Karolina Łachmacka

Jeanne Moreau

Jeanne Moreau
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Jedna z najwybitniejszych francuskich aktorek w dziejach kina. Zdobywczyni nagród BAFTA, zajmowała się też reżyserią, pisała scenariusze. Jest córką Brytyjki Katherine Buckley, tancerki, która występowała w Folies Bergere, i Anatole-Désiré Moreau, właściciela restauracji. Jej ojciec był katolikiem, a matka protestantką, jednak Katherine zdecydowała się przejść na katolicyzm po poślubieniu ojca Jeanne, tak więc sama aktorka wychowała się jako katoliczka. Studiowała aktorstwo w Conservatoire de Paris.

Urodziła się 23.01.1928 roku. W 1947 roku miała swój debiut teatralny. W ciągu następnych kilku lat stała się jedną z najpopularniejszych aktorek Comedie Francaise. Po roku 1951 zaczęła grać małe rólki w filmach. Po raz pierwszy z Louisem Malle, wybitnym francuskim reżyserem, współpracowała w 1957 roku przy filmie „Windą na szafot”. Dzięki powodzeniu tego filmu, rozchwytywali ją inni reżyserzy tzw. „Nowej Fali”. Zagrała u Malle’go ponownie w „Kochankach”, a także w „Jules i Jim” młodego Francoisa Truffauta. Do dziś uważa się ten film za najpopularniejszy w jej karierze. Inne współprace Jeanne to m.in. „Noc” Michelangelo Antonioniego, „Kobieta jest kobietą” Jean-Luca Godarda, „Dziennik panny służącej” Luisa Buńuela, „Nieśmiertelna historia” Orsona Wellesa, „Ostatni z wielkich” Elii Kazana.

Jeanne próbowała też swoich sił jako wokalistka i to z niemałym sukcesem. Wydała kilka płyt i śpiewała m.in. z samym Frankiem Sinatrą. Poza aktorstwem, pisała też scenariusze, reżyserowała i produkowała filmy. Przyjaźni się m.in. z Sharon Stone, do jej przyjaciół zaliczali się też Jean Cocteau, Jean Genet, Henry Miller i Marguerite Duras. Orson Welles powiedział, że jest najlepszą aktorką na świecie. Jako reżyser teatralny debiutowała w 2000 roku produkcją „Wit” Margaret Edson. Rok później wyreżyserowała operetkę „Atilla” Verdiego w Operze Narodowej w Paryżu. W 1971 roku podpisała manifest przeciwko ówczesnym francuskim prawom aborcyjnym. Jeanne ma jedno dziecko, syna Jerome’a. Podczas kręcenia filmu, w którym występował mając 10 lat, uległ wypadkowi (samochód prowadził Jean-Paul Belmondo). Na szczęście obrażenia nie były zbyt groźne i dziś Jerome jest cenionym malarzem.

Moreau jest jedyną aktorką, która przewodniczyła jury festiwalu w Cannes dwukrotnie (w 1975 i 1995 roku). Aktorka odrzuciła mnóstwo ról, które potem okazały się wielkimi sukcesami aktorek, które je zagrały. Były to m.in. Virinia w „Spartakusie” (1960), wielkiej produkcji Stanleya Kubricka (rolę zagrała Jean Simmons), pani Robinson w „Absolwencie” (1967) (nieśmiertelna, nominowana do Oscara rola Anne Bancroft), pielęgniarka Rutched w „Locie nad kukułczym gniazdem” (1975) (Oscar dla Louise Fletcher), Rocco i jego bracia” (1960) Viscontiego i Pianistka” (2001) (obie role powędrowały do Annie Girardot).

Jej kochankami byli m.in. Louis Malle, aktor Lee Marvin, czy projektant mody Pierre Cardin. W pozwie rozwodowym przeciw Tony’emu Richardsonowi jego ówczesna żona, aktorka Vanessa Redgrave, nazwała Jeanne współwinną zdrady małżeńskiej jej męża.

(Visited 33 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>