Karolina Łachmacka

Cyd Charisse

Cyd Charisse
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Urodziła się w 1921 roku. Zdecydowanie „bardziej” tancerka niż aktorka, Cyd Charisse dostała swoje należne jej miejsce wśród śmietanki aktorek najpiękniejszych dziesięcioleci kina, ponieważ na stałe wpisała się w jego historię.

Jej prawdziwe imię to Tula Ellice Finklea. Pseudonim ‚Cyd’ powstał w dzieciństwie. Brat próbował wymówić skrót od ‚sister’ (tłum. ‚siostra’) i zamiast ‚sis’, mówił ‚cyd’. Tak już zostało.

Uczyła się baletu w Los Angeles, pod okiem takich sław tanecznych, jak Adolph Bolm czy Bronisława Niżyńska, siostra samego Wacława Niżyńskiego – wielkiego rosyjskiego tancerza pochodzenia polskiego. Występowała nawet w Ballets Russes, pod pseudonimem Siderova. Po rozpadzie grupy wróciła do Los Angeles, gdzie dostrzegł ją producent Robert Alton, odpowiedzialny także za sprowadzenie do zespołu MGM Gene’a Kelly’ego. Cyd tym sposobem dołączyła na lata do grupy baletowej studia MGM.

Cyd Charisse jest najbardziej ceniona za jej występy z dwoma największymi tańczącymi aktorami – Fredem Astaire i Gene’em Kelly. Nie jest tylko dopełnieniem geniuszu tanecznego swoich partnerów, ale indywidualnością, która przykuwa uwagę i zasługuje na uznanie.

Po raz pierwszy zatańczyła z Astaire’em w 1944 roku, mając 23 lata, w ‚Ziegfeld Follies”, który to ukazał się dwa lata później. Ale największą szansę dał jej tak naprawdę Kelly. Mistrz nie był zadowolony z Debbie Reynolds, która nie była wówczas wybitną tancerką ani wokalistką, więc w sławnej, długiej sekwencji „Broadway Melody Ballet” w „Deszczowej piosence” partneruje mu Cyd Charisse. Cyd w roli wampa ma piękną, błyszczącą suknię, odsłaniającą jej idealne, długie nogi i czarną perukę, co daje, w połączeniu z jej wrodzonym seksapilem świetny portret wampa, który uwodzi Kelly’ego w tańcu. Choć jako ta femme fatale nie wymawia ani jednego słowa, postać wykreowana przez Cyd jest jednym z symboli tego najlepszego musicalu wszech czasów. Ciekawostką jest to, że na rzecz tej roli Cyd musiała nauczyć się zaciągnąć się papierosem i uwodzicielsko wypuścić dym.

Jeszcze w tym samym roku nogi Cyd ubezpieczono na rekordową kwotę 5 milionów dolarów, co pobiło dotychczasowy rekord Betty Grable i zapewniło jej miejsce w Księdze Rekordów Guinnessa.

W 1953 Cyd zagrała glówną rolę obok Freda Astaire we „Wszyscy na scenę”. Ponownie na planie spotkali się w 1957 w „Jedwabnych pończoszkach”. Za tę rolę Cyd dostała jedyną nominację do Złotego Globu, w kategorii „Najlepsza Aktorka w Komedii lub Musicalu”. W 1954 po raz pierwszy zagrała główną rolę u boku Gene’a Kelly’ego, w musicalu „Brigadoon”. Rok później tańczyli razem w „It’s Always Fiar Weather”.

Kiedy pod koniec lat 50. musicale przestały tak bardzo przyciągać publiczność, Cyd zaczęła występy w innych filmach, a także w telewizji.

Pod koniec lat 80. wystąpiła w dwóch teledyskach. Ponadto, tak jak Debbie Reynolds czy Angela Lansbury, Cyd wydała kasetę wideo z ćwiczeniami promując zdrowy tryb życia wśród osób w starszym wieku. Napisała też autobiografię. W listopadzie 2006 roku odebrała specjalne odnzaczenie z rąk prezydenta Stanów Zjednoczonych Ameryki, George’a W. Busha.

Cyd Charisse zmarła 17 czerwca 2008 roku w szpitalu Cedars-Sinai Medical Center na atak serca. Miała 87 lat.

(Visited 26 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>