Karolina Łachmacka

Edith Head

Edith Head
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Osobliwa grzywka, charakterystyczne okulary w ciemnych oprawkach, a za nimi przenikliwe, acz niezbyt wiele mówiące spojrzenie. Do tego wszystkiego dość klasyczny ubiór i niska, delikatna postura. Jeżeli kiedykolwiek miałaby zostać aktorką, to tylko charakterystyczną. Niemniej wątpię, czy to choć mignęło przez jej myśl, albowiem Edith Head (1897-1981) miała inne (ciekawsze?) zajęcie i talent – ona projektowała kostiumy największych i najbardziej znanych aktorek na przestrzeni kilku dziesięcioleci. To ona zaprojektowała suknię, w której Olivia de Havilland w „Dziedziczce” (1949) beznamiętnie powiada Montgomery Cliftowi, że okrucieństwa uczyli ją najlepsi. To jej projektu jest dziewczęca kreacja Audrey Hepburn, w której w „Rzymskich wakacjach” (1953) beznadziejnie zakochuje się Gregory Peck. To ona stworzyła niezapomniane, podkreślające elegancję Grace Kelly ubiory, jak ten, w którym, jako wścibska dziewczyna Jamesa Stewarta, przechadza się w „Oknie na podwórze” (1954). Wymieniać można naprawdę bez końca – i nie jest to w żaden sposób powiedziane na wyrost.

Edith Claire Posener urodziła się w kalifornijskim San Bernardino w 1897 roku, w rodzinie żydowskiej. Jej matka szybko wyszła za innego niż jej ojciec mężczyznę, który był katolikiem. Tę samą wiarę przekazano i Edith. Ukończyła studia na najlepszych uniwersytetach kalifornijskich, specjalizując się w dziedzinie języków romańskich. Niebawem otrzymała posadę nauczycielki francuskiego, chcąc jednak zarabiać więcej, zaproponowała, że może także nauczać sztuki, którą się interesowała. Postanowiła wówczas potrenować swoje umiejętności rysownicze. W 1923 poślubiła swojego pierwszego męża, Charlesa Heada, którego nazwisko przyjęła.
Edith Head nie miała żadnego doświadczenia w filmie ani w projektowaniu ubrań. Ktoś jednak miał świetną intuicję i, pomimo braku doświadczenia w CV, Edith Head uzyskała posadę rysownika kostiumów w Paramount Pictures. Po latach przyznała, że na rozmowę kwalifikacyjną o pracę wzięła ze sobą cudze rysunki. Zaczynała projektować już w erze kina niemego (1925), a jednak w latach 30. miała już wyrobioną pozycję w Hollywood. W Paramount przepracowała kilka dekad, odchodząc do Universal Studios dopiero w 1967, prawdopodobnie podążając za Alfredem Hitchcockiem, który przeniósł się do tego drugiego studia w 1960 roku.
Edith Head to laureatka aż ośmiu Oskarów i trzydziestu pięciu nominacji do tej nagrody. Czyni ją to kobietą z największą liczbą tych nagród w historii. Jak na artystkę przystało, potrafiła być kapryśna i bezkompromisowa. Edith Head odmówiła m.in. „dzielenia się” miejsce w napisach „Sabriny” z Hubertem de Givenchy, który był ulubieńcem aktorki, która ją grała – Audrey Hepburn. Head postawiła jednak sprawę na ostrzu noża i w efekcie tylko jej nazwisko pojawia się w napisach filmu Billy’ego Wildera.
Edith Head miała swoje ulubione aktorki (Grace Kelly, Anne Baxter, Jacqueline Bisset), lecz były też takie, których nie znosiła (Claudette Colbert, Kim Novak), czy też uważała za próżne (Paulette Goddard). Ubierała zdecydowaną większość gwiazd i raz miała powiedzieć, że jedynie Lassie nie był kapryśny, jeżeli chodzi o sławy. Coś w tym musi być.
Ostatniego Oskara Edith Head otrzymała za pracę na planie „Żądła” (1973) z Paulem Newmanem oraz Robertem Redfordem. Zmarła w 1981 roku na 4 dni przed swoimi urodzinami. Przyczyną śmierci kostiumografki była mielofibroza, nieuleczalna choroba szpiku kostnego.

(Visited 14 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>