Karolina Łachmacka

Lana Turner

Lana Turner
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, gwiazda kina hollywoodzkiego lat 40. i 50. Uważana za jedną z najpiękniejszych, ale także jedną z najbardziej niedocenionych aktorek w dziejach Hollywood. Jej karierze towarzyszyło bujne życie prywatne, w tym 7 małżeństw i liczne romanse, oraz wielki skandal po śmierci jej kochanka, Johnny’ego Stompanato, z rąk jej jedynej córki, Cheryl Crane.

Była jedynym dzieckiem swoich rodziców. Jej matka, Mildred, wydała ją na świat kiedy sama miała zaledwie 16 lat. Jej ojciec zginął w tragicznych okolicznościach, zamordowany tuż po tym, jak wygrał pieniądze w nielegalnej jaskini hazardu. Znaleziono go martwego na ulicy, bez skarpety, gdzie, jak wywnioskowano, musiał schować pieniądze. Niebawem pogorszył się stan zdrowia Mildred i kobieta zabrała swoją 10-letnią córkę, przez rodzinę zwaną „Judy”, do Los Angeles, gdzie miał jej służyć bardziej suchy klimat.

Historia jej odkrycia jest jedną z najsłynniejszych legend, przypominających los wygrany na loterii. Lana uczyła się w szkole, by zostać maszynistką i, znudzona ciągłym stukaniem palcami w oporną klawiaturę, wybrała się do Schwab’s Drug Store napić się coli. Tam zauważył ją hollywoodzki dziennikarz, William R. Wilkerson z „Hollywood Reporter” i powiedział o pięknej dziewczynie agentowi Zeppo Marxowi. Ten niemal natychmiast podpisał z nią kontrakt i przedstawił reżyserowi Mervynowi Le Royowi. To Le Roy pomógł Lanie stawiać pierwsze kroki w filmowym świecie. Zadebiutowała w jego filmie niewielką rolą w „Zapamiętają” (1937), choć zagrała też epizod w „Narodzinach gwiazdy” (1937) z Janet Gaynor (jest widoczna w tłumie w czasie walki bokserskiej). Kiedy Le Roy porzucił Warner Bros. na potrzeby MGM, zabrał ze sobą nastoletnią Lanę. Tam obsadzono ją w „Andy Hardy zakochany” (1938) obok Mickeya Rooney i Judy Garland. Rooney twierdził, że miał romans z Laną i ona zaszła z nim w ciążę, którą miała usunąć, jednak sama aktorka zdecydowanie zdementowała jego rewelacje, określając go mianem „sympatycznego pączusia”, jednak dementując, by kiedykolwiek była nim zainteresowana jako mężczyzną.

Po roli w „Zapamiętają” (1937), w której chodziła w opiętym swetrze, przyległ do niej przydomek „Sweater Girl”, którego nie znosiła. Już na początku lat 40. MGM wiedziało, że Lana (takie imię, wymawiana „lana”, tak jak wełna po hiszpańsku, sobie wybrała) ma w sobie potencjał, by stać się gwiazdą. W 1941 roku po raz pierwszy partnerowała Clarkowi Gable w „Honky Tonk”. Na planie pojawiła się Carole Lombard, żona Clarka, która usłyszała o domniemanych próbach uwiedzenia jej męża przez młodą aktorkę. Lana była tak zestresowana obecnością temperamentnej Carole, że odmówiła pracy aż do czasu, aż ta nie opuści planu zdjęciowego. Lombard wyszła, ale ostrzegła Gable’a, że jeśli coś będzie między nim a Turner, „skopię wam obojgu tyłki!”. Jeszcze tego samego roku zagrała małą rolę Beatrix w „Doktor Jekyll i pan Hyde” Victora Fleminga ze Spencerem Tracy i Ingrid Bergman, a także „Kulisach wielkiej rewii” Roberta Z. Leonarda. Według Lany to właśnie wtedy poczuła się prawdziwą aktorką i chciała doskonalić swój warsztat, by być nie tylko gwiazdą, ale i prawdziwą aktorką.

