Mariusz Czernic

Teza / Tesis (Alejandro Amenábar, 1996)

Teza / Tesis (Alejandro Amenábar, 1996)

Teza to myśl przewodnia nie wymagająca dowodów, jej prawdziwość wydaje się niezaprzeczalna. Można np. postawić tezę, że Hiszpanie robili świetne thrillery i ten kto oglądał filmy Chico Serradora, Alexa de la Iglesii i Alejandra Amenábara raczej nie zaprzeczy. Teza to również praca dyplomowa i w tym znaczeniu użyto jej jako tytułu debiutanckiego obrazu Amenábara. Film […]

 Mariusz Czernic

Agora (Alejandro Amenábar, 2009)

Agora (Alejandro Amenábar, 2009)

Głównymi bohaterami filmów historycznych są z reguły mężczyźni, dla których żywiołem jest wojna, zaś narzędziem pracy – miecz. Agora jest więc filmem wyjątkowym, gdyż postacią pierwszoplanową jest kobieta – wykształcona i inteligentna, dla której celem życia nie jest założenie rodziny, ale odkrycie tajemnic nauki, szczególnie astronomii. Mieszka w Aleksandrii, podporządkowanej rzymskiemu cesarzowi Teodozjuszowi, któremu zależy […]

 Mariusz Czernic

Waleczni przeciw legionom. Filmy historyczno-kostiumowe

Waleczni przeciw legionom. Filmy historyczno-kostiumowe

Filmy historyczno-kostiumowe to z reguły gigantyczne przedsięwzięcia, które mają na celu przybliżyć widzom dawne konflikty zbrojne (sprzed wieku XX-tego), zaś w centrum uwagi są zwykle żołnierze, dla których żywiołem jest wojna, zaś atrybutem miecz (lub broń palna). Toczą oni walkę o swoją wolność, bronią swojego kraju przed wrogami, liczą się z tym, że mogą z […]

 Mariusz Czernic

W szponach strachu. Horror

W szponach strachu. Horror

Historia filmowego horroru na pewno wyglądałaby inaczej, gdyby w XIX wieku nie powstały trzy pełne grozy i niesamowitości książki: powieści Frankenstein Mary Shelley i Dracula Brama Stokera oraz opowiadanie Doktor Jekyll i pan Hyde Roberta Louisa Stevensona. To dzięki tym książkom twórcy filmów ożywili na ekranie postacie, takie jak: bezimienny potwór, wampir i człowiek, mający […]

 Agata Malinowska

Agora (Alejandro Amenábar, 2009)

Agora (Alejandro Amenábar, 2009)

Przyznaję się bez bicia, że zamierzałam puścić „Agorę” kantem. Postać Hypatii z Aleksandrii nie była dla mnie zagadką – zetknęłam się z nią już podczas lektury „Baudolino” – zaś z recenzji i opisów przebijał obraz typowego historycznego dramatu o wielkiej miłości na tle płonących budynków. Dopiero żywiołowe, czasem nawet agresywne, reakcje widzów, przekonały mnie, że […]