Claire Bloom | Kinetoskop - recenzje, artykuły filmowe
 Karolina Łachmacka

Claire Bloom

Claire Bloom
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Brytyjska aktorka mieszanego pochodzenia, także polskiego. Urodziła się jako Patricia Claire Blume w dzielnicy północnego Londynu – Finchley. Oryginalnie jej nazwisko brzmiało Blumenthal – jej ojciec, Edward, był rosyjsko – łotewskim Żydem, a matka, Elizabeth, polską Żydówką, której nazwisko Grew w oryginalne brzmiało Griewski.

Uczęszczała do Guidhall School oraz Central School of Speech and Drama. Krótko potem zadebiutowała na antenie radiowej BBC. Na scenie pojawiła się po raz pierwszy w wieku lat 15. Grała z oksfordzką trupą teatralną. W Londynie debiutowała rok później w sztuce autorstwa Christophera Fry’a pt. „The Lady’s Not For Burning”. Claire zdobyła świetne recenzje za rolę Ofelii w „Hamlecie”, co zaowocowało całą serią szekspirowskich ról aktorki.

Na ekranie debiutowała w 1948, jednak jej katapultą sukcesu okazał się być nikt inny, jak Charles Chaplin, który to właśnie Claire wybrał do głównej roli w „Światłach rampy” (1952). Zagrała w wielu filmach kostiumowych, m.in. „Aleksandrze Wielkim, „Braciach Karamazow, „Korsarzu” czy „Ryszardzie III”. Sprawdziła się w filmach ‚teatralnych’, opartych na sztukach, jak np. „Miłość i gniew”, gdzie Claire odbija Richarda Burtona Mary Ure, czy „Dom lalki” na podstawie Ibsena. Skupiła się na bardziej interesującym ją repertuarze. Zagrała lesbijkę Theodorę w „Nawiedzonym domu” czy Alice Kinnian w oscarowym „Charly’m”.

Claire w późniejszych latach swej kariery z powodzeniem łączyła pracę na ekranie z tą w teatrze, radiu i telewizji.

W styczniu 2006 Claire Bloom wróciła na deski teatru do rodzimego Londynu, gdzie wraz z Billy’m Zane’em grała w kameralnej sztuce „Six Dance Lessons in Six Weeks”.

Bloom wychodziła za mąż trzykrotnie. Jej pierwszym mężem był laureat nagrody Akademii Filmowej Rod Steiger. Z tego związku pochodzi jedyne dziecko Claire, córka Anna, urodzona w 1960 roku, dziś światowej sławy śpiewaczka operowa. Rozwiedli się w 1969. Wówczas też poślubiła Hillarda Elkinsa, by po trzech latach ponownie formalnie zakończyć ten związek. Ostatni raz poślubiła pisarza Philipa Rotha, jednak i tym razem skończyło się na rozwozie.

Claire jest autorką dwóch książek o charakterze autobiograficznym. Wspomnienia pt. „Limelight and After: The Education of an Actress” to wnikliwa analiza kariery zawodowej Bloom, ukazująca jak ewoluowała ona przez te wszystkie lata. 14 lat po tej publikacji, w 1996 roku, światło dzienne ujrzała kolejna tego typu książka. Tym razem Claire Bloom rozbrajająco szczerze pisała o swoim życiu prywatnym i uczuciowym. Czytałam jej fragmenty na Amazon.com i muszę przyznać, że jak tylko będzie taka możliwość, książkę nabędę, co i Wam polecam.

Właśnie w tej książce Claire Bloom opisuje swoje romanse z Yulem Brynnerem, Richardem Burtonem czy Laurence’em Olivierem. Claire była z nimi związana w latach 50., kiedy wszyscy byli żonaci.

Jej trzeci mąż, Philip Roth, nie rozstał się z nią raczej w najlepszych stosunkach. Claire w swoich wspomnieniach nie zostawia na nim suchej nitki. Natomiast sam Roth, jak już wyżej pisałam – pisarz z zawodu, wydał książkę, w której jedna postać jest wyraźnie oparta na życiu Claire. To historia małżeństwa, które rozpada się przez ingerencję córki z poprzedniego związku żony, znanej harfistce, skutecznie rujnującej szczęście matki i jej nowego męża.

(Visited 26 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>