Lana Turner

W 1942, po sukcesie „Honky Tonk” obsadzono Lanę ponownie u boku Gable’a w „Znajdę cię wszędzie”. 16 stycznia 1942 roku w katastrofie lotniczej zginęła Carole Lombard. Gwiazda uczestniczyła w zbieraniu pieniędzy na potrzeby amerykańskich żołnierzy w czasie II wojny światowej. Ponoć miała wrócić pociągiem, ale wolała szybciej być na miejscu, bo, jak twierdzono, słyszała o romansie męża z Laną i chciała zainterweniować jak najszybciej. Lana w swojej autobiografii zaprzeczyła, jakoby kiedykolwiek łączyło ją z Gable’em coś więcej, niż sympatia. Po śmierci żony był tak załamany, że Mayer zarządził zawieszenie pracy nad filmem na pewien czas, a Lanę poprosił, by zajrzała do Clarka, by go pocieszyć. Lana nie wiedziała, co ma mu powiedzieć, dlatego zjedli kilka kolacji, nie odzywając się do siebie niemal słowem. Od czasu śmierci Lombard życie Clarka powoli się kończyło. Aktor strasznie dużo pił, co bardzo przyczyniło się do jego feralnego ataku serca, kiedy to zmarł w wieku 59 lat, nie doczekawszy narodzin swojego syna Johna.

Także w 1942 Lana zagrała z Robertem Taylorem w filmie „Johnny Eager”. Powszechnie mówiło się o namiętnym romansie dwójki głównych aktorów, co wywołało rozpacz Barbary Stanwyck, żony Taylora, która miała podciąć sobie żyły z powodu jego zdrady. Także informacje o romansie z Taylorem Lana zdementowała w swojej książce.

Lana była coraz większą gwiazdą MGM, a w czasie wojny stała się jedną z najpopularniejszych pin-up girls. W 1945 roku zagrała w dość nieudanym remake’u „Ludzi w hotelu” (1932), pt. „Weekend w hotelu Waldorf” (1945) z Vanem Johnsonem, Ginger Rogers i Walterem Pidgeon. Jeden z jej najsławniejszych filmów i jedna z najlepszych kreacji (a prywatnie ulubiona rola aktorki) to Cora Smith w Listonosz zawsze dzwoni dwa razy” (1946). Brak nominacji do Oscara dla Turner zdziwił nawet sceptyków jej talentu. W „Cass Timberlane” (1947) zagrała ze Spencerem Tracy. W 1948 ponownie zagrała z Gable’em w dramacie „Homecoming”. W tym samym roku stworzyła bardzo dobrą kreację czarnego charakteru, hrabiny DeWinter. Jedną z najwybitniejszych ról w karierze zagrała w „Złym i pięknym” (1952) Vincente Minnelli’ego, ale i tym razem zabrakło dla niej miejsca wśród nominowanych. Tego samego roku obsadzono ją w musicalu „Wesoła wdowa”, nakręconym w technikolorze z udziałem Fernando Lamasa, z którym romansowała.

Jedyną nominację do Oscara przyznano jej za rolę Costance MacKenzie w kontrowersyjnym jak na owe czasy dramacie Marka Robsona „Peyton Place”, przegrała jednak z Joanne Woodward nagrodzoną za „Trzy oblicza Ewy” (1957). W „Another Time, Another Place” (1958) partnerował jej początkujący szkocki aktor, Sean Connery. Jeden z jej ostatnich lepszych filmów to „Zwierciadło życia” z 1959 roku. W 1961 zagrała w komedii „Kawaler w raju” z Bobem Hope’em. W „Madame X” (1966) zagrała synową Constance Bennett, choć była od aktorki młodsza o zaledwie 17 lat. Był to ostatni film w karierze Bennett, która zaraz potem zmarła (złośliwcy mówili, że 60-letnia Bennett wygląda lepiej od Lany). Lana pojawiała się na ekranie okazjonalnie, głównie w telewizji, jak w „Statku miłości”, czy „Falcon Crest”.

