Karolina Łachmacka

Dorothy Malone

Dorothy Malone
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, wcześniej modelka. Laureatka nagrody Amerykańskiej Akademii Filmowej za najlepszą kreację drugoplanową.

Dorothy Malone na świat przyszła jako Dorothy Eloise Maloney, 30 stycznia 1925 roku w Chicago. W wieku 17 lat Dorothy grała drugoplanową rólkę w szkolnym przedstawieniu, ale to wystarczyło, by wypatrzył ją agent RKO, poszukujący nowych twarzy. Zadebiutowała w 1942 roku w niskobudżetowym filmie „The Man Who Wouldn’t Die”. Jej rólka była tak mała, że Dorothy nie wypowiedziała nawet małej kwestii.

Przełomem okazał się rok 1946. To wtedy na ekrany kin wszedł film „Wielki sen” w reżyserii Howarda Hawksa. Dziś uchodzi za klasyka. Kultowy kryminał, w którym główną rolę grał Humphrey Bogart, a partnerowała mu w głównej żeńskiej roli jego żona Lauren Bacall, pokazuje ich wspólną chemię. Ale jest też epizod, który kradnie samemu Bogie’emu właśnie Dorothy Malone. Muszę powiedzieć, że osoby Dorothy w tym filmie zapomnieć się naprawdę nie da. Aktorka gra tam sprzedawczynię w księgarni, która, urzeczona urokiem Bogarta, zamyka wcześniej sklep z książkami i udziela mu, przy ciekłym akompaniamencie alkoholu, kilku wskazówek, które pomogą mu rozwiązać zagadkę. Obecność Dorothy na ekranie to zaledwie kilka minut, ale naprawdę niezapomnianych, co mi każe twierdzić, że to naprawdę urodzona aktorka. Ponadto występuje tu jako brunetka; w mojej prywatnej opinii w tym kolorze włosów jest jej o wiele lepiej, niż w jasnym blondzie (na blondynkę przefarbowała się do roli w „Young at Heart” (1954). O pracy z Bogartem powiedziała: „Nienawidzę używać tego słowa, ale on był po prostu kochany”.

Niewielu wie, że grając w jednej scenie pijaną Marylee Hadley, rzeczywiście była pod wpływem alkoholu. Aktorka znana była z bujnego życia towarzyskiego. Za tę właśnie rolę w „Pisane na wietrze” (1955) otrzymała Oscara. Kolejny jej film to „Człowiek o tysiącu twarzy” (1955) u boku Jamesa Cagneya.

W połowie lat 60. Dorothy przyjęła rolę Constance MacKenzie w „Peyton Place” (w 1957 powstała filmowa wersja w reżyserii Marka Robsona, z nominowaną do Oscara Laną Turner w tej samej roli). Aktorka od samego początku narzekała, że eksponuje się zanadto postać graną przez Mię Farrow. W atmosferze skandalu rozstała się z tym serialem, miała też miejsce sprawa w sądzie. Dorothy powiedziała, że wszyscy mówili jej, że przyjęcie roli Constance było błędem i od początku mieli rację.

Od kilkunastu lat pozostaje na emeryturze. Na ekranie po raz ostatni pojawiła się w erotycznym thrillerze „Nagi instynkt” (1992).

Dorothy jest trzykrotną rozwódką. Z pierwszego małżeństwa ma dwie córki: Mimi i Diane. Wśród jej kochanków byli m.in. Frank Sinatra czy Robert Evans.

(Visited 10 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>