Karolina Łachmacka

Paulette Goddard

Paulette Goddard
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, gwiazda lat 30. i 40. Znana przede wszystkim jako piękna i bardzo towarzyska gwiazda Hollywood. Zainteresowanie powszechnie wzbudzał jej związek z Charlesem Chaplinem. Twierdzili, że są małżeństwem, chociaż nie potrafili tego udowodnić żadnym konkretnym dokumentem. Paulette była też żoną wielkiego niemieckiego pisarza, Ericha Marii Remarque („Na zachodzie bez zmian”).

Urodziła się w Whitestone Landing na Long Island 3 czerwca 1905, 1909, 1910 lub 1911 roku. Powszechnie wiadomo, że codzienną praktyką było zaniżanie swojego wieku na potrzeby kariery hollywoodzkiej wśród aktorek. Paulette twierdziła, że urodziła się w 1911 roku, jednak obecnie IMDb podaje rok 1910. Z drugiej strony aktorka Clarie Trevor, która uczyła się w tej samej szkole, co Paulette, twierdziła, ze Goddard była od niej o rok starsza, co daje rok 1909. Czasami mówiono o roku 1905, ale to raczej najmniej prawdopodobna z wersji. Trudno jednogłośnie stwierdzić, gdzie leży w tym wypadku prawda.

Jej prawdziwe nazwisko to Pauline Marion Levy. Była jedynym dziecka Josepha Russella Levy, który był żydowskiego pochodzenia, i Alty Mae Goddard, która należała do Kościoła episkopalnego. Rodzice rozwiedli się, kiedy Paulette była dzieckiem i wychowywała ją matka. Jej ojciec zniknął z jej życia i nie interesował się nią, pojawił się jednak niespodziewanie w latach 40., gdy była już znaną i bogatą aktorką. Mimo to Paulette przyjęła go z otwartymi ramionami i często zabierała na premiery swoich filmów. Ich stosunki popsuły się bezpowrotnie po artykule, w którym napisano, że porzucił Paulette, kiedy ta była dzieckiem. W swoim testamencie symbolicznie zostawił jej tylko 1 dolar. Goddard pokryła koszty pogrzebu. Samotne wychowywanie Paulette przez Altę nie było łatwe, na szczęście wspomagał je wuj aktorki, Charles Goddard. To on pomógł młodej Paulette znaleźć pracę modelki, a potem jednej z dziewcząt Ziegfelda w jego rewii od 1924 do 1928 roku. Uczęszczała do Washington Irving High School na Manhattanie, gdzie uczyła się też wspomniana Claire Trevor.

Na scenie debiutowała w 1926 roku w rewii Ziegfelda „No Foolin”. Jako aktorka na scenie debiutowała w 1927 roku w „The Unconquerable Male”. To wówczas zaczęła profesjonalnie występować pod nazwiskiem Paulette Goddard. W 1926 lub 1927 roku poślubiła starszego, bogatego biznesmena, Edgara Jamesa, z którym rozwiodła się w 1930 roku i otrzymała niemałe pieniądze na skutek ugody.

W 1929 roku przybyła do Hollywood wraz ze swoją matką, po podpisaniu kontraktu z Hal Roach Studios. W ciągu kolejnych lat zagrała w kilku filmach, zaczynając od krótkometrażowych komedii z Laurelem i Hardy’m. Niebawem wraz Betty Grable, Jane Wyman, Ann Sothern i Lucille Ball została wybrana jedną z Goldwyn Girls, występując u boku Eddie Cantora m.in. w „Urwisie z Hiszpanii” (1932).

