Karolina Łachmacka

Loretta Young

Loretta Young
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Jedna z najpiękniejszych amerykańskich aktorek. Gwiazda kina, a w latach 50. także telewizji. Urodziła się jako Gretchen Young i była najmłodszą z trzech sióstr aktorek. Kiedy miała 3 lata, rodzina przeniosła się do Hollywood. Gretchen debiutowała na ekranie będąc małym brzdącem. Jej matka wychowywała dzieci samotnie, jednak po kilku latach wyszła za mąż za George’a Belzera, z którym miała córkę Georgianę, która jest żoną aktora Ricardo Montalbana. Starsze siostry Loretty to Sally Blane (prawdziwe imię i nazwisko to Elizabeth Jane Young) i Polly Ann Young. Sally była drugą i ostatnią żoną Normana Fostera, pierwszego męża Claudette Colbert. Byli ze sobą ponad 4o lat, aż do jego śmierci, mieli syna i córkę, którą nazwali Gretchen, na cześć Loretty.

Na planie filmowym mała Loretta poznała aktorkę Mae Murray, która była nią tak zauroczona, że chciała ją adoptować. Matka dziewczynki odmówiła, choć Loretta przez dwa lata mieszkała z Mae. W 1929 roku Loretta została wybrana jedną z WAMPAS Baby Stars. Miała zaledwie 16 lat, co czyniło ją jedną z najmłodszych laureatek tego tytułu.

W 1930 roku Loretta pochopnie wyszła za mąż za aktora Granta Withersa. Małżeństwa nie zawarto w kościele, co jej matkę, wierzącą katoliczkę, zbulwersowało. Loretta wróciła do domu, ale postanowiła mimo wszystko walczyć o małżeństwo. Po kilku miesiącach rozstali się, a w następstwie doszło do rozwodu.

Na planie filmu „Jak w siódmym niebie” (1933) 20-letnia Loretta zakochała się z wzajemnością w Spencerze Tracym. Ich romans stał się wydarzeniem medialnym, nazwiska obojga często pojawiały się w plotkarskich kolumnach. Mimo głębokiego uczucia, które ich łączyło, zdecydowali się rozstać. Spencer, podobnie jak Loretta, był wierzącym katolikiem, do tego żonatym ojcem dwójki dzieci, w tym niepełnosprawnego syna. Jego żona Louise, która całe życie poświęciła swym dzieciom, uchodziła za wzór cnót, podczas gdy jej mąż zdradzał ją z niemal każdą partnerką na planie. Loretta wiedziała, że rozwód kościelny nie wchodzi w grę, dlatego ich związek musiał się skończyć. Swojej córce Judy powiedziała, że Spencer był wspaniały, kiedy był trzeźwy, ale potrafił być okropny, kiedy był pijany, co mu się zdarzało bardzo często.

Na planie filmu „Zew krwi” (1935) Loretta poznała Clarka Gable’a. Gable miał 34 lata i był najbardziej uwielbianym mężczyzną na świecie. W tym roku odebrał Oscara dla najlepszego aktora za rolę w komedii „Ich noce”. Był co prawda żonaty, ale jego związek z Rią Langham był od kilku lat fikcją. Gable regularnie zdradzał o kilkanaście lat starszą żonę. Loretta i Clark zakochali się na planie tego filmu i wybuchł namiętny romans. Po zakończeniu zdjęć okazało się, że Loretta jest w ciąży. Wiadomość ta była dla niej zaskoczeniem. Loretta wiedziała, że urodzenie dziecka będąc niezamężną, do tego dziecka spłodzonego przez żonatego mężczyznę, zrujnuje jej karierę. Loretta i jej matka spotkały się z Clarkiem, którego informacja ta zdziwiła chyba bardziej, niż Lorettę. „Myślałem, że umie zadbać o te sprawy. W końcu była kiedyś mężatką” – miał powiedzieć Gable. Clark chciał widywać Lorettę, ale ona bała się skandalu. Aborcja nie wchodziła w grę, takie rozwiązanie byłoby wbrew wierze aktorki. Dlatego Loretta dokończyła pracę na planie „Wypraw krzyżowych” (1935) DeMille’a (grając tam była w ciąży) i ogłosiła, że robi przerwę w karierze, na kilka miesięcy wyjeżdżając na urlop do Europy.

Loretta przez całą ciążę ukrywała się i żyła w odosobnieniu. O jej stanie wiedziało tylko kilka najbliższych jej osób: rodzina, lekarz, zaufany powiernik w postaci księdza i ojciec dziecka – Clark Gable. 6 listopada 1935 roku na świat przyszła dziewczynka, której Loretta dała na imię Judith, choć wszyscy zwali ją Judy. Po kilkunastu miesiącach ogłosiła, że, choć była niezamężna, postanowiła adoptować dwie dziewczynki. Nie było to jednak prawdą – druga dziewczynka nigdy nie istniała, miała tylko zmylić tych, którzy domyślali się prawdy. Loretta twierdziła, że biologiczna matka drugiej dziewczynki zmieniła zdanie, a ona zgodziła się oddać jej dziecko. Judy wychowywała się wierząc, że jest adoptowaną córką Loretty. Aktorka jak ognia unikała Gable’a, choć tajemnicą poliszynela w Hollywood było, że mała dziewczynka „adoptowana” przez Lorettę Young to owoc jej związku z „Królem Hollywood”. Gable początkowo miał zabiegać o względy Loretty, chciał rozwieść się z żoną, ale Young nie chciała kontynuować znajomości, bo gdyby ujawnili, że są razem, wszyscy domyśliliby się prawdy.

