Karolina Łachmacka

Luise Rainer

Luise Rainer
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Niemiecka aktorka żydowskiego pochodzenia. Pierwsza osoba, która zdobyła dwa aktorskie Oscary, do tego rok po roku. Jej kariera trwała bardzo krótko, dlatego można się tylko domyślać, ile Luise Rainer wniosłaby do kinematografii gdyby nie zrezygnowała z kariery aktorskiej.

Urodziła się w niemieckim Düsseldorfie, 12.01.1910 roku, ale edukację zdobyła w Wiedniu. Na scenie debiutowała w rodzinnym mieście w 1928 roku. Jej kariera teatralna rozwijała się szybko i pomyślnie. Luise wystąpiła m.in. w roli Joanny D’Arc w sztuce Shawa, a także w szekspirowskiej „Miarce po miarce”, czy bardziej współczesnych „Ludziach w bieli” Sydneya Kingsleya. Była członkiem grupy teatralnej Maxa Reinhardta w Berlinie.

Luise wystąpiła w kilku niemieckich filmach, ale moment przełomowy w jej karierze nadszedł wraz z 1935 roku. Wówczas wypatrzył ją agent MGM. Wytwórnia, zachęcona fenomenem importowanej ze Szwecji Grety Garbo, postanowiła stworzyć gwiazdę z Luise Rainer, ciemnowłosej, niemieckiej aktorki. Luise przeprowadziła się do Hollywood i tam szkoliła język angielski pod okiem Constance Collier. W USA debiutowała w „Eskapadzie” (1935) u boku Williama Powella. Kolejną rolę stworzyła także w filmie z Powellem, „Wielkim Ziegfeldzie” (1936). Zagrała tam pierwszą żonę Florenza Ziegfelda, aktorkę polskiego pochodzenia, Annę Held. W roli drugiej żony Ziegfelda wystąpiła Myrna Loy. Film został uznany najlepszym filmem roku, a Luise Rainer otrzymała Oscara dla najlepszej aktorki.

Rola w już następnym filmie, „Ziemi obiecanej” (1937), przyniosła jej drugiego Oscara. W późniejszym czasie Luise miała stwierdzić, że paradoksalnie te dwa Oscary zrujnowały jej karierę. Niespodziewanie żaden z jej kolejnych filmów nie odniósł sukcesu. Nie odpowiadały jej proponowane role, nie chciała zostać zaszufladkowana. Zaczęto mówić, że na planie jest kapryśna i nieprzyjemna. Do tego zażądała wyższej pensji i buntowała się przeciw kontraktowemu systemowi. L.B. Mayer nie wytrzymał i miał powiedzieć jej, że jedno jego słowo i nie zagra nigdy w żadnej wytwórni. Obietnicy dotrzymał.

Rozczarowana Hollywood, Luise przeniosła się do Nowego Jorku. Jej mężem był autor sztuk teatralnych, Clifford Odets. Niestety, rozwiedli się po 3 latach małżeństwa w 1940 roku. Luise z powodzeniem występowała w Wielkiej Brytanii, a w 1942 debiutowała na Broadwayu. Ostatnią rolę filmową zagrała w 1943 roku w „Zakładniczkach” i porzuciła karierę kinową. W 1944 roku poślubiła Roberta Knittela. Choć przyjęła amerykańskie obywatelstwo, większość czasu małżonkowie mieszkali w Wielkiej Brytanii. Knittel zmarł w 1989 roku. Luise ma z nim córkę, Francescę. Obecnie mieszka w apartamencie, który kiedyś zamieszkiwała Vivien Leigh.

Luise sporadycznie pojawiała się w telewizji, czasem na scenie. Gościnnie zagrała w „Statku miłości”. Na ekrany kin wróciła w wieku 87 lat, filmem „Gracz”. Jest najstarszą żyjącą laureatką aktorskiego Oscara. Pojawiła się na specjalnych uroczystościach 80. i 85. rocznicy rozdania nagród Akademii Filmowej.

(Visited 8 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>