Karolina Łachmacka

Jayne Mansfield

Jayne Mansfield
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, bardziej znana jako seksbomba z lat 50. i 60. Występowała na Broadwayu i, mimo krótkiego życia, zrobiła hollywoodzką karierę.

Była króliczkiem miesiąca amerykańskiej edycji magazynu dla panów „Playboy” (luty 1955 roku). Zdobyła kilka znaczących nagród, w tym Złoty Glob czy Theatre World Award, ale zawsze była kojarzona z image’em, który wyrobiła sobie poprzez role w kilku popularnych filmach: blondwłosej seksbomby o imponujących krągłościach. Można rzec, że w tamtych latach popularnością mogłaby śmiało konkurować z Marilyn Monroe.

Była pochodzenia niemieckiego i angielskiego. Była także jedynym dzieckiem Herberta Williama Palmera i Very Jeffrey. Urodziła się 19.04.1933 roku. Dzieciństwo spędziła w Phillipsburg w stanie New Jersey. Miała zaledwie 3 lata kiedy jej ojciec, jadąc z nią i jej matką samochodem, dostał ataku serca i zmarł. Po tym tragicznym zdarzeniu Vera zaczęła pracę nauczycielki w szkole. W 1939 roku wyszła powtórnie za mąż i przeprowadziła się do Dallas w Teksasie. Jayne Mansfield była bardzo ambitną dziewczynką. Aktorką zostać chciała od dziecka. Dlatego podjęła studia aktorskie na Southern Methodist University, gdzie studiowała też fizykę.

W wieku zaledwie 17 lat, będąc w ciąży, poślubiła Paula Mansfielda, ojca jej jeszcze nienarodzonego dziecka. Dziewczynka o imieniu Jayne Marie przyszła na świat 8 listopada tego samego roku. Próbowała pogodzić macierzyństwo z nauką; studiowała aktorstwo w University of Texas, potem uczęszczała na Camp Gardon, Georgia (wówczas jej mąż służył w amerykańskiej armii). Uczyła się też aktorstwa u ojca Sidneya Lumeta. 22 października 1953 roku zadebiutowała rolą w „Śmierci komiwojażera” Arthura Millera.

Jayne wygrała kilka konkursów piękności, miała IQ o wysokości 163, mówiła w pięciu językach, była też wyuczoną skrzypaczką i pianistką. Mimo to jej intelekt jest bardzo często niezauważany, kiedy się ją dziś wspomina.

Mąż Jayne miał nadzieję, że żona porzuci marzenia o aktorstwie po urodzeniu dziecka. Gdy się tak nie stało, zgodził się na przeprowadzkę do Los Angeles. Tam Jayne pobierała kolejne nauki, wystąpiła też w kilku epizodycznych rolach w wytwórni Warner Bros. W 1955 roku zaproponowano jej rolę u boku Marthy Vickers i Dana Duryea we „Włamywaczu”. Film ukazał się dwa lata później. W „Nielegalnie” (1955) grała u boku Edwarda G. Robinsona. W 1956 roku podpisała kontrakt z 20th Century Fox. Rola w „The Wayward Bus” zapewniła jej Złoty Glob dla najbardziej obiecującej aktorki (w rywalizacji pokonała takie gwiazdy, jak Carroll Baker czy Natalie Wood). W „Urlopie na lądzie” (1957) partnerowała Cary’emu Grantowi. Oferowano jej rolę w „Bell, Book and Candle” (1957), ale ciąża uniemożliwiła jej przyjęcie tej interesującej propozycji.

Po 1959 roku nastał dla Jayne trudy czas. Aktorka przestała otrzymywać propozycję i zaczęła grać w Europie. Ale i tam używano głównie jej atutów fizycznych, a nie talentu aktorskiego.

W 1963 roku została pierwszą aktorką, która pokazała się całkowicie nago w amerykańskim filmie. Jej rozebrane zdjęcia umieszczono w „Playboyu”. Jayne Mansfield słynęła ze „wpadek”, które polegały na tym, że „niechcący” wymknęła się jej publicznie z sukienki pierś. Jej piersi na początku kariery uznano nawet za zbyt duże, by mogły „zrobić karierę” w filmie. A jednak, „zrobiły”. Niemniej trudno nie przyznać, że sama Jayne przyczyniła się poprzez to do jeszcze większego powierzchownego odbioru jej osoby w show biznesie. Jeszcze za życia porównywano ją do innych blond piękności, jak Marilyn Monroe czy Kim Novak. Złośliwi mawiali o niej „Marilyn Monroe dla ubogich”.

Przez lata błędnie łączono ją z Antonem LaVeyem, guru satanistów, jednak jej córka zdementowała to mówiąc, że przez całe życie jej matka była Chrześcijanką.

Prywatnie Jayne miała pięcioro dzieci i trzykrotnie wychodziła za mąż. Rozwodziła się dwukrotnie, choć i z trzecim mężem miała się rozwieść, ale jej niespodziewana śmierć pokrzyżowała te plany. Romansowała m.in. z Robertem F. Kennedy’m. Przed śmiercią związała się z Samem Brody’m, adwokatem, który reprezentował ją w rozprawie rozwodowej. Dwa tygodnie przed tragicznym wypadkiem córka aktorki, 16-letnia Jayne Marie, oskarżyła Brody’ego o bicie jej matki. Policja stwierdziła, że Jayne Mansfield prowokowała kochanka i przyznała opiekę nad nieletnią nastolatką jej wujowi.

Drugim mężem aktorki był Mickey Hargitay, aktor i kulturysta, Mister Universum 1955 roku. Mieli troje dzieci. Ich burzliwe małżeństwo zakończyło się rozwodem w meksykańskim Juarez, początkowo uznanym za nielegalne. Ich córka, Mariska Hargitay, jest znaną amerykańską aktorką telewizyjną, uhonorowaną Złotym Globem i Emmy za rolę Olivii Benson w „Prawie i porządku”. Z ostatnim mężem, Mattem Cimberem, miała jednego syna.

W nocy 29 czerwca jechała samochodem z Brody’m i trójką swoich dzieci. Siedzący z przodu Jayne i Sam zginęli na miejscu. Dzieci wyszły z wypadku z mniejszymi urazami. Krążyła legenda, że Jayne zginęła, ponieważ jej głowa została ścięta. Niemniej nie jest to prawdą, acz głowa aktorki, wraz z mózgiem, została zmiażdżona. Jayne Mansfield miała jedynie 34 lata i osierociła pięcioro dzieci.

(Visited 27 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>