Karolina Łachmacka

Susannah York

Susannah York
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Angielska aktorka filmowa, sceniczna i telewizyjna. Nominowana do Oscara, absolwentka prestiżowej Królewskiej Akademii Sztuk Dramatycznych (Royal Academy Of Dramatic Arts, w skrócie RADA).

Piękna, delikatna blondynka o niebieskich oczach i delikatnych rysach, urodziła się 9 stycznia 1941 roku (choć różne źródła podają też rok 1939, a częściej 1942) w Londynie. Wychowywała się w szkockiej wsi. Jej rodzice rozwiedli się, kiedy Susannah miała ok. 6 lat. Ukończyła Moor College, wygrywając nagrodę Ronsona dla najbardziej obiecującej uczennicy. Po uzyskaniu dyplomu grała głównie pantomimę i repertuar klasyczny.

Na ekranie York debiutowała w telewizji, w 1959 roku, u boku Seana Connery. Jej talent i uroda zachwyciły twórców kinowych, którzy powierzyli jej rolę córki Aleca Guinnessa w „Tunes of Glory” (1960). Rolę tę poprzedził udział w takich obrazach, jak „Doktor Freud” (1962, jeden z ostatnich filmów z Montgomery Cliftem), gdzie zagrała pacjentkę tytułowego bohatera (nominacja do Złotego Globu dla najlepszej aktorki dramatycznej), czy „The Greengage Summer” (1962), gdzie zagrała z Danielle Darrieux i Kennethem More’em. Jej zapewne najbardziej znanym filmem są „Przygody Toma Jonesa” (1963) w reżyserii Tony Richardsona (obraz uhonorowany Oscarem dla najlepszego filmu roku). Wcieliła się tam w damę serca tytułowego bohatera, Sophie, która przez długi czas znosi hulaszczy tryb życia mężczyzny, którego kocha, choć długo nie chce o nim słyszeć. W 1966 roku 25-letnia wówczas Susannah zagrała w brytyjskim hicie w reżyserii Freda Zinnemanna „Oto jest głowa zdrajcy”. W 1969 roku wcieliła się w jedną z postaci w filmie „Bitwa o Anglię”.

W tym samym roku zagrała drugoplanową rolę Alice w „Czyż nie dobija się koni?” i otrzymała nominacje do Złotego Globu i Oscara (niestety, przegrała z Goldie Hawn w obu kategoriach, za rolę w „Kwiecie kaktusa”). W 1972 roku otrzymała nagrodę aktorską w Cannes za kreację Cathryn w „Obrazach”. W tym samym roku zagrała w telewizyjnej ekranizacji „Jane Eyre”, zdobywając nominację do nagrody Emmy. W latach 70. aktorka odrzucała role w komercyjnych filmach, świadomie selekcjonując tylko te role, które dawały jej pole do popisu jako aktorce. Wyjątek stanowią kasowy „Superman” i jego sequel, gdzie wraz z Marlonem Brando grali rodziców tytułowego bohatera.

Aktorka jest także autorką książek dla dzieci pt. „In Search Of Unicorns” oraz „Lark’s Castle”. W teatrze wyreżyserowała „Znów zakochanych”, do których napisała też scenariusz. Powstał też film o tym samym tytule. Na scenie grała m.in. w „Tramwaju zwanym pożądaniem”, „Agnes od Boga”, „Hamlecie”.

Renesans swojej kariery przeżywają obecnie inne wielkie brytyjskie aktorki, jak Julie Christie (była najbardziej typowaną aktorką na Oscara 2008 roku, jednak przegrała z młodą Francuzką Marion Cotillard), Maggie Smith, Judi Dench i zeszłoroczna laureatka Oscara, Helen Mirren.

Susannah miała jednego męża. Byli małżeństwem przez 20 lat. Mają córkę Sashę i syna Orlando, który jest aktorem. W 2007 roku na świat przyszła jego córka, a wnuczka Susannah, dziewczynka o imieniu Rafferty.

Susannah zmarła 15 stycznia 2011 w stolicy Wielkiej Brytanii z powodu zaawansowanego raka szpiku kostnego.

(Visited 8 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>