Karolina Łachmacka

Dorothy Dandridge

Dorothy Dandridge
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Pierwsza czarnoskóra aktorka nominowana do Oscara w kategorii „Najlepsza Aktorka Pierwszoplanowa”. Trzecia Afroamerykanka nominowana do Oscara. Pierwsza czarnoskóra kobieta, której twarz pojawiła się na okładce „Life Magazine”. Przełamała tabu, za co zapłaciła najwyższą cenę.

Matka Dorothy, Ruby Dandridge, była ambitną czarnoskórą artystką, która odniosła niemałe sukcesy na scenie, ale też na ekranie. Swoje dwie córki, Vivian i Dorothy, zaangażowała jako zespół tworzący na scenie „The Wonder Children” (tłum. „cudowne dzieci”), który podróżował po południowych Stanach pod opieką Genevy Williams, kochanki Ruby. Sama Ruby w tym czasie pracowała w Cleveland, gdzie na świat przyszła Dorothy.

Według niektórych biografów Dorothy Dandridge, Williams dopuszczała się molestowania seksualnego wobec Dorothy. W tym czasie Dorothy nie uczęszczała do szkoły.

Krach na giełdzie w 1929 roku sprawił, że ludzie nie mieli pieniędzy na rozrywkę, a co za tym idzie, zainteresowanie występami Dorothy i Vivian zmalało. Dlatego też Ruby wyjechała do Hollywood, gdzie grała mało znaczące rólki pomocy domowych (wówczas tylko takie otrzymywali aktorzy czarnoskórzy). Geneva zmieniła nazwę zespołu dziewczynek na „The Dandridge Sisters” i przeniosła się z nimi do Nowego Jorku.

Dorothy zadebiutowała w filmie w 1935 roku. W 1937 pojawiła się w filmie braci Marx – „Dzień na wyścigach”. Zaśpiewała tam piosenkę.

Dorothy grywała w filmach, ale wszystkie jej role nie odbiegały od stereotypu, jaki zawsze proponowano czarnym aktorom. W 1954 austriacki reżyser Otto Preminger postanowił zekranizować sztukę „Carmen”, która na Broadwayu odniosła duży sukces, ale z zamiarem obsadzenia jedynie czarnoskórych aktorów. W tym rewolucyjnym pomyśle upatrywała szansę na przełom w swojej karierze. Nie pomyliła się.

Za rolę Carmen Jones Dorothy Dandridge otrzymała historyczną nominację do Oscara. Konkurencja w roku 1955 była bardzo mocna. Oprócz Dorothy nominowano Judy Garland, Audrey Hepburn, Grace Kelly i Jane Wyman. Wygrała Grace Kelly. Świat nie był gotowy na krok do przodu, by docenić talent bez względu na kolor skóry.

Dorothy poślubiła swojego męża, znanego tancerza Harolda Nicholasa, na dwa miesiące przed swoimi 20. urodzinami. Rok później urodziła swoje jedyne dziecko, córkę Harolyn Suzanne Nicholas. Niestety, Harolyn przyszła na świat z uszkodzonym mózgiem. Para rozwiodła się w październiku 1951 roku. Na planie „Czarnej Carmen” między Dorothy a Premingerem wybuchł romans, który trwał cztery lata. Dorothy wedle jego wskazówek odrzuciła kilka ofert ról, które prawdopodobnie umocniłyby jej pozycję w świecie kina. Postanowiła zakończyć ten związek kiedy uświadomiła sobie, że Preminger ją zwodzi i nigdy nie opuści dla niej swojej pierwszej żony. Plotka głosi, że Dorothy zaszła w ciążę i definitywnie zażądała, by Otto ją poślubił, ten jednak odmówił, co spowodowało decyzję aktorki o aborcji. Ile w tym prawdy – tego nie jestem w stanie ocenić.

W 1959 roku Dorothy poślubiła Jacka Denisona. W czasie miesiąca miodowego świeżo poślubiony małżonek oświadczył jej, że jego interes (prowadzona przez niego restauracja) upada i zasugerował, by śpiewała w jego lokalu, co uratuje interesy ich obojga. Kiedy jednak to nie przyniosło oczekiwanych zysków, Denison zaczął znęcać się nad żoną. W czasie rozwodu otrzymał połowę jej majątku. Ponadto okazało się, że ludzie, którym powierzyła pieczę nad swoimi finansami, ukradli jej 150 tysięcy dolarów. Okazało się, że ma długi w wysokości 130 tysięcy dolarów. Musiała sprzedać swój dom w Hollywood, na który ciężko pracowała i przeprowadzić się do małego mieszkanka, a co gorsza, oddać Harolyn do zakładu dla chorych. Bez pracy, środków do życia i córki u boku, Dorothy załamała się nerwowo.

8 września 1965 roku Dorothy Dandridge została znaleziona martwa. Przedawkowała imipraminę – silny lek antydepresyjny. W tym czasie doznała kontuzji i możliwe, że połączenie tego leku ze środkami przeciwbólowymi było zabójcze. Podejrzewa się, że Dorothy Dandridge mogła cierpieć na tę samą chorobę, co Vivien Leigh, Capucine, czy Sue Lyon - maniakalną depresję, dziś nazywaną zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym. Jednak według znajomego aktorki jej kontuzja nie była na tyle bolesna, by zażywać leki.

O tym, jak wiele czasu świat potrzebował, by przestać dzielić ludzi na podstawie przynależności rasowej, świadczy komentarz koronera i szeryfa, którzy przybyli na miejsce, gdzie znaleziono zwłoki aktorki: Dorothy Dandridge? To była jakaś swego rodzaju kolorowa piosenkarka”.

Za marzenia i talent zapłaciła wysoką cenę, sumując cały jej tragiczny życiorys – zapewne najwyższą. Jednak jej wysiłek nie poszedł na marne. W ostatnich dziesięcioleciach XX wieku podział rasowy zaczął słabnąć, choć nie zanikać. Dorothy była pierwszą kobietą, która zrobiła to, co wydawało się absolutnie niemożliwym.

W 1999 roku powstał film telewizyjny, biograficzna historia życia Dorothy pt. „Introducing Dorothy Dandridge” (tytuł polski: „Wschodząca gwiazda”). Tytułową rolę zagrała Halle Berry i została za nią uhonorowana Złotym Globem. Ten fakt każe mi wierzyć, że nie wszystko dzieje się przypadkiem. Dorothy Dandridge była pierwszą Afroamerykanką nominowaną za najlepszą główną rolę kobiecą. Halle Berry w 2002 roku stała się pierwszą i jedyną czarnoskórą aktorką, która w tej kategorii zwyciężyła. Dzieło Dorothy jest więc kontynuowane.

(Visited 2 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>