Karolina Łachmacka

Catherine Zeta Jones

Catherine Zeta Jones
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Niedawno Polsat wyemitował „Legendę Zorrro” z Antonio Banderasem w roli zamaskowanego zuchwalca walczącego o prawa uciskanych i pokrzywdzonych. Drugoplanową rolę w tym filmie zagrał też jeden z czołówki moich ulubionych aktorów, wielce niedoceniony na ekranie Brytyjczyk Rufus Sewell. Ale nie o nim będę pisać w tej notce. Bohaterem, a raczej bohaterką ów wpisu czynię Catherine Zeta Jones.

Ci z Was, którzy uważnie śledzą tego bloga na pewno zauważyli, że lubię sobie ponarzekać na showbiznesowe podwórko – a to, że aktorzy już nie tacy, co kiedyś, że bez klasy… Natomiast w tym momencie muszę Was miło zaskoczyć – biadolenia nie będzie.

Catherine Zeta Jones „poznałam” ok. 2000 roku po roli Eleny w „Masce Zorro” (1998). Grając w tym filmie Catherine miała niecałe 29 lat i była dobrze znana Brytyjczykom, ale nie za bardzo kojarzyli ją Amerykanie, jak i reszta świata. Ponoć rolę Eleny odrzuciła wówczas sama Shakira, która słusznie skupia się na muzyce. Tak czy inaczej, w końcu obsadzono młodą Walijkę. Catherine wykorzystała swoją szansę i od tej pory jest jedną z największych gwiazd filmowych.

Niezwykle krzywdzącym byłoby uznanie Zety za aktorkę jednego rodzaju roli. Bo, jak się okazuje, to kobieta orkiestra. Jeszcze w Wielkiej Brytanii tańczyła i śpiewała w musicalach. Po „Masce Zorro” zagrała z samym Seanem Connery w filmie „Osaczeni”. Z tego okresu pochodzi też „Nawiedzony”. Oba obrazy nie są zbyt ambitne, a raczej wręcz ostentacyjnie komercyjne. Ale już w 2000 roku Catherine otrzymuje rolę w „Traffic” i zdobywa pierwsze znaczące wyróżnienia. W 2002 roku na ekrany kin wchodzi wielki triumfator Oskarów, musical „Chicago”. Pierwszoplanowe role przypadają w udziale Richardowi Gere i Renee Zellweger, ale to drugoplanowa kreacja Catherine Zety Jones owocuje nominacją, a potem samą statuetką Oskara. Aktorka daje się poznać jako wybitna artystka musicalowa o wspaniałym głosie, tężyźnie fizycznej i niebanalnym talencie aktorskim.

W 2003 roku premierę ma „Okrucieństwo nie do przyjęcia” z George’em Clooney. Catherine pojawia się też z Tomem Hanksem w „Terminalu” i sequelu „Ocean’s Eleven”. Po tym, jak zagra w jeszcze kilku produkcjach, nastąpi przerwa, spowodowana poważnym stanem zdrowia chorego na nowotwór Michaela Douglasa. Niedawno aktorka oświadczyła, że choruje na dwubiegunową depresję.

Catherine Zeta Jones to nie tylko symbol piękna i kobiecości, ale także niezwykle utalentowana artystka. Klasę pokazuje nawet w najbardziej komercyjnych produkcjach. Taka klasa to rzadkość w dzisiejszym show biznesie. Niestety.

(Visited 17 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>