W 1932 roku poznała Charlesa Chaplina, z którym przez osiem lat żyła i z którym współpracowała. To Chaplin odpowiedzialny był za „rozkręcenie” kariery Paulette. Jak napisał w swojej autobiografii, podczas jednej z wycieczek na Południu Stanów poproszono Paulette, by wręczyła jakąś nagrodę, którą ktoś tam wygrał. Paulette udanie zimitowała południowy akcent, co zaskoczyło Chaplina, i, jak sam przyznał, to właśnie wtedy zorientował się, że Paulette naprawdę ma aktorski talent. W jego głowie zrodziła się wizja stworzenia filmu z Paulette jako jego „gamine”, partnerką włóczęgi. Tak powstały „Dzisiejsze czasy” (1936). W 1938 roku Paulette zagrała w „Młodej sercem” u Davida O. Selznicka i „Dramatic School” z Luise Rainer.

Paulette była lubiana w towarzystwie hollywoodzkiej śmietanki i uważano ją za jedną z najlepszych „socialites”. Przyjaźniła się z Davidem O. Selznickiem i ucieszyła się, kiedy ten zaproponował jej testy zdjęciowe do roli Scarlett O’Hary w „Przeminęło z wiatrem” (1939). Goddard przez długie miesiące nagrała wiele próbnych scen (niektóre można obejrzeć teraz na YouTube) pod okiem reżysera, George’a Cukora, który widział wyraźne postępy Paulette. Spośród dostępnych testów z różnymi aktorkami, które do roli kandydowały, ale jej nie otrzymały, Paulette jest zdecydowanie najlepsza, choć jej zdolności aktorskie, niestety, nadal pozostają niedocenione. Oficjalnie mówi się, że roli nie otrzymała, bo nie potrafiła udowodnić, że jest żoną Chaplina. Z perspektywy czasu trzeba powiedzieć, że był to raczej tylko pretekst do odmówienia jej obsadzenia. Rolę otrzymała Brytyjka, Vivien Leigh. Choć jej obsadzenie miało być efektem przypadkowego spotkania, Selznick od kiedy tylko poznał Vivien wiedział, że nikt lepiej nie zagra Scarlett O’Hary.

Poza tym, Vivien paradoksalnie zdawała się być uwikłana w sytuację mogącą wywołać o wiele większy skandal, niż pomieszkiwanie Paulette u Chaplina. Vivien miała kilkuletni romans z Laurence’em Olivierem. Oboje pozostawali formalnie związani z innymi osobami, do tego porzucili małe dzieci, by ze sobą być. Co prawda pobrali się w 1940 roku, ale Selznick miał nie lada orzech do zgryzienia, by odwrócić uwagę od tego romansu i trzymać Oliviera z daleka od zakochanej w nim po uszy Vivien w czasie kręcenia, by nie wywołać skandalu (ponoć maczał palce w jego obsadzeniu na Broadwayu, a Nowy Jork znajdował się na drugim końcu Ameryki). Początkowo Olivier miał nie pokazywać się z Vivien na premierze filmu w Atlancie, ale ona postawiła sprawę jasno – albo jedzie z Larry’m, albo nie będzie jej w Atlancie wcale. Selznick nie miał wyboru – wielka premiera bez Scarlett O’Hary odbyć się nie mogła.

Paulette „na pocieszenie” obsadzono w „The Cat and Canary” (1939), dość zapomnianym, ale udanym filmie komediowym z Bobem Hope’em, a także drugoplanową rolę Miriam Aarons w „Kobietach” (1939) George’a Cukora. Nie da się jednak oprzeć pewnemu przypuszczeniu, że uciekła jej sprzed nosa okazja na wielką karierę. Mimo statusu gwiazdy i sympatii publiczności, Goddard nigdy nie stała się wielką aktorką ani gwiazdą.

Jej związek z Chaplinem rozpadał się, choć zagrała w Hannah w jego Dyktatorze” (1940). Paulette wywołała sensację, kiedy podczas kolacji z Anatole’em Litvakiem miała zanurzyć się pod stół i publicznie uprawiać seks oralny, choć jest to raczej przesadzona plotka (Paulette weszła pod stół, ale nikt nie widział, co robiła). W 1942 roku rozwiodła się z Chaplinem (choć wciąż nie wiadomo, czy byli małżeństwem), akceptując warunki rozwodu po otrzymaniu sporej sumy pieniędzy. Chaplin twierdził, że poślubił Paulette w Chinach w 1936 roku, ale rodzinie i przyjaciołom miał wyznać, że ich małżeństwo formalnie nigdy nie zostało zawarte, a Paulette była „zwyczajową żoną” Chaplina, na bazie nieformalnego prawa „common law”.

