Karolina Łachmacka

Virna Lisi

Virna Lisi
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Rewelacyjna, niezapomniana włoska aktorka. Urodzona 8 sierpnia 1937 roku. Uważana za jedną z najseksowniejszych włoskich aktorek wszech czasów. Laureatka wielu prestiżowych nagród, w tym Cezara, czy Davida di Donatello.

Na ekranie debiutowała jako nastolatka. Zagrała w wielu filmach jeszcze w latach 50., ale nie dostrzegano jej talentu, a przede wszystkim – urodę. Jej pierwsze pamiętne filmy to „Huzarzy” (1955), czy „Bohaterka dnia” (1956). Grywała w różnych filmach w całej Europie. Wystąpiła w koprodukcji włosko-francuskiej zatytułowanej „Ewa” (1962), gdzie główną rolę grała Jeanne Moreau. W „Czarnym tulipanie” (1964) partnerowała Alainowi Delon. W „Lalkach” (1965) zagrała cała plejada seksbomb Europy – od Virny, przez Monicę Vitti, Ginę Lollobrigidę i Elke Sommer. Dostrzeżono ją wówczas w skali światowej i zagrała u boku Jacka Lemmona w „Jak zamordować własną żonę” (1965). Rok później obsadzono ją w kolejnej, podobnej komedii zatytułowanej „Nie z moją żoną!” (1966), gdzie partnerował jej Tony Curtis.

Virna dostrzegła, że w USA może być najwyżej „dodatkiem” do przyjemnego filmu i pozostała w Europie, gdzie mogła rozwijać się jako aktorka. W 1967 wystąpiła jako „Dziewczyna generała” z Rodem Steigerem. Tego samego roku stworzyła poruszającą kreację żony Anthony Quinna w „25. godzinie” (1967), której mąż zostaje omyłkowo wzięty za Żyda i wysłany do obozu pracy. Z Quinnem wystąpiła ponownie w „Tajemnicy Santa Vittoria” (1969) w reżyserii Stanleya Kramera. W 1969 obsadzono ją w niezapomnianej komedii „Jeśli dziś wtorek – jesteśmy w Belgii” (1969). W 1965 roku sensacją stało się słynne zdjęcie Virny, która goli swoją twarz, co miało być feministycznym wyrazem dążenia do równouprawnienia.

Przez kolejne lata Virna grała w filmach nieco rzadziej, lecz systematycznie. W 1994 roku na ekrany kin weszła „Królowa Margot” z drugoplanową rolą Lisi. Aktorka została za nią nagrodzona Cezarem dla najlepszej aktorki drugoplanowej, Davidem di Donatello (włoski odpowiednik Oscara), a także nagrodą aktorską w Cannes.

Virna była raz zamężna i ma jedno dziecko – syna Corrado, urodzonego w 1962 roku. Na jej cześć włoska grupa rockowa nazywa się jej imieniem i nazwiskiem. Co ciekawe, Virna odrzuciła propozycję zagrania tytułowej roli w „Barbarelli”, która Jane Fondę uczyniła gwiazdą.

(Visited 58 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>