Karolina Łachmacka

Rosalind Russell

Rosalind Russell
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Bez wątpliwości można rzec, że Rosalind Russell to jedna z najlepszych aktorek ubiegłego wieku. Była kapitalna w komedii, wzruszała w dramacie. Grywała role charakterystyczne, których nie sposób zapomnieć. Prywatnie niezwykle lubiana w Hollywood, znana ze swojego dowcipu i inteligencji. Choć nigdy nie zdobyła Oscara w regularnym konkursie, nominowano ją 4 razy. Zdobyła za to 5 Złotych Globów, za każdym razem, kiedy ją nominowano. Dzieliła ten rekord z Meryl Streep, jednak Streep wyprzedziła ją w 2007 roku, zdobywając Złoty Glob dla najlepszej aktorki w musicalu lub komedii za „Diabeł ubiera się u Prady” (2006). Najbardziej znaną rolą Rosalind pozostaje najprawdopodobniej gadatliwa Hildy w „Dziewczynie piętaszku” (1940) Howarda Hawksa z Cary Grantem.

Urodziła się jako Rosalind Russell 4 czerwca 1907 roku w Waterbury w stanie Connecticut, jedno z siedmiorga dzieci Clary i Jamesa Edwarda Russellów, katolickiej rodziny o irlandzko-amerykańskich korzeniach. Jej imię nie pochodzi bynajmniej od postaci szekspirowskiego „Jam Wam się podoba”, a statku, którym płynęli jej rodzice. Uczęszczała do katolickich szkół w Marymount College w Tarrytown w Nowym Jorku. Najważniejszą formalną edukację miała odebrać w American Academy of Dramatic Arts w Nowym Jorku.

Zaczynała jako modelka i grywała niewielkie role na Broadwayu. Zauważyli ją spece z Paramount Pictures i podpisała kontrakt, jednak niebawem zainteresowali się nią agenci Metro-Goldwyn-Mayer. Rosalind wiedziała, że praca w MGM była bardziej prestiżowa, ale miała już umowę z Paramountem. Postawiła wszystko na jedną kartę i, jak to opisała superdowcipnie w swoich wspomnieniach „Life is a Banquet”, ucharakteryzowana na ofiarę losu (przetłuszczone włosy, beznadziejna sukienka i tandetny makijaż) zjawiła się w Paramouncie prosząc, by zwolniono ją z kontraktu, bo zachorowała jej mama. Udawała przy tym, że ma wadę wymowy. Wyglądała jak jedna wielka katastrofa. Szef bez słowa sprzeciwu ją zwolnił, a dziewczyna mogła podpisać kontrakt z Metro.

Pierwszy film Rosalind to „Mężowie do wyboru” (1934) Van Dyke’a z Joan Crawford, Clarkiem Gable i Robertem Montgomery. W „Evelyn Prentice” (1934) partnerowała Myrnie Loy i Williamowi Powellowi. W „Chińskich morzach” (1935) walczyła o względy Clarka Gable’a z Jean Harlow, którą prywatnie bardzo polubiła. W „Rendevous” (1935) w roli głównej początkowo miała zagrać Myrna Loy, którą chciał u swego boku widzieć William Powell, ale na planie świetne się dogadali i zaprzyjaźnili. Ponownie zagrali razem w „Dla ciebie tańczę” (1935) Fleminga z Jean Harlow. W „Noc jest młoda” (1935) zagrała z Ramonem Novarro, którego kariera w kinie dźwiękowym nie układała się najlepiej. W „West Point of the Air” (1935) to produkcja z udziałem Rosalind, zwaną przez przyjaciół Roz, Maureen O’Sullivan, Robertem Taylorem i Wallace’em Beery.

W 1936 powierzono jej główną rolę w „Craig’s Wife” (w 1950 Joan Crawford zagrała w remake’u o tytule „Harriet Craig”). W „Pod dwiema flagami” (1936) Franka Lloyda grała z Claudette Colbert i Ronaldem Colmanem. Thriller „Noc musi zapaść” (1937) zagrała z nominowaną do Oscara Dame May Whitty. W „Awanturniku” (1938) u Warner Bros. zagrała w Olivią de Havilland, Errolem Flynnem i Patriciem Knowlesem. Po rezygnacji z angażu Elizabeth Allan, Rosalind otrzymała rolę w „Cytadeli” (1938) Kinga Vidora z Robertem Donatem.

Jedną z najlepszych i najpopularniejszych ról Roz zagrała w „Kobietach” (1939) George’a Cukora. Jej rola zabawnej plotkary, Sylvii Fowler, jest majstersztykiem komediowym, a brak nominacji do Oscara za tę rolę Roz naprawdę dziwi. W 1940 roku na ekrany weszła komedia „Dziewczyna piętaszek” z Cary Grantem i Rosalind, i uważana jest za jedną z najlepszych screwball comedies w dziejach kinematografii.

W latach 40. role Rosalind doczekały się wyróżnienia ze strony Akademii. Po raz pierwszy do Oscara nominowano ją za „Siostrę Eileen” (1942). Na statuetkę kolejny raz miała szansę dzięki roli „Siostry Kenny” (1946). Jej rola w „Żałoba przystoi Elektrze” (1947) z Michaelem Redgravem, filmu powstałego na podstawie sztuki Eugene’a O’Neilla, była Oscarowym pewniakiem. Rosalind zdobyła Złoty Glob i kiedy wyczytywano imię laureatki, wstała nawet, by iść odebrać statuetkę. Ku szokowi wszystkich, nazwisko laureatki brzmiało Loretta Young. Roz z klasą pogratulowała koleżance, ale, jak sama przyznała, nie poszła na imprezę po Oscarach i dopiero w domu usiadła na kanapie i zapłakała. Kolejną nominację, za rolę „Auntie Mame” (1958) dostała kilkanaście lat później. Tę samą postać grała też na Broadwayu. W 1955 roku zagrała drugoplanową rolę w „Pikniku” i wszyscy pewni byli, że otrzyma wreszcie Oscara, ale Rosalind odmówiła wytypowania przez producentów swojej roli w kategorii drugoplanowej. Wielu uważa, że wówczas Oscar by jej nie ominął.

Rosalind pokazywała się na ekranie coraz rzadziej, zwłaszcza w latach 60. Jej ostatnia wielka rola to Rose Hovick w „Gypsy”. Ostatnia rola Rosalind to w telewizyjnym filmie z Maureen O’Sullivan w „The Croockd Hearts” (1972).

W 1966 roku proponowano jej powrót na scenę w jej legendarnej roli „Auntie Mame”, ale odmówiła, bo dokuczał jej artretyzm.

Aktorka była katoliczką i, co było nietypowe dla Hollywood, nie angażowała się w romanse z żonatymi mężczyznami, nie zachodziła w niechciane ciąże i nie usuwała ich. Swojego jedynego męża, pisarza amerykańskiego duńskiego pochodzenia, Fredericka Brissona, poślubiła 25 października 1941 roku. W 1943 urodziła swojego jedynego syna, Lance’a Brissona. Jej teściem był znany duński aktor, Carl Brisson.

W latach 70. zdiagnozowano u niej raka piersi. Autobiografia Roz pokazuje, jak dzielnie podeszła do sprawy choroby, która odebrała jej życie. Aktorka opisuje w niej m.in., jak siedziała w kolejce do onkologa i widziała małe dzieci, które na początku swojego życia musiały znosić ból. Rosalind Russell zmarła 29 listopada 1976 roku. Miała 69 lat. Jest pochowana na katolickim cmentarzu Świętego Krzyża w Culver City w Kalifornii.

(Visited 12 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>