Karolina Łachmacka

Carolyn Jones

Carolyn Jones
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka filmowa, telewizyjna i sceniczna. Swoje imię otrzymała na cześć sławnej Carole Lombard. Po przeprowadzce do Kalifornii została członkiem Pasadena Playhouse w 1947 roku. Niektórzy wierzą, że wywodziła się w dalekiej linii od plemienia Komanczów.

Po podpisaniu kontraktu z Paramount Pictures debiutowała w 1952 roku. Rok później poślubiła żydowskiego początkującego filmowca Aarona Spelinga, który późniejszymi czasy zbił fortunę na produkcji popularnych seriali (w tym „Beverly Hills 90210”, gdzie zagrała jego córka). Po ślubie Carolyn przeszła na judaizm.

Role w „Bannionie” (1953) i „Gabinecie figur woskowych” (1953) przyniosły jej rozgłos. Obsadzono ją w „Stąd do wieczności” (1953) Freda Zinnemanna, ale musiała zrezygnować z powodu choroby. Jej miejsce zajęła Donna Reed i otrzymała za swoją rolę Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. W „Desirée” (1954) zagrała drugoplanową rolę u boku Marlona Brando, Jean Simmons i Merle Oberon. W „Na wschód od Edenu” (1955) zagrała epizod. W „Pułapce miłości” (1955) wcieliła się w rudowłosą Helen, która wyprowadza psa Charlie’ego (Frank Sinatra). W „Słomianym wdowcu” (1955) Wildera wystąpiła jako panna Finch. Rok później zagrała Pat w remake’u „Kobiet” (1939), „Płci przeciwnej” (1956) z Joan Collins i June Allyson. U Hitchcocka zagrała w „Człowieku który wiedział za dużo” (1957). Za rolę w „Wieczorze kawalerskim” (1957) nominowano ją do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Przegrała z Miyoshi Umeki, ale dostała Złoty Glob dla najbardziej obiecującej nowej aktorki (choć miała już przecież na koncie dużo dobrych ról w znanych filmach). W „Marjorie Morningstar” (1958) zagrała z Natalie Wood i Gene’em Kelly. W „Królu Kreolu” (1958) partnerowała Elvisowi Presleyowi. Rok później zagrała w „Dziurze w głowie”. W 1962 wzięła udział w gwiazdorsko obsadzonej produkcji „Jak zdobywano dziki zachód”.

W 1964 roku rozwiodła się ze Spellingiem. W tym samym roku zaczęła występy w telewizyjnym serialu „Rodzina Addamsów”, gdzie w czarnej peruce grała Morticię Addams, zdobywając nominację do Złotego Globu. Po zakończeniu serialu w 1966 roku jej kariera zaczęła zwalniać i grała dość sporadycznie. Aktorka występowała głównie w telewizji, przede wszystkim gościnnie (jak w „Statku miłości”). Podczas pracy nad serialem „Capitol” zdiagnozowano u niej raka jelita grubego. Wiele scen musiała zagrać na wózku inwalidzkim. Ponoć już wcześniej walczyła z nowotworem, ale nie obnosiła się ze swoim cierpieniem. Chemioterapia nie pomogła. Aktorka zmarła 3 sierpnia 1983 roku w swoim domu w West Hollywood. Miesiąc przed śmiercią poślubiła swego wieloletniego partnera, Petera Bailey-Britton. Jest pochowana na cmentarzu Melrose Abbey Memorial Park Cemetery obok swojej matki

(Visited 8 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>