Karolina Łachmacka

Theda Bara

Theda Bara
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Jedna z największych gwiazd kina niemego. Urodziła się 29 lipca 1885 roku. Tworzono wokół niej aurę wielkiej femme fatale. Do tego stopnia, że producenci jej filmów twierdzili, iż jej imię i nazwisko po przestawieniu liter znaczą „arabską śmierć” (Theda – „”death”, Bara – „Arab”). W rzeczywistości Theda była skrótem od jej imienia Theodosia i tak wołano na nią w dzieciństwie, a Bara stanowiło skrót od nazwiska jej dziadka od strony matki, Baranger.

Bara była jedną z pierwszych „kobiet fatalnych” w dziejach kina. Nazywano ją „wampem”, co podkreślała zawsze jej towarzysząca mocna charakteryzacja. Jej największymi rywalkami w erze niemego filmu były m.in. Pola Negri oraz Nita Naldi.

Jej ojciec, Harris Goodman (ur. 1853) był dobrze prosperującym żydowskim krawcem, który przyszedł na świat w Polsce. Jej matka, która przeżyła ją o dwa lata, Pauline DeCoppett, także była Żydówką, lecz urodzoną w Szwajcarii. Miała młodszego brata i siostrę. W 1917 rodzina oficjalnie zmieniła nazwisko na Bara.

Theda przez dwa lata uczęszczała na University of Cincinnati, niemniej zdecydowała się na pracę na scenie. W 1908 roku przeprowadziła się do Nowego Jorku, gdzie w tym samym roku debiutowała na deskach Broadwayu w sztuce „The Devil”. Od 1914 roku w ciągu dwunastu lat zagrała w ponad 40 filmach. Dziś niestety zachowano w całości jedynie sześć z tych wszystkich obrazów. Większość jej filmów wyprodukował William Fox. Ogromny sukces „A był on głupcem” (1915) z udziałem Bary przyniósł mu tak wielki zysk, że założył studio Fox Film Corporation, które przez niemal stulecie ewoluowało do ogromnej wytwórni 20th Century Fox. 

Sama Theda także nie mogła narzekać na zarobki. W czasie swojej największej popularności aktorka otrzymywała nawet 4 tysiące dolarów tygodniowo, co nawet dzisiaj jest bardzo dużą kwotą dla przeciętnego zjadacza chleba, a należy nadmienić, że w tamtych czasach dolar miał o wiele wyższą wartość na rynku walutowym. Z czasem wizerunek egzotycznej, niebezpiecznej piękności zaczął jej ciążyć. Próbowała się od niego oderwać (choćby rolą szekspirowskiej Julii), lecz w świadomości publiczności była pierwszą femme fatale i nigdy się od tej etykietki nie uwolniła.

Co ciekawe, większość filmów Bary powstała w New Jersey, a więc na wschodnim wybrzeżu. Dopiero na potrzeby roli Kleopatry przeniosła się do Los Angeles. Niestety dziś już nie istnieją nawet ślady tego filmu, a jedynie zdjęcia Thedy w kostiumie i charakteryzacji na egipską królową.

W 1919 roku studio Foxa przestało wspierać karierę aktorki, co znacznie osłabiło otaczający ją rozgłos. Ostatni film, „Madame Mystery” (1926), powstał już dla Hala Roacha i wytwórni Pathe Exchange.

Kolejną ciekawostką jest to, że na hollywoodzkiej Alei Sław nie ma gwiazdy, której ilość zaginionych filmów byłaby większa, niż w przypadku Thedy Bary. Poza tym, Bara nigdy nie wystąpiła w filmie dźwiękowym. To czyni ją, tym razem dla potomnych, jeszcze bardziej tajemniczą.

Kiedy zaczynała się kariera Thedy, studio zadbało o odpowiednią aurę. Twierdzono m.in., że przyszła na świat w Egipcie, jako córka francuskiej aktorki i włoskiego rzeźbiarza, a także, że przesiadywała w cieniu Sfinksa, a zaczynała jako aktorka w Paryżu. W rzeczywistości Bara nigdy nie odwiedziła ani Egiptu, ani Francji. Poza tym zachęcano ją, by nawet w wywiadach opowiadała o mistycyzmie czy okultyzmie. Wszystko to dziś nazwalibyśmy po prostu dobrym PR-em.

W 1921 Theda poślubiła urodzonego w Wielkiej Brytanii amerykańskiego reżysera, Charlesa Brabina. Niebawem zakończyła karierę. Ponoć wielokrotnie wypowiadała się o swojej chęci powrotu na ekranu lub scenę, ale Brabin nie chciał, by jego żona znów trudniła się aktorstwem. Theda do końca życia pozostała jego kompanką, dumnie przyjmującą sławnych hollywoodzkich gości, żyjąc dostatnio.

Aktorka zmarła w wieku niespełna 70 lat w 1955 roku.

(Visited 10 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>