Karolina Łachmacka

Madge Bellamy

Madge Bellamy
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, która popularność zdobyła dzięki rolom głównym w filmach kina niemego w latach 20. Urodziła się jako Margaret Derden Philpott 30 czerwca 1899 roku w Hillsboro w Teksasie. Pierwsze kroki w teatrze stawiała grając w letnich przedstawieniach. W wieku zaledwie 17 lat porzuciła rodzinną okolicę i wyjechała do Nowego Jorku.

Szybko udało jej się podpisać kontrakt z producentem broadwayowskim i występowała zarówno jako aktorka, jak i tancerka. Uwagę zwróciła na siebie rolą w „Dear Brutus”, w zastępstwie gwiazdy scen amerykańskich, Helen Hayes. Dzięki sukcesom scenicznym trafiła do wytwórni Famous Players, gdzie debiutowała w 1920 roku. Po czterech latach jej kontrakt wykupiła Fox Pictures. Jej najpopularniejsze filmy to m.in. „Miłość nigdy nie umiera” (1921), „Lorna Doone” (1922), „Ognisty potwór” (1924). Jej pierwszy film dźwiękowy to „Matka wie najlepiej” (1928). Proponowano jej główną rolę w „Procesie Mary Dugan” (1929). Rolę jednak zagrała Norma Shearer i był to przełom w jej karierze.

Jej karierę przerwał spór z wytwórnią Foxa. Po szumnym opuszczeniu studia do 1932 roku nie mogła znaleźć pracy. Potem były już tylko filmy klasy B. Jej najlepiej pamiętana rola to „Biały Zombie” (1932) z Belą Lugosi.

Madge miała opinię trudnej we współpracy i kapryśnej gwiazdy. Prowadziła intensywne życie erotyczne, lubiła imprezować. Przysłowiowym gwoździem do trumny jej kariery był skandal z 1943 roku. Wówczas Madge postrzeliła Stanwooda Murphy, swego kochanka. Aktorka tłumaczyła, że nie chciała go zabić, a jedynie postrzelić. Ostatni raz na ekranie pojawiła się w 1945 roku. Resztę życia spędziła w biedzie. Sprzedawała narzędzia w sklepie. Próbowała zostać pisarką, ale nie udało jej się na tym polu osiągnąć sukcesu. Niemniej w latach 80. sprzedała swój majątek i twierdziła, że zarobiła na tym lepiej, niż kiedykolwiek w czasie, gdy była gwiazdą.

Madge Bellamy zmarła 24 stycznia 1990 roku w wieku 90 lat na niewydolność serca. Jej autobiografia, „A Darling of the Twenties”, ukazała się po jej śmierci.

(Visited 8 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>