Karolina Łachmacka

Sue Lyon

Sue Lyon
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Piękna amerykańska aktorka filmowa. Urodziła się 10 lipca 1946 roku jako ostatnie z pięciorga dzieci swoich rodziców. Jej matka miała aż 56 lat, kiedy Sue przyszła na świat. Kiedy dziewczynka miała 10 miesięcy, jej ojciec zmarł. Jej matka, imienniczka przyszłej gwiazdy, musiała sama utrzymać dom i pięcioro dzieci. Cały czas spędzała więc w szpitalu, gdzie przy pracy fizycznej zarabiała grosze, by związać koniec z końcem.

Sue od małego była śliczną dziewczynką, dlatego pani Lyon stwierdziła, że warto spróbować sił małej w modelingu. Rodzina przeprowadziła się więc do Los Angeles, gdzie o pracę w branży było łatwiej. Anielska buzia Sue z farbowanymi na jasny blond włosami i ogromnymi oczyma zdobiła niebawem reklamy i ogłoszenia. Niebawem dostała małą rólkę w „Letter to Loretta” – show telewizyjnym aktorki Loretty Young. To tam w telewizji zauważył ją Stanley Kubrick, młody reżyser, który przygotowywał ekranizację skandalizującej powieści Władimira Nabokova „Lolita” i szukał odtwórczyni roli tytułowej.

Miała zaledwie 14 lat, kiedy zagrała w filmie, który w swoich czasach wywołał święte oburzenie, ale i stał się początkiem lawiny wyzwolonych lat 60. Sue w kapeluszu przeciwsłonecznym i dwuczęściowym kostiumie kąpielowym wyglądała prowokująco. Na tyle, by na ekrany film wszedł z rangą cenzury, która nie pozwalała na wpuszczenie do kina nikogo poniżej 16. roku życia. To, o, ironio!, oznaczało, że nawet sama Sue, w dniu premiera 15-latka, nie mogła w niej uczestniczyć. 35 lat później w „Lolicie” Dominique Swain i Jeremy Irons robią o wiele bardziej odważne rzeczy, ale tym już nikt się nie bulwersował. Oryginalna „Lolita” nieżyjącego już dziś Kubricka podobała się także samemu Nabokovowi, a scenarzyści wykazali się ustępstwem, zmieniając wiek filmowej Dolores na nieco więcej niż książkowe 12 lat. Trudno jest porównywać nowszą „Lolitę” do tej pierwszej. Oprócz Sue, w pierwowzorze grali też James Mason i Shelley Winters – aktorzy co najmniej wybitni.

Sama Sue „popłynęła” na tratwie kariery w bardzo dobry sposób, jeśli o film chodzi. Kolejna produkcja z jej udziałem to „Noc Iguany”, ekranizacja sztuki Tennessee Williamsa wg Johna Hustona, który lubił urozmaicać swój repertuar. Grała tam uczennicę kochającą się w zagubionym pastorze (Richard Burton), która walcząc o jego względy w dalszym toku rozwoju zdarzeń „ginie” gdzieś między Avą Gardner i Deborah Kerr. Sue wywołała kolejne zgorszenie sceną, w której wychodziła z morza – kolejny raz! – w skąpym bikini. Burton wywołał w niej negatywne uczucia – wielki aktor, który nawet z kilkoma promilami we krwi wzorcowo deklamował Szekspira, na planie miotał za sobą Elizabeth Taylor. Burton i Taylor niebawem pobrali się, legalizując swój burzliwy związek rozpoczęty na planie epickiej „Kleopatry” (1963) Josepha Mankiewicza. Po latach Sue powiedziała, że od Burtona ciągle cuchnęło alkoholem i że źle traktował ukochaną Elizabeth.

Pojawienie się Sue Lyon w przemyśle filmowym wzbudziło spore zainteresowanie światka jej osobą. Uhonorowano ją Złotym Globem dla najbardziej obiecującej aktorki. Sue zagrała m.in. u Johna Forda w „Siedmiu kobietach” (1967) wraz z Anne Bancroft i Mildred Dunnock. Rozpoczęła też serię nieudanych małżeństw, których łącznie było aż cztery – każde zakończone rozwodem. Z drugiego ma córkę. Sue przypłaciła surową cenę za sukces. Wiele lat po jego odniesieniu zdiagnozowano u niej zaburzenie afektywne dwubiegunowe (na tę samą chorobę cierpiała Vivien Leigh i bardzo prawdopodobnie Judy Garland). W dobie nowoczesnej medycyny zastosowano popularne w tego rodzaju schorzeniach leczenie litem.

W 2002 roku rozwiodła się po raz czwarty. Ostatni raz zagrała w 1980 roku. Od tamtej pory unika wystąpień publicznych, nie udziela też wywiadów.

(Visited 9 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>