Karolina Łachmacka

Samantha Eggar

Samantha Eggar
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Brytyjska aktorka, nominowana do Oscara, laureatka Złotego Globu, czy nagrody aktorskiej w Cannes. Jej ojciec, Ralph, był generałem brytyjskiej armii, a jej matka, Muriel, miała holendersko-portugalskie pochodzenie. Jej matka wiedziała, że jej córka zostanie albo aktorką, albo… zakonnicą. W wieku pięciu lat Samantha trafiła do klasztornej szkoły, gdzie pozostała przez kolejne 12 lat.

Urodziła się 5.03.1939 roku. Od najmłodszych lat dziewczynka wykazywała kompletny brak zdolności do przedmiotów ścisłych, świetnie radziła sobie jednak w konkursach na pisanie poezji, graniu w szkolnych sztukach czy tworzenie muzycznych przedstawień.

Samancie zaoferowano stypendium w prestiżowej Royal Academy of Dramatic Arts (RADA), ale jej matka odrzuciła tę propozycję. Muriel bała się, że aktorstwo to zbyt niestabilny i niewdzięczny zawód dla jej córki. Niemniej zgodziła się, by Samantha kształtowała się w szkole artystycznej, gdzie uczyła się rysunku i malarstwa. Po ukończeniu tej szkoły trafiła na dwuletni kurs w Webber Douglas School for Drama, nie mogąc zapomnieć o marzeniach o aktorstwie. Pod koniec kursu zagrała rolę Lady Hamilton w sztuce napisanej przez znanego fotografa, Cecila Beatona. Potem oferty zaczęły sypać się jak z rękawa, głównie w dziełach Szekspira i Czechowa. W „Śnie nocy letniej” zagrała z nieznanymi jeszcze wówczas Albertem Finney i Lynn Redgrave.

Kiedy grała w Royal Court Theatre została zauważona przez producentkę filmową, Betty Box, która obsadziła ją w debiucie filmowym Samanthy, „The Wild and the Willing” (1962). Zagrała też w kultowym serialu, „Święty”. Wystąpiła też w „Doctor in Distress” (1963) z Dirkiem Bogarde’em, czy w „Powrocie z popiołów” (1965) z Ingrid Thulin, czy Maximillianem Schellem w reżyserii J. Lee Thompsona. W 1965 roku swoją premierę miał kultowy dziś thriller „Kolekcjoner” w reżyserii Williama Wylera. Samantha otrzymała główną rolę Mirandy Grey i to ta kreacja zapewniła jej nominację do Oscara, Złoty Glob dla najlepszej aktorki w dramacie, a także nagrodę w Cannes.

W międzyczasie Samantha poślubiła aktora Toma Sterna, z którym ma dwoje dzieci: córkę Jennę Louise (ur. 1967) i syna Nicolasa. Jenna jest aktorką, a Nicolas producentem filmowym. Ze Sternem Samantha się niestety rozwiodła.

Po sukcesie w dramacie „Kolekcjoner” Samanthę bardzo korciło, by odnieść sukces w komedii. Świetna okazja nadarzyła się wraz ze scenariuszem „Idź, nie biegnij” (1966), komedii romantycznej w reżyserii weterana, Charlesa Waltersa. Był to ostatni film z udziałem Cary Granta, również przez niego wyprodukowany. Po nim legendarny aktor przeszedł na filmową emeryturę. Potem stanęła przed kamerą na planie „Doktora Dolittle” (1967), musicalu z Rexem Harrisonem. Do dziś uważa to za jedno z najprzyjemniejszych doświadczeń w jej karierze aktorki. Z Seanem Connery i Richardem Harrisem wystąpiła w „Molly Maguire” (1970). W telewizji odniosła sukces w „Anna and the King”, serialu na podstawie znanej sztuki, a potem filmu. Króla grał niezapomniany mistrz gatunku, Yul Brynner, który za filmową wersję został nagrodzony Oscarem (1956). Pozostaje aktywna zawodowo do dzisiaj, choć mniej intensywnie. Mieszka przy Mulholland Drive w Los Angeles.

(Visited 4 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>