Karolina Łachmacka

Marion Davies

Marion Davies
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, znana przede wszystkim jako ważna osobistość świata show businessu lat 20. i 30. oraz wieloletnia kochanka Williama Randolpha Hearsta, magnata prasowego. Choć nigdy nie była specjalnie utalentowana, ani wyjątkowo piękna, w swoich czasach była jedną z najbardziej wpływowych osób w Hollywood.

Przyszła na świat jako Marion Cecilia Douras w nowojorskim Brooklynie 3 stycznia 1897 roku . Była najmłodszym z pięciorga dzieci prawnika Bernarda Dourasa oraz pochodzącej z Jersey City, New Jersey Rose Reilly. Jej brat Charles utonął w wieku 15 lat w 1906 roku. Na jego cześć siostra Marion, Reine, nazwała swojego syna, scenarzystę Charlesa Lederera.

Rodzina Douras mieszkała blisko Prospect Park w Brooklynie. Siostry zmieniły swoje nazwisko na Davies, które wypatrzyły na szyldzie pośrednika d/s nieruchomości w okolicy. Uznały, że w Nowym Jorku, który był mieszanką ras i narodów, brzmiące anglosasko nazwisko otworzy im wiele drzwi.

Wszystkie siostry postanowiły spróbować swoich sił w teatrze na Broadwayu. Marion udało się zostać jedną z dziewcząt w rewii Florenza Ziegfelda.

Zadebiutowała w 1916 roku będąc jedną z modelek reklamujących ubrania projektantki Lucille w kronice filmowej. Jej pierwszy film pełnometrażowy to „Runaway, Romany” (1917). Sama napisała scenariusz, a film wyreżyserował jej szwagier, prominentny broadwayowski producent George W. Lederer. Rozwinęła się głównie jako aktorka komediowa. Marion udało się zapracować na pozycję, pozwalającą jej utrzymać się i wspomóc rodzinę i przyjaciół w razie takiej konieczności.

To właśnie w tym czasie poznała Hearsta. Jego władza i pieniądze sprawiły, że Marion była najlepiej wypromowaną gwiazdą na świecie, choć na pewno nie najbardziej utalentowaną czy najpiękniejszą. W ciągu 10 lat nakręciła 29 filmów. Hearst dbał o dobre samopoczucie Marion. Przy nim mogła czuć się jak królowa. Ponadto nie tak jak wszyscy inni aktorzy ‚bez pleców’ mogła spokojnie nie martwić się o skandale i tym podobne. Hearst panował nad prasą i nigdy nie dopuścił, by napisano choćby jedno negatywne słowo o jego ukochanej. Czytałam kiedyś w jakieś książce na Amazon.com, o swingującym Hollywood oczywiście, kilka słów Glorii Swanson. Aktorka opowiadała o tym, jak bardzo żałuje, że usunęła ciążę. Zdarzyło się jej to raz i zawsze żałowała. Powiedziała, że Marion mogła zrobić wszystko, a i tak to by jej karierze nie zaszkodziło. W Hollywood istniało niepisane prawo, że o Marion Davies pisze się bardzo dobrze, albo wcale.

Choć Hearst był żonaty, on i Marion żyli jak małżeństwo, wcale się z niczym nie kryjąc. Żona Hearsta konsekwentnie odmawiała rozwodu, grzebiąc przy tym szanse zakochanych na legalizację ich związku. Prowadzili bujne życie towarzyskie. Ich posiadłości w San Simeon czy Ocean House w Santa Monica tuż przy plaży tętniły życiem.

Hearst kierował jej karierą całkowicie. Dobierał jej filmy, partnerów ekranowych. Podpisywał specjalne umowy z wytwórniami. W swoich wspomnieniach „The Times We Had” Marion przyznaje, iż jej zdaniem działania Hearsta wbrew jego intencjom odniosły negatywny skutek.

Kochanek lubił widzieć Marion w wielkich epickich produkcjach kostiumowych, ale też komediach. Era filmu dźwiękowego przeraziła Marion, która od dzieciństwa miała problemy z jąkaniem. Mimo to udało jej się nakręcić trochę musicali i komedii w latach 30. W jednym z nich wystąpiła z dobrym znajomym, Clarkiem Gable „Polly z cyrku” (1931). Marion zawsze miała duży wpływ na kształt całego filmu, w którym grała. Niestety, przez lata uzależniła się od alkoholu, choć udało jej się na tyle kryć z nałogiem, by plotki o tym nie stały się zbyt uciążliwe.

Jej kariera chyliła się powoli ku upadkowi. Hearst naciskał na L.B. Mayera, aby ten tytułową rolę w „Marii Antoninie” (1938) powierzył jego ukochanej. Mimo to rolę otrzymała Norma Shearer, a jej niezapomniana kreacja została wyróżniona nominacją do Oscara. W 1937 pożegnała się z ekranem filmem „Ever Since Eve”.

Pod koniec lat 30. Hearst borykał się z problemami finansowymi. Aby ratować go z długów, Marion sprzedała swoją biżuterię o równowartości 1 miliona dolarów. Po jego śmierci rodzina Hearsta usunęła z jego domu wszelkie ślady po kochance i przy podziale majątku nie wspomniano o niej nawet słowem.

Marion i Hearst byli bohaterami niemałego skandalu. Swego czasu Marion zdradzała Hearsta z Charlie Chaplinem. Na jachcie Hearsta oprócz niego była Marion, Chaplin i Thomas Ince. Ponoć, zazdrosny o Marion, Hearst próbował zastrzelić Chaplina, ale nieszczęśliwie trafiło na Ince’a. Do dziś nie jest jasne, co się dokładnie stało tamtego dnia.

Już 10 tygodni po śmierci wieloletniego kochanka Marion poślubiła Horace’a Browna. To małżeństwo nie należało do udanych. Ponoć przez niego Marion piła jeszcze więcej. Dwukrotnie składała pozew o rozwód, ale nigdy do niego nie doszło. Aktorka w późniejszych latach zaangażowała się w działalność charytatywną. Przeznaczyła niemal 2 miliony dolarów na budowę kliniki dla dzieci przy Uniwersytecie Kalifornijskim, która do dziś nosi jej imię. Walczyła tez z chorobami wieku dziecięcego dzięki własnej fundacji.

Marion przeszła nieduży wylew w 1956 roku. Niebawem zdiagnozowano u niej raka szczęki. Ostatni raz publicznie pojawiła się w styczniu 1961 roku, w telewizji. Zmarła na raka 22 września tego samego roku. W jej pogrzebie brali udział m.in. Mary Pickford, prezydent USA Herbert Hoover czy żona przyjaciela Marion, Clarka Gable’a, Kay Spreckels Gable. Aktorka pozostawiła majątek w wysokości ponad 30 milionów dolarów.

Po śmierci siostrzenicy Marion, Patricii Lake (z domu Van Cleeve), jej rodzina ujawniła, że w rzeczywistości Patricia była córką Marion Davies i Williama Randolpha Hearsta. Choć informacji jednoznacznie nie potwierdzono, ani nie zanegowano, Lake i jej mąż zostali pochowani w mauzoleum rodziny Davies obok Marion.

(Visited 13 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>