Karolina Łachmacka

Leslie Caron

Leslie Caron
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Urodzona, by tańczyć

Leslie Claire Margaret Caron urodziła się 1 lipca 1931 we Francji. Jej ojciec był chemikiem i w jego ślady poszedł też brat Leslie. Matka Caron była natomiast występującą na Broadwayu tancerką i mała Leslie była od początku niemal pchana w ramiona sztuki – Margaret Caron chciała, by jej córka została, śladami swojej rodzicielki, tancerką.

Odkrycie Gene’a Kelly

Caron występowała jako tancerka baletowa w Roland Petit Company w Paryżu. Z końcem lat 40. zaczęto poważne przygotowania do produkcji wielkiego tanecznego widowiska, filmu „Amerykanin w Paryżu” (1951). Główną rolę męską powierzono Gene’owi Kelly. Wszystko zdawało się być dopiętym na ostatni guzik – w głównej roli kobiecej obsadzono Cyd Charisse, rewelacyjną tancerkę, która na ekranie sprawdzała się doskonale (to Cyd tańczyła potem z Kelly’m w „Deszczowej piosence”, gdy aktor uznał, że Debbie Reynolds jest za słabą tancerką do niektórych scen w legendarnym musicalu).  Sprawy jednak szybko się skomplikowały, bo Charisse zaszła w ciążę i nawet, gdyby chciała, nie mogła wziąć udziału w przygotowywanym obrazie. W Paryżu na scenie Kelly odkrył Leslie Caron, niespełna dwudziestoletnią balerinę, która urzekła go swoim czarem i umiejętnościami tanecznymi. Kelly był znany ze swojego bardzo surowego podejścia do tancerek, lecz Caron zdawała się być strzałem w dziesiątkę, pomimo swojego młodego wieku.

Kariera filmowa

Leslie obsadzono w „Amerykaninie w Paryżu”, gdzie jej rola polegała przede wszystkim na tańcu. Film okazał się wielkim przebojem – zdobył nawet Oskara dla najlepszego obrazu 1951 roku, zostawiając w tyle takie dzieła, jak „Tramwaj zwany pożądaniem” (1951) Elii Kazana. Dla Leslie oznaczało to początek świetnej kariery. Caron podpisała kontrakt z MGM i występowała w różnych filmach.

Można powiedzieć, że po raz pierwszy zaskoczyła wszystkich jako aktorka rolą tytułową w „Lili” (1953). Młodziutka Leslie była tak dojrzała, że jej kreacja doczekała się nagrody BAFTA oraz nominacji do Oskara. Mimo to MGM nie zamierzało zakopywać talentu tanecznego swojej nowej gwiazdy. Leslie zagrała m.in. w tanecznej wersji bajki o Kopciuszku, „Szklany pantofelek” (1955), gdzie wystąpił też Michael Wilding. W 1957 wystąpiła w świetnie zagranej, ale chyba niezauważonej roli Jennifer Dubedat w „Lekarzu na rozdrożu” (w oparciu o sztukę Thorntona Wildera; w latach 40. na scenie postać tę grała m.in. sama Vivien Leigh). W 1958 wystąpiła w znanym i cenionym musicalu zatytułowanym „Gigi”. Na scenie grała tę rolę sama Audrey Hepburn, jednak w musicalu MGM wystąpiła Leslie Caron, otrzymując nominację do Złotego Globu. Kolejne lata to dosyć ciekawe aktorskie wybory pięknej Leslie. W „Podziemnych” (1960) potwierdziła tylko swój talent dramatyczny, który tak usilnie chowało za osłoną musicalu MGM. Rok później zagrała tytułową rolę w „Fanny” i ponownie nominowano ją do Złotego Globu. Największa rola Leslie to jednak zagrana w kameralnym, czarno-białym, surowym filmie postać Jane, bohaterki Pokoju w kształcie L (1962), która przybywa do Londynu, by przerwać nieplanowaną ciążę. Skala dramatycznego talentu Caron w tym filmie jest po prostu zdumiewająco wspaniała. Sama aktorka została nominowana do Oskara, ale nagrody jej nie przyznano. Można podejrzewać, że wyzwalające się z uścisku nieszczerej moralności Hollywood nie było gotowe, by nagrodzić rolę w filmie nie tyle traktującym o aborcji, co wspominającym taką ewentualność, filmie, który w swojej surowości i prawdziwości nie pasował do obrazka szczęścia, jaki wciąż kreowała fabryka snów.

Lata po sławie

Leslie przez lata regularnie grywała w filmach, przenosząc nieco swoje zainteresowania na rodzimą Europę. Zagrała wiele przemilczanych przez Hollywood ról, choć na pewno godnych uwagi każdego widza. Ostatnie filmy pełnometrażowe z udziałem aktorki to „Czekolada” z Juliette Binoche, Johnny Deppem, czy Judi Dench, a także „Rozwód po francusku” z Kate Hudson czy Naomi Watts. W 2006 zagrała w odcinku serialu „Prawo i porządek: Sekcja specjalna” i w 2007 roku za swój gościnny udział w serialu odebrała nagrodę Emmy.

Życie prywatne

Leslie ma dwoje dzieci z drugiego małżeństwa. Głośną sprawą był jej romans z młodym Warrenem Beatty, którego w 1965 roku w trakcie rozprawy rozwodowej mąż aktorki wskazał jako współwinnego rozpadu małżeństwa. Beatty’emu polecono „pokryć koszty procesowe”. Wśród partnerów Leslie był też związany z Merle Oberon czy Audrey Hepburn aktor Robert Wolders. Niedawno Leslie wydała autobiografię pt. „Thank Heaven”, która ukazała się też we francuskiej wersji w ojczyźnie Leslie. Caron posiada też amerykańskie obywatelstwo i deklarowała poparcie dla Baracka Obamy w trakcie wyborów prezydenckich.

(Visited 38 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>