W „Drugiej zwrotce” (1940) Paulette dostała główną rolę u boku Freda Astaire’a i uczyła się tańca, by dotrzymywać mu kroku. Na planie poznała Burgessa Mereditha, który miał zostać jej trzecim mężem. Wystąpiła też w filmie ze specjalnym udziałem gwiazd, wykonując piosenkę „A Sweater, a Sarong, and a Peekaboo Bang” z Dorothy Lamour i Veronicą Lake. W 1941 roku zagrała z Olivią de Havilland i Charlesem Boyerem w „Złotych wrotach”. Olivia de Havilland wspominała, że Paulette na planie denerwowała się tak, że jej usta drżały. W 1942 zagrała z Johnem Wayne’em, Rayem Millandem i Susan Hayward w „Zdradzieckich skałach” Cecila B. DeMille’a. Aktorka wystąpiła też w komedii „Misja damy” (1942). Rola drugoplanowa w „Bohaterkach Pacyfiku” (1943) zapewniła jej jedyną w karierze nominację do Oscara (przegrała z Katiną Paxinou, nagrodzoną za „Komu bije dzwon” Sama Wooda). Miała nadzieję na większe zainteresowanie dzięki roli tytułowej w dramacie kostiumowym „Kitty” (1945) Mitchela Leisena, ale film przeszedł niezauważony.

Wraz z mężem, Meredithem, wystąpiła w mniej znanej wersji „Dziennika panny służącej” (1946) Jeana Renoira. W międzyczasie cierpiała poronienia, co złamało jej serce. Miała nadzieję, że uda jej się stworzyć prawdziwą rodzinę. W 1947 zagrała w „Uncoquered” DeMille’a, ale coraz częściej między nią a reżyserem dochodziło do spięć. W Wielkiej Brytanii wystąpiła w dramacie „Mąż idealny” (1947) w reżyserii Alexandra Kordy z Michaelem Wildingiem i Constance Collier. Jej filmy traciły zainteresowanie widzów i Paulette miała tego świadomość. Coraz rzadziej grała, poświęcała się raczej życiu prywatnemu.

Po rozwodzie z Meredithem Paulette miała krótki romans z Clarkiem Gable. Uwielbiająca drogocenną biżuterię aktorka naciskała na kochanka, by podarował jej jakąś drogą błyskotkę. W końcu otrzymała od niego naszyjnik. Kiedy sczerniał, okazało się, że nie jest ze szczerego złota. Paulette rozpowiedziała, że Gable dał jej podróbkę i związek się zakończył.

Paulette skierowała się ku scenie, ale przede wszystkim – telewizji. Jej ostatnia główna rola to Angie w „A Stranger Came Home”. Po raz ostatni na dużym ekranie pojawiła się w 1964 roku, zaś w telewizji 8 lat później.

W 1958 roku Paulette poślubiła Ericha Marię Remarque’a i przeprowadziła się z nim do Europy. Remarque zmarł w 1970 roku. Paulette wygrała batalię z rakiem piersi, choć operacja wymagała usunięcia kilku żeber. Zmarła na niewydolność oddechową ponad miesiąc przed 80. urodzinami w Ronco w Szwajcarii. Spoczywa na tamtejszym cmentarzu, obok swojej matki i ostatniego męża. Nie miała dzieci.

W swoim spadku Paulette zapisała 20 milionów dolarów na rzecz Uniwersytetu w Nowym Jorku. Jej imię nosi Goddard Hall na Washington Square. W filmie biograficznym „Chaplin” (1992) wcieliła się w nią Diane Lane.

(Visited 15 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>