Karolina Łachmacka

Corinne Griffith

Corinne Griffith
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Jedna z największych gwiazd kina niemego. Królowa dramatów, melodramatów, słowem – wielkich opowieści o miłości, sprawdzała się także w rolach komediowych, szczególnie w komediach romantycznych. Uważana przez wielu za najpiękniejszą aktorkę swej epoki. Była też obdarzona niebanalnym intelektem, bo wiedziała, jak zbudować wokół siebie odpowiednią aurę. Za życia aktorki niewielu znało jej rok urodzin, a nawet dzień i miesiąc stanowił tajemnicę. Nawet dziś, choć większość obstawia 24 listopada 1895 roku, niektórzy myślą, że mogło to nastąpić 21 listopada 1894 lub 1898 roku.

Uczyła się w klasztornej szkole w Nowym Orleanie. Swoją karierę zaczynała w Vitagraph Studios w 1916 roku. Po przeniesieniu do First National stała się jedną z najpopularniejszych aktorek tej wytwórni. Nazywano ją „The Orchid Lady of the Screen”. Jej najbardziej znane filmy to „Black Oxen” (1924), Declassée (1925, z młodym Clarkiem Gable w roli statysty), „The Garden of Allah” (1928). Za rolę w „Divine Lady” otrzymała jedyną nominację do Oscara, gdzie zagrała Emmę Hart, legendarną Lady Hamilton, kochankę Nelsona. Niestety, z ponad 66 filmów Corinne zachował się niespełna tuzin. Jej ostatni duży film to „Back Pay” z 1930 roku. Zawiódł jej głos – choć był przyjemny, a dykcja nienaganna, nie zapadał w pamięć, co kłóciło się z jej aparycją. W 1950 roku miała ponoć ubiegać się o rolę matki Elizabeth Taylor (przypuszczalnie w „Ojcu narzeczonej”, gdzie rolę otrzymała w końcu młodsza o niemal 15 lat Joan Bennett). Ostatni raz na ekranie pojawiła się w 1961 roku. Zagrała w niskobudżetowym dramacie „Paradise Alley”.

W przeciwieństwie do wielu innych gwiazd kina niemego, które nie mogły pogodzić się z odrzuceniem w okresie nadejścia ery dźwięku, Corinne nie załamała się i znalazła nowe zajęcie, dodając na końcu swego rachunku bankowego kilka ładnych zer. Pisała książki, w tym kucharskie, ale nie tylko. Jej dwie autobiograficzne książki, „My Life with The Redskins”, jak i „Papa’s Delicate Condition”, stały się bestsellerami, a ta druga pozycja była też kanwą dla filmu. Udało jej się też w handlu nieruchomościami. Swego czasu posiadała cztery duże biurowce w sercu Los Angeles, w których pracowano na jej konto, i powodzenie firmy. Corinne pozostała też otwarcie zdeklarowana politycznie, przez lata w Kalifornii działając w gronie partii republikańskiej.

Aktorka była czterokrotnie zamężna, choć jej ostatni formalny związek anulowano po 33 dniach jego istnienia. W latach 1920-1923 jej mężem był Webster Campbell, który często partnerował jej na ekranie. Od 1924 roku przez 10 lat była żoną producenta Waltera Morosco. W 1936 wyszła za George’a Prestona Marshalla, właściciela znanej drużyny futbolowej, Washington Redskins. To Corinne jest autorką tekstu do nieformalnego hymnu tej drużyny. Jej anulowany związek z broadwayowskim aktorem, Danny’m Schollem, był przyczyną dość zabawnej sytuacji. Corinne, ubiegając się w sądzie o anulowanie związku, stwierdziła, że nie jest Corinne Griffith, a jej młodszą o 20 lat siostrą, która poślubiła Scholla po śmierci sławnej Corinne, chcąc zająć jej miejsce. Sąd na świadków wezwał m.in. Betty Blythe, czy Claire Windsor, które zeznały, że osoba, która stała przed sądem, to Corinne Griffith we własnej osobie. W artykule z „Photoplay” z 1974 roku napisano, że Corinne nadal utrzymywała, że jest swoją młodszą siostrą.

Corinne Griffith zmarła 13 lipca 1979 roku w Santa Monica. Jej majątek w chwili jej śmierci był wart, bagatela, 1,5 miliarda dolarów.

(Visited 28 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>