Karolina Łachmacka

Liv Ullmann

Liv Ullmann
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Norweska aktorka o międzynarodowej sławie. Najsławniejsza z tzw. „aktorek Bergmana. Dwukrotnie nominowana do Oscara i BAFTA, jest laureatką Złotego Globu. Dała się też poznać jako świetna reżyserka i pisarka.

Aktorka urodziła się w Tokio, gdzie wówczas pracował jej ojciec 16.12.1938 roku. Dorastała w ojczystym Trondheim, a w czasie wojny światowej przebywała w Kanadzie. Obecnie mieszka w Miami na Florydzie. Liv, oprócz rodzimego języka, mówi biegle po szwedzku, angielsku, a także w innych europejskich językach, lecz z dość mocnym nordyckim akcentem. W 2006 roku została obdarzone zaszczytnym tytułem honoris causa Norweskiego Uniwersytetu Nauki i Technologii. W 2005 roku nadano jej ważne odznaczenie państwowe. Liv jest także ambasadorem dobrej woli UNICEF. W związku z tą swoją funkcją podróżowała po świecie.

Nie da się ukryć, że największą sławę Liv przyniosła współpraca z Ingmarem Bergmanem (1918-2007). To role w jego filmach uczyniły ją gwiazdą i na trwałe wpisały jej nazwisko w historię kina. Jedyne dziecko aktorki, córka Linn, jest owocem jej związku z Bergmanem. Linn przyszła na świat w czasie trwania związku małżeńskiego Liv z innym mężczyzną.

Najbardziej znane kolaboracje Ullmann i Bergmana to przede wszystkim sławna „Persona” (1966), gdzie Liv wcieliła się w postać znanej aktorki, która podczas spektaklu nagle traci głos i przestaje mówić. Partnerowała jej niezapomniana Bibi Andersson, także jedna z „aktorek Bergmana”, a w przeszłości jedna z kochanek reżysera. Jednak ich najbardziej znany wspólny film to „Sceny z życia małżeńskiego” (1975). Historia tam opisana oparta jest na wydarzeniach z życia samego mistrza. Liv zagrała też w „Twarzą w twarz” (1976), „Emigrantach” (1971), „Szepty i krzyki” (1972), a także jednej z ostatnich produkcji z udziałem wielkiej Ingrid Bergman„Jesiennej sonacie” (1978) w reżyserii Bergmana. Liv to także świetna reżyserka i scenarzystka. Nakręciła m.in. „Krystynę, córkę Lavransa” (1995) czy „Lumiere i spółka” (1996).

Brian De Palma oferował jej rolę Kate Miller w thrillerze „Ubranie mordercy” (1981) z Michaelem Caine’em i Angie Dickinson, ale aktorka odrzuciła ofertę, z obawy przed przemocą zawartą w scenariuszu, mówiąc, że jako matka małej dziewczynki nie chce grać w takich filmach. Modelka Bebe Buell nazwała swoją córkę, aktorkę Liv Tyler, na jej cześć, po tym, jak zobaczyła zdjęcie Ullmann na okładce czasopisma w tygodniu, w którym urodziła dziecko. Mówi o sobie, że jako jedyna z aktorek Bergmanowskich nie zakochała się w aktorze Erlandzie Josephsonie, który partnerował jej w „Scenach z życia małżeńskiego”.

Jest fanką seriali „Wszyscy kochają Raymonda” i „Seks w wielkim mieście”. Dwukrotnie nominowano ją do nagrody Tony, w 1975 roku za „Dom lalki” Ibsena, a dwa lata później za „Annę Christie” O’Neilla. Jej ojciec zmarł podczas operacji mózgu, kiedy ona miała 6 lat. Jej imię w języku norweskim znaczy „życie”. Aktorka posiada domek na klifie wyglądającym na norweski fiord.

Liv Ullmann często błędnie określana jest jako Szwedka, choć w stu procentach jest rodowitą Norweżką. Dwukrotnie wychodziła za mąż. Obecnie, od ponad 20 lat, jest żoną Donalda Saundersa. Liv zagrała w ostatnim filmie telewizyjnym Bergmana, „Sarabanda” (2003).

(Visited 13 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>