Eva Marie Saint | Kinetoskop - recenzje, artykuły filmowe
 Karolina Łachmacka

Eva Marie Saint

Eva Marie Saint
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka filmowa, teatralna i telewizyjna. Urodziła się w Newark w New Jersey, 4.07.1924 roku, jednak szkołę średnią skończyła w Delmar w stanie Nowy Jork. Aktorstwo studiowała na Bowling Green State University. Dziś znajduje się tam teatr jej imienia.

Pod koniec lat 40. Eva zaczęła pracę w radiu i telewizji, a także na scenie. Aktorka zdobyła nagrodę koła krytyków za rolę w „The Trip to Bountiful” w 1953 roku, gdzie partnerowała Lillian Gish. W 1955 roku otrzymała swoją pierwszą nominację do nagrody Emmy, za rolę kochanki E.G. Marshalla w „Middle of the Night”. Kolejną nominację do tej nagrody zapewniła jej rola w musicalowej wersji sztuki Thorntona Wildera „Our town”, gdzie wystąpił też Paul Newman w swojej jedynej musicalowej roli. Już wtedy przylgnął do niej chlubny przydomek „Helen Hayes telewizji”.

Debiut Evy na dużym ekranie był rewelacją. Jej rola Edie Doyle, dziewczyny zakochanej w Marlonie Brando w „Na nabrzeżach” (1954) Elii Kazana, zapewniła jej Oscara dla najlepszej aktorki drugiego planu. Warto dodać, że w wyścigu po rolę pokonała Grace Kelly, Janice Rule czy Elizabeth Montgomery. Rola ta przyniosła jej także nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej dla najbardziej obiecującej aktorki. W 1957 roku Eva zagrała główną rolę w „Kapeluszu pełnym deszczu” w reżyserii Freda Zinnemanna, co przyniosło jej kolejną nagrodę BAFTA, tym razem dla najlepszej zagranicznej aktorki. Krytyka doceniła też drugoplanową rolę Evy w „W cieniu dobrego drzewa” (1956) Edwarda Dmytryka, gdzie aktorka znalazła się w doborowym towarzystwie Elizabeth Taylor i Montgomery Clifta.

Wizerunek ciepłej, uczciwej i ułożonej blondynki pozwolił Evie przełamać sam Alfred Hitchcock, gdy, mając do wyboru wiele zdolnych, seksownych i drapieżnych aktorek wybrał właśnie ją do głównej roli kobiecej u boku Cary Granta i Jamesa Masona w „Północ, północny zachód”. Dziś film uważa się za jeden ze sztandarowych dzieł Hitchcocka i niemała w tym zasługa Evy Marie Saint.

Do tej roli Evę przygotowywał Hitchcock już przez dłuższy czas. Na jego polecenie ścięła włosy na długość przed ramiona. Reżyser zasugerował też, by mówiła niższym, bardziej seksownym głosem. Co więcej, Hitch wybrał się z Evą do sklepów, gdzie wybrał dla niej garderobę.

Eva nie pracowała nad zbyt wieloma filmami, ponieważ w 1951 roku poślubiła reżysera Jefreya Hayden, któremu urodziła dwójkę dzieci, i to to rodzinie postanowiła poświęcić swój czas i uwagę. Mimo to systematycznie pojawiała się w różnych produkcjach, takich jak np. „Exodus” (1960) Premingera, gdzie ponownie spotkała się z Paulem Newmanem. W 1962 roku wcieliła się w tragiczną piękność, romansującą z młodszym Warrenem Beatty’m w „Wszystkie mu ulegają” w reżyserii John Frankenheimera, gdzie zagrali też Angela Lansbury i Karl Malden, znany już Evie z planu „Na nabrzeżu”. W 1965 zagrała żonę Richarda Burtona w „Brodźcu” (1965), gdzie Elizabeth Taylor po raz kolejny odbierała jej ukochanego mężczyznę (w reżyserii Vincente Minnelli’ego). Rok później wystąpiła z Jamesem Garnerem w thrillerze wojennym „36 godzin”. W tym samym roku obsadzono ją w Grand Prix (ponownie w reżyserii Johna Frankenheimera) oraz „Rosjanie nadchodzą”. Mimo że ogłoszono, iż główną rolę w „Aferze Thomasa Crowna” (1968) zagra właśnie Eva, ostatecznie jednak powierzono ją młodszej Faye Dunaway.

Jedne z najlepszych recenzji w swojej karierze Eva zebrała za rolę żony Geroge’a Seagala w „Zalotach” (1970), jednak sam film nie cieszył się największym powodzeniem wśród widzów.

Lata 70. to zdecydowanie mniej wartościowych ról dla Evy. Dlatego w latach 80. przeniosła swoje zainteresowanie na telewizję i teatr.

W telewizji Eva Marie dała się zapamiętać w roli matki Cybil Shepard w „Na wariackich papierach”. W 1990 roku zagrała w „People Like Us”, co zaowocowało nagrodą Emmy.

W ostatnich latach Eva Marie Saint wróciła na duży ekran. W 2000 roku partnerowała Kim Basinger w „Marzyłam o Afryce”. W „Nie wracaj w te strony” Wima Wendersa zagrała z Jessicą Lange. W 2006 roku wcieliła się w Marthę Kent – matkę Supermana w „Powrocie Supermana”.

(Visited 20 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>