Karolina Łachmacka

Lucille Ball

Lucille Ball
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Niekwestionowana legenda amerykańskiej telewizji. Laureatka 4 Emmy i 13 nominacji do tej nagrody. Poza telewizją, występowała też na dużym ekranie, scenie i w radiu. Była modelką i producentem filmowym. Pierwsza kobieta, która posiadała własne studio filmowe. Jest jedną z nielicznych gwiazd, które ogromną popularnością cieszyły się od początku kariery aż do końca życia. Nieśmiertelność zapewniły jej własne seriale, jak „Kocham Lucy” (1951-1957), „The Lucy Show” (1968-1972) i „Here’s Lucy” (1968-1974), a także jej show, w którym brała udział wraz ze swoim znanym mężem, Desi Arnazem Seniorem.

Urodziła się 6.08.1911 roku. Rodzice Lucille byli baptystami. Jej ojciec zmarł, kiedy dziewczynka miała zaledwie 4 latka. Jej matka, Desiree, zwana DeDe, wychowywała ją w mieście Celoron. Jej ojciec wywodził się z rodziny o szkockich, a matka o irlandzkich, francuskich i angielskich korzeniach. Była potomkinią pierwszych mieszkańców kolonii amerykańskich.

Z racji zawodu ojca rodzina często zmieniała miejsce zamieszkania. Kiedy DeDe była w ciąży, nosząc pod sercem brata Lucille, Freda, ojciec dziewczynki zaraził się tyfusem i zmarł. DeDe wychowywała dzieci razem z ich dziadkami. Dziadek Lucy zachęcał rodzinę, by udawali się do teatru i na występy wodewilowe. Bakcyla połknęła Lucy i występowała przed rodziną, a także w przedstawieniach w szkole. W 1927 roku dorastająca Lucy zakochała się w synu gangstera i DeDe, świadoma niebezpieczeństwa, w jakim znajdowała się nastolatka, wysłała ją do Nowego Jorku, do szkoły aktorskiej Johna Murraya Andersona. Tam poznała Bette Davis, z którą miała przyjaźnić się w późniejszych latach do końca życia. Niestety, szybko odesłano ją do domu, gdyż stwierdzono, że nie rokuje jako aktorka czy artystka w ogóle, bo jest zbyt nieśmiała, by stanąć przed publicznością.

W młodej dziewczynie obudziła się determinacja, by pokazać nauczycielom, jak bardzo się co do niej mylili. Lucy wróciła do Nowego Jorku w 1929 roku i otrzymała pracę modelki. Niestety, rozchorowała się na reumatoidalne zapalenie stawów i jej stan zdrowia był na tyle poważny, że musiała wrócić do domu, by się leczyć. Ponownie wyruszyła do Nowego Jorku w 1932 roku i kolejny raz rozpoczęła pracę modelki. Odniosła sukces pracując dla Hattie Carnegie, a także reklamując papierosy marki Chesterfield.

Debiutowała na Broadwayu pod nazwiskiem Diane Belmont i szybko trafiła pod skrzydła samego Ziegfelda, ale równie szybko tę pracę straciła. Po zagraniu epizodu w „Rzymskich skandalach” (1933) przeniosła się na stałe do Hollywood. Jako kontraktowa aktorka RKO wielokrotnie pojawiała się na ekranie w małych rólkach, zazwyczaj nie wymieniano jej nawet w napisach. Grała w różnych filmach, m.in. u braci Marx. W jednym z filmów Freda i Ginger młoda Lucille widoczna jest jako jedna z modelek w końcowej scenie „Roberty” (1935). Niebawem Lucy zaprzyjaźniła się z Rogers, gdyż umawiała się z Henry Fondą, a Ginger Rogers z Jimmy’m Stewartem i cała czwórka często chodziła na podwójne randki (Fonda i Stewart byli przyjaciółmi przez dekady). Przełomem miała być rola w klasycznym dziele Gregory La Cavy „Obcym wstęp wzbroniony” (1937), gdzie Lucy gra młodą aktorkę, która pragnie wspiąć się na sam szczyt. Partnerowała tam Ginger Rogers i Katharine Hepburn. Niestety, przełom nie nastąpił. W latach 40. podpisała kontrakt z MGM, ale żaden z jej filmów dla tej wytwórni nie zapewnił jej statusu gwiazdy.

