Karolina Łachmacka

Dorothy Gish

Dorothy Gish
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, urodzona 11 marca 1898 roku, młodsza siostra bardziej znanej gwiazdy kina niemego – Lillian Gish. Jej ojciec opuścił rodzinę kiedy obie z Lillian były małymi dziećmi. Ich matka zdecydowała się na aktorstwo, by utrzymać siebie i dziewczynki. Kiedy osiągnęły odpowiedni wiek, matka zaangażowała je do swoich występów; zajęły się też modelingiem. W 1912 ich koleżanka Mary Pickford zapoznała siostry Gish z D.W. Griffithem. Obie zadebiutowały w jego „Niewidzialnym wrogu” (1912). Łącznie w swojej karierze Dorothy zagrała w ponad 100 filmach pełno i krótkometrażowych.

Linda Arvidson, żona reżysera, po latach w książce „When The Movies Were Young” pisała o Dorothy, że miała delikatny charakter. Nie miała za to siły przebicia, dlatego kręciła mnóstwo filmów bez większego echa, nie zwracając uwagi Griffitha w takim stopniu, jak Lillian. Arvidson stwierdziła, że mimo to większość z nich twierdziła, że Dorothy ma większe możliwości niż jej siostra.

W filmie „Serca świata” (1918) Dorothy pokazała duży talent komediowy. Stała się gwiazdą i od tej pory powierzano jej szereg komediowych ról.

Griffith wyraźnie postawił na Lillian. Grała ona dramatyczne role w jego najsławniejszych filmach: „Narodzinach narodu” i nakręconej rok później „Nietolerancji”. Dorothy występowała natomiast w rolach komediowych w mniej kosztownych produkcjach, z których zyski pozwalały kręcić Griffithowi jego monumentalne produkcje (filmy te reżyserował m.in. Donald Crisp, w erze kina dźwiękowego ceniony aktor, który zdobył Oscara). Niestety, niemal wszystkie kopie tych filmów są dziś niedostępne.

Z końcem lat 20. nadeszło kino dźwiękowe. Dorothy zagrała w filmie „Wolves” (1930) i przeniosła swoje zainteresowanie na scenę. W „Young Love” reżyserował ją George Cukor. Błyskotliwa komedia cieszyła się ogromnym powodzeniem wśród publiczności i krytyki. Sama Dorothy poczuła się lepiej wracając do korzeni, ponadto gra w teatrze była czymś innym – w teatrze używano mowy; Dorothy przez ostatni okres czasu natomiast specjalizowała się w grze przystosowanej do filmu niemego, gdzie używała przede wszystkim pantomimy.

W 1939 siostry Gish obejrzały sztukę „Życie z ojcem”, w której zapragnęły koniecznie zagrać. Tego samego wieczora przedsiębiorcza Lillian powiedziała producentom, że pragnie nabyć do niej prawa, by wybrać się z nią w trasę. Pierwszą miała objechać ona, drugą Dorothy, a w filmie zagrałaby dawna przyjaciółka – Mary Pickford. Siostry swój plan wykonały z tym wyjątkiem, że w filmie, zrealizowanym w 1947 roku, gra Irene Dunne, nie Mary.

Lillian napisała o Dorothy w swojej autobiografii, że ta sprawiała wrażenie, jakby na zawsze chciała pozostać dzieckiem. Trudno jej było podejmować decyzje czy brać na siebie za coś odpowiedzialność. Nawet jej mąż, Jim, zwracał się do niej „Baby”.

Dorothy była raz zamężna. Jej mężem w 1920 roku został aktor James Rennie (1890-1965). Ich uczucie rozkwitło na planie „Remodeling Her Husband”, filmu, który wyreżyserowała Lillian Gish. Ich ślub miał charakter podwójnej ceremonii, gdyż razem z nimi związek małżeński zawierali też Constance Talmadge i biznesmen John Piagoglou.

Dorothy Gish zmarła 4 czerwca 1968 roku w klinice we włoskim Rapallo, na oskrzelowe zapalenie płuc. Miała 70 lat. Starsza o kilka lat Lillian dożyła prawie 100 lat.

(Visited 19 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>