Karolina Łachmacka

June Allyson

June Allyson
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, znana z kina, telewizji i teatru. Ponadto tancerka i wokalistka. Najbardziej popularna w latach 40. i 50.

Urodziła się jako Ella Geisman, córka Clary Provost i Roberta Geismana. Ojciec opuścił jej matkę kiedy była 6-miesięcznym niemowlęciem. Jej matka musiała pracować i opiekować się córką. June dorastała w ubóstwie. Twierdziła, że jej prawdziwe nazwisko brzmi Van Geisman i pochodzi z Holandii, ale w rzeczywistości rodzice June wywodzili się z Niemiec.

Kiedy miała osiem lat i jechała rowerem, spadł na nią kawałek pnia ściętego drzewa. Wypadek spowodował złamania kości kręgosłupa. Lekarzy stwierdzili, że dziewczynka już nigdy nie będzie chodzić. Ale June i jej matka nie poddały się. Matka wysłała ją na basen. Po długiej rehabilitacji June stanęła na własne nogi.

Odzyskanie sprawności nie wystarczyło June. Była zafascynowana wspaniałymi popisami Ginger Rogers i Freda Astaire’a i właśnie ich występy skłoniły ją do tańca. W 1938, już w pełni zdrowa, zdobyła pracę na Broadwayu. Choreograf stworzył jej pseudonim artystyczny i tak narodziła się June Allyson.

Jak wielu aktorów scenicznych Broadwayu, June znalazła pracę w filmach krótkometrażowych kręconych w Nowym Jorku. Zaczynała w Educational Pictures w Astorii na Long Island. Obsadzano ją obok śpiewaka Lee Sullivana, czy wówczas jeszcze nie tak bardzo znanego komika Danny’ego Kaye’a. Potem przeniosła się do Vitaphone i występowała w musicalach w Nowym Jorku. W 1940 wróciła na scenę. Jej rola w „Best Foot Forward” spodobała się tak bardzo, że zaproponowano jej udział w filmowej wersji. Kontynuowała występy w hollywoodzkich musicalach, jednak to role w innego typu filmach wywindowały ją na pozycję gwiazdy MGM. W 1948 w „Trzech muszkieterach” June zagrała Konstancję, ukochaną D’Artagnana. Rok później powierzono jej główną rolę Jo March w kolejnej ekranizacji „Małych kobietek” (w moim odczuciu zagrała rewelacyjnie). June słynęła z łatwości, z jaką płakała na planie. Wraz z Margaret O’Brien uchodziły za specjalistki w płaczu na zawołanie.

W 1950 June została wybrana do grania ze swoim idolem Fredem Astaire’em w „Królewskim weselu” (1950), ale z powodu ciąży musiała zrezygnować. Początkowo zastąpić ją miała Judy Garland, jednak ostatecznie wybrano Jane Powell.

W 1951 roku zagrała w „Too Young To Kiss”, za którą to rolę dostała Złoty Glob. W 1954 roku wystąpiła w „Radzie nadzorczej” w doborowej obsadzie. W 1955 wybrano ją drugą najpopularniejszą aktorką w Hollywood (pierwsza lokata przypadła Grace Kelly). W latach 60. grała w telewizji, prowadząc m.in. własne show. Powróciła po latach w epizodzie w „Statku miłości” czy „Murder, She Wrote„.

June Allyson poślubiła aktora Dicka Powella 26 sierpnia 1945 roku. Mieli dwoje dzieci: adoptowaną córkę Pamelę i rodzonego syna Richarda. Zdecydowali się na separację w 1961 roku, jednak wrócili do siebie i June była przy jego boku gdy umierał na raka dwa lata później. Po śmierci męża matka aktorki pozwała córkę do sądu, chcąc odebrać jej prawo do opieki nad dziećmi. Uzyskał je nowy partner June, Dirk Summers. June przeżyła też burzliwe małżeństwo z Alfredem Glennem Maxwellem. Ostatnie 30 lat spędziła z Davidem Ashrowem, który towarzyszył jej w ostatnich godzinach życia.

Dick Powell był majętnym producentem telewizyjnym, dlatego po jego śmierci June dostała pokaźny spadek, który zapewnił jej życie w dostatku. Zmarła 8 lipca 2006 roku.

(Visited 18 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>