Karolina Łachmacka

Ethel Barrymore

Ethel Barrymore
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna.  Wywodziła się ze świetnego klanu aktorskiego – jej braćmi byli wielcy i sławni po dziś dzień aktorzy John Barrymore (wielu uważa, że był najlepszym scenicznym Hamletem wszech czasów) i również, tak jak ona laureat Oscara, Lionel Barrymore. Klan Barrymore’ów występuje po dziś dzień i cieszy się wielką sławą: syn Johna, John Drew, jest ojcem współczesnej gwiazdy Hollywood Drew Barrymore, która sławę osiągnęła po występie w filmie „E.T.” w reżyserii Stevena Spielberga jeszcze jako mała dziewczynka.

Ale po kolei. Ethel Mae Blythe przyszła na świat w Filadelfii, 15 sierpnia 1879 roku, jako córka pary aktorów, Maurice’a Barrymore i Georgiany Drew. Była ich drugim dzieckiem – pierwszy ponad rok wcześniej urodził się Lionel (w 1982 roku na świat przyszedł jako trzeci John). Rodzina wychowała Ethel i jej braci w stricte katolickim duchu (choć John jako niepoprawny kobieciarz w dorosłości nic sobie z tych nauk nie robił). Ethel uczęszczała do katolickich szkół w rodzimym mieście.

Już od początków kariery Ethel uchodziła za wspaniałą aktorkę sceniczną, a na Broadwayu bilety na jej występy sprzedawały się bardzo szybko. Mówi się o niej jako o najlepszej aktorce swojej generacji. Debiutowała na Broadwayu w 1895 roku jako zaledwie 16-letnia dziewczyna, w sztuce „The Imprudent Young Couple”, gdzie główne role grali Maude Adams i wuj Ethel, John Drew, Jr. Ponownie zagrała z nimi w „Rosemary” rok później. Stworzyła też doskonałe kreacje w sztukach Ibsena cz Szekspira.

W 1914 roku zagrała w swoim pierwszym filmie, ale na stałe przeniosła się do Kalifornii dopiero na początku lat 40. Ze swoimi dwoma sławnymi braćmi zagrała razem w jednym filmie dwukrotnie. Aktorka nigdy nie była pięknością, dlatego grywała role drugoplanowe. W 1944 roku odebrała Oscara dla najlepszej aktorki drugiego planu za „Nic oprócz samotnego serca” (1943) z Cary Grantem. Ponadto Nominowano ją w tej dekadzie jeszcze trzykrotnie: za „Kręte schody” (1946) Roberta Siodomaka, „Akt oskarżenia” (1947) Alfreda Hitchcocka, oraz „Pinky” (1949) Elii Kazana. Zagrała też w „Portrecie Jennie”, „Miłej staruszce”, „Córce farmera”, a jej ostatnim filmem był „Johnny Trouble” (1957).

Prywatnie Ethel była żoną Russella Griswolda Colt. Zanim za niego wyszła, oświadczył się jej sam Winston Churchill, lecz nie został przyjęty. Po rozwodzie, jako bardzo wierząca katoliczka, nigdy nie wyszła za mąż. Miała troje dzieci. Zmarła po długiej walce z chorobami serca.

Jej imię nosi nowojorski teatr. Lionel Barrymore, jej starszy brat, zmarł 15 listopada 1954 roku. Młodszy John odszedł znacznie wcześniej, w 1942 roku, jako że alkoholizm spowodował u niego marskość wątroby.

(Visited 11 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>