Stopniowo Clark zniechęcił się i niebawem związał z Carole Lombard. W 1940 roku Loretta wyszła za Toma Lewisa, którego nazwisko przybrała Judy. Po latach już jako dorosła kobieta Judy wyjawiła, że nigdy nie mogła się dogadać z ojczymem. Słyszała, jak raz powiedział, że nie należy do rodziny, bo jest adoptowana. Musi to budzić zdziwienie, bo wszyscy po cichu mówili o dziecku Loretty i Gable’a, ale najważniejsze było to, że Judy była żywym obrazem zarówno ojca, jak i matki. Miała oczy Loretty, choć lśnił w nich niepowtarzalny błysk oczu Clarka. Co jednak było najbardziej jednoznaczne, Judy, tak jak jej ojciec, miała wielkie, odstające uszy. Loretta zatrudniła zaufaną nianię, Margaret, która była opiekunką Judy przez lata. Margaret miała obowiązek zawsze nakładać Judy specjalne nakrycie głowy, które zasłaniało jej uszy. Judy wyznała, że nie mogła zrozumieć, czemu nie może pokazywać się ze swoimi uszami i zaczęła sądzić, że jest z nią coś nie tak.

Tom Lewis zapytał ponoć kiedyś Gable’a wprost, czy Judy jest jego córką z Lorettą, ale wiedząc, że Loretta nie chce, by znał prawdę, skłamał, że nie. Gable spotkał Judy tylko dwukrotnie. Po raz pierwszy tuż po jej urodzeniu, kiedy odwiedził po kryjomu Lorettę. Oferował jej wsparcie finansowe. Drugi raz pojawił się w jej życiu tuż po swoim czwartym rozwodzie. Judy miała 15 lat i dopiero co obejrzała „Przeminęło z wiatrem”. Clark wciąż był rozrywanym aktorem. Zdziwiło ją, że pytał ją o szkołę, o jej zainteresowania, o jej sympatię. Pożegnała się i chciała iść do swego pokoju, ale Loretta powiedziała jej, by posiedziała jeszcze z panem Gable, czego nie potrafiła zrozumieć.

Judy domyślała się prawdy, szczególnie tuż przed własnym ślubem. Pełna wątpliwości powiedziała przyszłemu mężowi, że nie może za niego wyjść, bo nie wie, kim jest. On odpowiedział spokojnie, że wszyscy wiedzą przecież, że jest córką Clarka Gable’a. Matka przyznała jej się do swego sekretu dopiero kilkadziesiąt lat później. Kiedy Judy napisała książkę „Uncommon knowledge” o tajemnicy swej matki, ta nie odzywała się do niej przez lata. Jednak książka Judy nie była szkalowaniem niczyjego imienia, jak te autorstwa córek Bette Davis czy Joan Crawford. Polecam każdemu jej lekturę, bo Judy pisze o swoim życiu szczerze, wzruszająco, ale nie ckliwie. W wywiadzie telewizyjnym wyznała, że tuż przed śmiercią Loretty pogodziła się z nią. Powiedziała, że Young była dobrą matką. Wyznała też, że matka powiedziała jej, że Clark Gable był miłością jej życia i bardzo żałowała, że nie mogła go poślubić.

Loretta kontynuowała karierę po swoim powrocie z małą adoptowaną córką. Była gwiazdą w nowo powstałej wytwórni 20th Century Fox. W 1937 roku zagrała w komedii „Niewinnie się zaczęło” z Tyrone’em Powerem. Nawiązała z nim romans, ale Power niebawem zakochał się we francuskiej gwieździe Annabelli, z którą oboje grali w „Suezie” (1938), i to ją poślubił.

Young wyszła za Toma Lewisa zgodnie ze swoją wiarą, w Kościele. Ich małżeństwo trwało niemal 30 lat, ale zakończyło się rozwodem. Mają dwóch synów. Ich małżeństwo nie należało do najłatwiejszych, ale Loretta robiła wszystko, by przetrwało. Rozwód był dla niej osobistą porażką. Trzeci raz za mąż wyszła dopiero po śmierci Lewisa. Miała 80 lat, gdy jej mężem został Jean Louis, kostiumograf, który niedawno owdowiał po śmierci żony, która była przyjaciółką Loretty.

W 1947 roku Loretta zagrała w filmie „Córce farmera”, zdobywając Oscara dla najlepszej aktorki. W tym samym roku partnerowała Cary’emu Grantowi i Davidowi Nivenowi w „Żonie biskupa”. W 1950 roku otrzymała drugą i ostatnią nominację do Oscara za rolę zakonnicy w „Come to the Stable” (1949). W ostatnim filmie pełnometrażowym pojawiła się w 1953 roku „It Happens Every Thursday”. W tym samym roku ruszył pierwszy sezon jej show telewizyjnego „Letter to Loretta”, który przez kilka lat cieszył się ogromną popularnością i zapewnił jej Emmy i Złoty Glob. Po zakończeniu emisji przeszła na emeryturę. Wróciła dwukrotnie w filmach telewizyjnych, zdobywając drugi Złoty Glob.

Loretta do końca życia zachowała wspaniały wygląd i nie wyglądała na swoje lata. Zmarła 12 sierpnia 2000 roku w domu swojej przyrodniej siostry, Georgiany, w Santa Monica, na raka jajników. Na jej pogrzebie obecna była jej wieloletnia przyjaciółka, aktorka Jane Wyman.

(Visited 19 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>