Karolina Łachmacka

Judy Holliday

Judy Holliday
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Wszechstronna aktorka amerykańska, zdobywczyni Oscara oraz jego teatralnego odpowiednika, Tony.

Urodziła się jako Judith Tuvim (w języku hebrajskim „tuvim” oznacza „święto” – stąd pseudonim artystyczny, Holliday) 21 czerwca 1921 roku, czyli dokładnie tego samego dnia, co Jane Russell. Była jedynym dzieckiem Abe i Helen Tuvim, żydowskich imigrantów z Rosji. Pracowała jako asystentka operatora łącznicy w Mercury Theatre, prowadzonym przez Orsona Wellesa oraz Johna Housemana.

Karierę rozpoczęła w grudniu 1938 roku, występując w nocnych klubach z grupą The Revues. Aż do jej rozwiązania w 1944 zespół cieszył się ogromnym powodzeniem wśród publiczności.

Judy zadebiutowała w 1945 roku na Broadwayu. Aktorka wystąpiła wówczas w „Kiss Them For Me” i w tym samym roku została uhonorowana nagrodą Clarence’a Derwanta. W 1946 na scenie zagrała Billie Dawn w „Urodzonych wczoraj”. Autor sztuki, Garson Kanin, napisał ją specjalnie dla Jean Arthur, jednak aktorka okazała się trudna we współpracy i, choć grała rolę Billie na deskach teatrów poza Nowym Jorkiem, z powodu choroby zrezygnowała. Tym sposobem w ręce Judy wpadła rola jej życia.

Pod koniec lat 40. zapowiedziano ekranizację sztuki. Harry Cohn, producent filmu, poszukiwał nieznanej twarzy. Kanin, w ‚konspiracji’ z Katharine Hepburn, Spencerem Tracy i George’em Cukorem postanowili zwrócić uwagę na osobę Judy. Aktorka zagrała drugoplanową rolę zdradzonej żony, bronionej w sądzie przez Katharine Hepburn w „Żebrze Adama” w reżyserii Cukora, z 1949 roku. Zdobyła za nią nominację do Złotego Globu. Stąd droga była niedaleka do roli w „Urodzonych wczoraj”. Film miał premierę w 1950, a rok później Judy otrzymała Oscara, pokonując genialne Bette Davis (Wszystko o Ewie) oraz Glorię Swanson (Bulwar zachodzącego słońca). Dostała też Złoty Glob dla najlepszej aktorki w musicalu lub komedii, choć była nominowana też do tej nagrody dla najlepszej aktorki dramatycznej, w tej kategorii zwyciężyła Gloria Swanson.

W 1950 roku osoba Judy stała się przedmiotem zainteresowania FBI. Podejrzewano ją o sympatie komunistyczne. Po trzech miesiącach nie znaleziono dowodów na potwierdzenie tych zarzutów. W zwyczaju władz w wypadku skazania aktora dodawano go na czarną listę, co w praktyce oznaczało, że nie mógł pracować. Choć Judy nie udowodniono współpracy z komunistami, na trzy lata zakazano jej pracy w radiu i telewizji.

Mimo to w 1952 roku Judy została wezwana przed komisję senacką, przed którą musiała zeznawać. Znajomi polecili jej, by „zagrała” głupią blondynkę. Choć miała IQ o wysokości 172, przedstawienie się udało. Judy nie chciała podać nazwisk – nie chciała być „kapusiem”.

W 1954 zagrała z Jackiem Lemmonem, wschodzącą wówczas gwiazdą, w „It Should Happen To You” (1954), a potem w „Phffft!” (1954). Z ekranem pożegnała się komediowo – musicalową rolą w „Telefony, telefony” (1960), grając z Deanem Martinem.

Judy przez 10 lat była żoną dyrygenta Davida Oppenheima, z którym ma syna, Jonathana, dziś montażystę filmów dokumentalnych. Zmarła na dwa tygodnie przed swoimi 44. urodzinami, przegrywając walkę z rakiem piersi.

(Visited 16 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>