Lana Turner

Piękna aktorka nigdy nie wypierała się, że w swoim życiu miała wielu kochanków. Jak raz to ujęła, „Lubiłam chłopców, a oni lubili mnie”. W swojej autobiografii napisała, że straciła dziewictwo będąc nastolatką, z Gregiem Bautzerem, przystojnym, ale gwałtownym prawnikiem gwiazd. Jak to opisała, po tym, jak Bautzer jej się oświadczył, zaprosiła ją do siebie Joan Crawford mówiąc protekcjonalnym tonem, że lepiej dla Lany będzie, jeśli przestanie widywać się z Gregiem, bo ona i Bautzer są w sobie zakochani, a Lana była dla niego zabawką. Lana porzuciła Bautzera i niebawem poślubiła Artie Shawa. Ich małżeństwo było pomyłką. Lana zaszła w ciążę, ale szef MGM, L.B. Mayer i jej mąż namówili ją do aborcji. Drugim mężem Lany był Steve Crane. Kiedy Lana odkryła, że Crane wcześniej nie rozwiódł się z poprzednią żoną, doprowadziła do anulowania małżeństwa. Crane był zrozpaczony i próbował popełnić samobójstwo. Okazało się jednak, że Lana oczekuje dziecka. Było za późno na usunięcie ciąży, co rozwścieczyło Mayera. Crane zdążył doprowadzić sprawy rozwodowe do końca i Lana wyszła za niego ponownie, by uniknąć skandalu. Niebawem na świat przyszło jej jedyne dziecko, Cheryl Crane.

Lana rozwiodła się z Crane’em w 1944 roku. Z Bobem Toppingiem, milionerem, który niebawem zbankrutował, była przez 4 lata, ich małżeństwo zakończyło się rozwodem w 1952 roku. Na planie „Wesołej wdowy” (1952) miała podciąć sobie żyły, ale ją uratowano. Poślubiła aktora, Lexa Barkera, jednak kiedy Cheryl powiedziała jej, że Barker regularnie ją molestuje seksualnie, Lana rozwiodła się z nim. W tym czasie związała się z powiązanym z gangsterami Johnnym Stompanato. Kiedy podczas jednej z kłótni miał on próbować zabić Lanę, Cheryl zadźgała go nożem w obronie matki. Rozpętał się wielki skandal, a Lana miała według złośliwców odegrać w sądzie rolę swego życia. Wielu twierdziło, że tak naprawdę to Lana zabiła Johnny’ego, a winę zwalono na Cheryl, bo jako nieletnia nie podlegała takiej karze jak jej dorosła matka. Jest to jednak tylko spekulacja, poza tym przeprowadzono śledztwo w sprawie, które nic podobnego nie wykazało (nie było nawet takiego podejrzenia). Jej małżeństwo z Fredem Mayem, zakończyło się rozwodem po 2 latach. Robert P. Eaton po 4 latach małżeństwa napisał książkę o kulisach życia w Hollywood pt. „The Body Brokers”, gdzie postać Marli Jordan wzorowana jest na osobie Lany Turner. Ostatni mąż Lany zniknął z jej życia, kiedy ta wypisała mu czek na 35 tysięcy dolarów. Po burzliwym rozwodzie oskarżyło go także o kradzież biżuterii o wartości 100 tysięcy dolarów.

W swojej autobiografii „The Lady, The Legend, The Truth” Lana wyznała, że miłością jej życia był Tyrone Power, z którym była w ciąży w drugiej połowie lat 40., ale usunęła dziecko, bo on nie mógł jej poślubić, wciąż formalnie związany z aktorką francuską Annabellą. Jego śmierć w wieku 45 lat była dla niej wstrząsem.

W 1992 roku Lana Turner dowiedziała się, że cierpi na raka krtani. Przez całe życie aktorka bardzo dużo paliła. Lana zmarła 29 czerwca 1995 roku w wieku 74 lat w swoim domu w Century City w Los Angeles. Część majątku przypadła w udziale Cheryl Crane, córce Lany, i jej partnerce, Joyce LeRoy (Cheryl od wielu lat nie kryła, że jest lesbijką, a Lana traktowała Joyce jak „drugą córkę”). Niemniej największa część pieniędzy pozostawionych przez gwiazdę otrzymała jej pokojówka Carmen Lopez Cruz.

(Visited 25 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>