Kiedy Fay Wray zrezygnowała częściowo z kariery na rzecz życia rodzinnego, w kręgach Hollywood nieoficjalnie zaczęto nazywać Lucille Ball „Królową Filmów Klasy B”. Łatwo się domyślić, że te niekasowe produkcje nie przynosiły kroci, dlatego Lucy rozpoczęła dodatkową pracę w radiu. Zapewniło jej to dodatkową pensję, poza tym zaś radio rozwijało głos pod względem aktorskim.

W 1940 roku Lucy poznała miłość swojego życia, młodszego od niej o prawie 6 lat kubańskiego muzyka, Desi Arnaza, który właśnie pracował na planie filmu „Too Many Girls”. Uczucie wybuchło od razu i 30 listopada 1940 Lucy i Desi zostali małżeństwem. Ich związek od początku cieszył się wielką uwagą prasy, głównie z racji częstych kłótni. Lucy nie mogła darować mężowi, że ten ją notorycznie zdradza. Złożyła nawet pozew o rozwód w 1944 roku, ale ostatecznie małżonkowie pogodzili się. Publicznie twierdzili, że oboje urodzili się w 1914 roku, jako że wówczas niezbyt przychylnie patrzono na związki kobiet z mężczyznami, którzy byli od nich młodsi (choć w tym wypadku różnica wieku była niewielka).

W 1948 roku obsadzono ją w roli Liz Cugat w radiowym słuchowisku CBS, „My Favourite Husband”. Sukces radiowego serialu zachęcił producentów do utworzenia wersji telewizyjnej. Lucy postawiła jednak warunek – chciała, by partnerował jej Desi. CBS odmówiło – nie wyobrażano sobie, by na ekranach gościło małżeństwo typowej, rudowłosej Amerykanki i ognistego, brązowookiego Kubańczyka. Lucy odmówiła więc i wraz z Desim utworzyli własne wodewilowe show, z którym podróżowali po kraju. Sukces był tak ogromny, że stacja telewizyjna zgodziła się na udział Arnaza w projekcie, dodatkowo jednak Lucy i Desi współprodukowali swój serial, gdyż udało im się założyć własną firmę producencką, Desilu Productions.

Lucy stanęła przed komisją do tzw. działań antyamerykańskich, podejrzewana o przynależność do partii komunistycznej, z racji tego, że w 1936 roku zagłosowała na nią po namowie dziadka, który był socjalistą. Sławna stała się obrona żony przez Desi Arnaza, który wstał i powiedział komisji, że „jedyny, co jest u Lucy czerwone, to jej włosy, i nawet to nie jest do końca prawdziwe” (Lucille była naturalną brunetką), po czym przy owacji na stojąco zebranych wziął ją pod ramię i wyprowadził z przesłuchania.

Zaledwie miesiąc przed swoimi 40. urodzinami, po kilku poronieniach, Lucille urodziła córeczkę Lucie, a półtora roku później na świat przyszedł syn pary, Desi Jr. Niestety, małżeństwo Lucy i Desi’ego rozpadło się. Choć oboje poślubili inne osoby, pozostali oddanymi przyjaciółmi. Jej dzieci wielokrotnie mówiły o przywódczych talentach Lucille – z powodzeniem prowadziła firmę produkującą telewizyjne programy, znała się na wszystkim, ale czasami jako matka była dla swoich dzieci bardziej szefem, niż rodzicem. Mimo to zawsze miała bardzo dobre relacje z Lucie i Desi Jr.

Kiedy wróciła na Broadway w „Wildcat”, poprzez partnerującą jej Paulę Stewart poznała o 13 lat od niej młodszego Gary Mortona, który został jej drugim i ostatnim mężem. Morton niebawem dołączył do ekipy produkcyjnej swojej żony. Ostatni raz publicznie widziano ją na wręczeniu Oscarów w 1989 roku, kiedy otrzymała owację na stojąco.

Miesiąc później poczuła się źle i badania wykazały, że ma tętniaka aorty. Po operacji, która trwała aż 8 godzin, dochodziła do siebie i wydawało się, że wszystko wraca do normy. Niestety 26 kwietnia 1989 roku poczuła silny ból i straciła przytomność, której już nie odzyskała. Miała 77 lat. Jest pochowana na cmentarzu w mieście swojego urodzenia, obok innych członków rodziny.

(Visited 8 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>