Karolina Łachmacka

Tippi Hedren

Tippi Hedren
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, znana przede wszystkim z filmów Alfreda Hitchcocka, z klasycznymi „Ptakami” (1963) na czele. Matka nominowanej do Oscara aktorki Melanie Griffith. Teściowa hiszpańskiego aktora Antonio Banderasa. W 20 lat po premierze filmu, który zapewnił jej celuloidową nieśmiertelność, Tippi Hedren stworzyła 80-akrowy rezerwat dzikich zwierząt, który ratuje je przed niechybną śmiercią.

Urodziła się w New Ulm w stanie Minnesotta jako Nathalie Kay Hedren 19 stycznia 1930 roku. Jej ojciec był Szwedem, a matka pół-Niemką, pół-Norweżką. Przezwisko, a potem już pseudonim artystyczny „Tippi” otrzymała od ojca, który uznał, że Nathalie to imię nie dla nowonarodzonej dziewczynki. „Tippi” to zdrobnienie od szwedzkiego „Tupsa”, co w pewnym szwedzkim dialekcie oznacza małą dziewczynkę.

Jako nastolatka Tippi pracowała w roli modelki na sklepowych wystawach. Jeszcze w czasie jej edukacji w szkole średniej rodzice przyszłej gwiazdy przeprowadzili się do Kalifornii. Po skończeniu 18 lat Tippi przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie zaczęła robić karierę profesjonalnej modelki. Niecały rok później zagrała w pierwszym filmie. W 1922 roku wyszła za Petera Griffitha.

Kariera modelki szła Tippi wspaniale. Jednak dla filmu tak naprawdę odkrył ją Alfred Hitchcock. Mistrz wypatrzył ją w reklamie dietetycznego napoju. Spodobał mu się sposób, w jaki piękna modelka chodzi i podrzuca głową. Po odejściu z przemysłu filmowego Grace Kelly, Hitch szukał następczyni swojej muzy, która miałaby w sobie tę inteligencję, zimną elegancję i unikalny seksapil. Tippi zagrała główne role w dwóch filmach Hitchcocka, „Ptakach” i „Marnie”. Choć przyznano jej Złoty Glob dla najbardziej obiecującej aktorki, krytykowano jej grę na szeroką skalę. Recenzenci twierdzili, że Hedren jest nudna w „Ptakach”, a w „Marnie” zbyt ekspresywna. Jej role doceniono dopiero po latach.

To, co Hitchcock zrobił dla Hedren jako aktorki wskazuje na wielkie nadzieje, jakie w niej pokładał. Podpisał z nią ekskluzywny, nietypowy kontrakt, gwarantujący świetne wynagrodzenie. Jednak Hitchcock wykonał z nią najpierw próbne zdjęcia, kręcąc za duże pieniądze sceny ze „Złodzieja w hotelu”, „Rebeki” oraz „Osławionej”. Miał własny pomysł na jej kostiumy, fryzury i makijaż. Tippi miała stać się tworem w rękach mistrza. On promował ją jeszcze przed premierą „Ptaków”. W grudniu 1962 roku na okładce magazynu „Look” pojawiła się twarz Hedren podpisana „Kolejna Grace Kelly Hitchcocka„. Hitchcock wychwalał swoją podopieczną, mówiąc, że ma większe poczucie humoru, niż Grace, a także że jest bystrzejsza.

Podczas kręcenia legendarnej sceny ataku „Ptaków” na Melanie (w tej roli Tippi) na strychu, Hitchcock obiecał aktorce, że użyje sztucznych, mechanicznych ptaków. Ale w rzeczywistości wpuścił całą gromadę rozwścieczonych ptaków, które poraniły Tippi. O mały włos nie straciła oka, gdyż jeden z ptaków rozciął jej górną część policzka. Tippi była załamana i zarządzono tydzień przerwy w zdjęciach.

Kolejna rola w „Marnie” (1964) podobała się aktorce znacznie bardziej, choć film zebrał dość zróżnicowane recenzje. Jej partnerem był Sean Connery.

Hitchcock miał plany względem Hedren. Wielu znawców jego życia i analityków trudnej osobowości reżysera twierdzi, że Hitchcock, na swój sposób, kochał Tippi. Może bardziej niż miłością bezpieczniej nazywać to rządzą posiadania kogoś na wyłączność. Podobne uczucia towarzyszyły mu m.in. względem Ingrid Bergman. Hitchcock przez lata był nią zafascynowany, jednak nigdy nie mógł liczyć na wzajemność. Tippi miała dość kontroli i wykupiła swój kontrakt. Hitchcock obiecał, że zniszczy jej kariery. Rzeczywiście, w filmografii Tippi Hedren trudno by szukać jakiegokolwiek równie znaczącego tytułu, co te dwa, które stworzyła z Hitchcockiem.

(Visited 19 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>