Karolina Łachmacka

Maureen O’Hara

Maureen O’Hara
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Irlandzka aktorka i piosenkarka z karierą w Hollywood. Przyszła na świat 17.08.1920 roku. Jedna z najpiękniejszych aktorek lat 40. Jej ojciec, Charles Stewart Parnell Fitzsimons, był katolikiem, a matka, Marguerita Lilburn, protestantką. Znana z ról żywiołowych, rudowłosych kobiet, często grała u Johna Forda, i u boku Johna Wayne’a (jej wieloletniego przyjaciela).

Jej ojciec swego czasu był współwłaścicielem klubu piłki nożnej Shamrock Rovers. Biegle mówi w ojczystym irlandzkim (posługiwała się nim w filmach „The Long Gray Line”, 1955, „Spokojny człowiek”, 1952, oraz „Tylko samotni”, 1991).

Pochodzi z aktorskiej rodziny z tradycjami teatralnymi. Maureen została przyjęta do prestiżowego Abbey Theater mając zaledwie lat 14. Jej marzeniem wówczas było zostanie znaną śpiewaczką operową. Matka Maureen śpiewała pięknym kontraltem. Uczyła się też w Ena Mary Burke School of Elocution w Dublinie. Zaproponowano jej zdjęcia próbne w Londynie. Ale te okazały się dla Maureen wielkim rozczarowaniem. Umalowano ją bardzo mocno i wręcz tandetnie, dano też nieeleganckie stroje. Mimo to test zobaczył aktor i laureat Oscara Charles Laughton, który, rzecz jasna zauważył okropny makijaż i strój, lecz zapamiętał jej wielkie, piękne oczy. Powiadomił o ‚swoim’ odkryciu swojego partnera w interesach, Ericha Pommera. Pommer podzielił zachwyt swojego przyjaciela.

Maureen podpisała 7-letni kontrakt z Mayflower Pictures Pommera i Laughtona i zadebiutowała w filmie Oberża Jamajka” (1939) w reżyserii Alfreda Hitchcocka. Laughton był tak zachwycony jej występem, że powierzył młodej Maureen rolę Esmeraldy w „Dzwonniku z Notre Dame” (1939), gdzie tytułową rolę zagrał on sam. Film miał powstać w RKO Pictures w Stanach. Maureen miała płynąć Queen Mary. Tam młody pracownik studia, George Brown, namówił ją do małżeństwa. Naiwna i młoda zgodziła się, jednak interweniowali Laughton i jej matka. Małżeństwo anulowano przed jego konsumpcją.

Wybuch II wojny światowej spowodował, że Mayflower Pictures nie mogło realizować filmów, więc kontrakt Maureen sprzedano RKO. Ta wytwórnia obsadzała aktorkę w niskobudżetowych, mało wartych filmach. Pomógł jej reżyser John Ford, wykupując jej kontrakt i obsadzając w niezapomnianym filmie „Zielona dolina” w roli Angharad. 6 lat później została obywatelką Stanów Zjednoczonych.

Maureen zawsze wolała śpiew od aktorstwa. W 1960 zagrała na Broadwayu w musicalu „Christine”, nagrała też dwa albumy „Love Letters from Maureen O’Hara” oraz „Maureen O’Hara Sings her Favorite Irish Songs”. Często pojawiała się w programach telewizyjnych z przyjaciółmi (Perry Como, Andy Williams, Betty Grable czy Tennessee Ernie Ford).

Z Johnem Wayne’em stworzyła niezapomniany duet. Zagrali razem w 5 filmach: „Rio Grande” (1950), „Spokojny człowiek” (1952), „Wings of Eagels” (1957), „McLintock!” (1963) oraz „Wielki Jake” (1971). Wiele z jej filmów to klasyki. Scena, w której Maureen stoi w bramie, a jej włosy falują, z filmu Forda „Zielona dolina”, uchodzi za klasyczną sama w sobie.

Drugim mężem Maureen był Will Price (1942-1953). Z tego małżeństwa ma córkę, Bronwyn FitzSimons. Trzeciego małżonka, Charlesa Blaira, poślubiła w 1968 roku. Blair był pilotem, swego czasu oficer US Air Force. Kilka lat po ślubie Maureen przeszła na emeryturę. 10 lat po ślubie Blair zginął w katastrofie lotniczej. Choć zrozpaczona, Maureen kontynuowała jego dzieło i zajmowała się liniami lotniczymi męża.

Na ekrany wróciła w 1991, rolą w „Tylko samotni”. W 1991 roku została honorowym członkiem Brytyjskiej Akademii Filmowej. W 2004 roku ukazała się autobiografia O’Hary pt. „‚Tis Herself”.

(Visited 15 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>