Claudia Cardinale | Kinetoskop - recenzje, artykuły filmowe
 Karolina Łachmacka

Claudia Cardinale

Claudia Cardinale
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Urodziła się w Tunisie w rodzinie włoskich imigrantów, choć, jak sama przyznała, przez lata nie znała ojczystego języka, a jej pierwszy włoski film został zdubbingowany. Planowała zostać nauczycielką, ale w wieku 19 lat została wybrana najpiękniejszą Włoszką w Tunisie i od tej pory wiadomo było, że nie dla niej świecenie przykładem uczniom przed tablicą. Mówiła biegle po francusku, bo to w tym języku wychowywali ją rodzice.

Nagrodą w konkursie był wyjazd do Wenecji, gdzie piękna Claudia szybko została zauważona przez przemysł filmowy. Przez dwa miesiące pracowano nad nią w Centro Sperimentale di Cinematografia w Rzymie, po czym podpisała kontrakt z Vides Films, debiutując w filmie „Goha (1958). Kontrakt był bogaty w szczegółowe warunki, zabraniające Claudii wyjścia za mąż, a także obcięcia włosów czy przybrania na wadze. Przez lata jej swego rodzaju promotorem był Franco Cristaldi, producent, z którym była zamężna w latach 1966-1975. Prawdziwy przełom nastąpił w 1960 roku. W „Dziewczynie z walizką” miała okazję pokazać, że ma talent. W „Pięknym Antonio” grała z Marcello Mastroiannim. Zagrała też u samego Luchina Viscontiego w „Rocco i jego bracia”. Trzy lata później Visconti powierzył jej główną rolę w swoim „Lamparcie”. Za rolę w „Jego dziewczynie” zdobyła Srebrną Wstążkę, jedną z najważniejszych nagród we włoskim przemyśle filmowym. Także w 1963 roku Claudia zagrała w „Osiem i pół Federica Felliniego.

Po sukcesie we Włoszech, Claudia stała się międzynarodową gwiazdą i postanowiła podbić Hollywood. Aktorka występowała u boku wielkich gwiazd, jak Tony Curtis czy Rock Hudson. Mimo faktu, że fabryka snów była dla niej dość łaskawa, Claudia szybko odkryła, że woli grać w Europie. W 1965 roku zagrała trzeci raz u Viscontiego, w „Błędnych gwiazdach Wielkiej Niedźwiedzicy”. Swoją najbardziej znaną na świecie rolę stworzyła trzy lata później w klasycznym westernie Sergio LeonePewnego razu na Dzikim Zachodzie”. W 1982 partnerowała Klausowi Kinsky’emu w „FitzcarraldoHerzoga. W 2002 roku zagrała w „Piano Bar Claude’a Leloucha, a w 2008 roku ma mieć premierę film „Asterix na Olimpiadzie” z jej udziałem.

Sama Claudia zaprzecza, jakoby kiedykolwiek była zamężna, ale ponoć rzeczywiście sformalizowała swój związek z Cristaldim. W wieku 17 lat została zgwałcona przez nieznanego Francuza i efektem tego gwałtu były narodziny jej syna, Patricka, którego Cristaldi adoptował. Od 1975 roku Claudia związana jest z reżyserem Pasquale’em Squitieri, któremu urodziła córkę. Jej kochankiem był też ponoć były francuski prezydent Jacques Chirac.

Cardinale ma liberalne poglądy i bardzo angażuje się w sprawy polityczne, walcząc o równouprawnienie kobiet. Popiera też dążenia do szerszych praw par homoseksualnych. Obecnie mieszka w Paryżu, choć angażuje się w akcje charytatywne. Napisała autobiografię „Moi Claudia, Toi Claudia” (w wolnym tłum. „Ja Claudia, ty Claudio”). W 2005 roku wydała też książkę „Mes Etoiles” (w wolnym tłum. „Moje gwiazdy”), gdzie opisuje swoje prywatne i zawodowe relacje ze sławnymi ludźmi, z którymi współpracowała przez blisko 50 lat kariery artystycznej. Od 1999 roku je ambasadorem dobrej woli UNESCO do spraw kobiet. W 2006 roku zaangażowała się w promowanie idei rozsądne korzystania z wody, z związku z ogłoszeniem roku 2006 Światowym Rokiem Wody.

(Visited 27 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>