Karolina Łachmacka

Carole Lombard

Carole Lombard
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Rewelacyjna aktorka amerykańska, często uważana za najlepszą aktorkę komediową lat 30. Jej wspaniałą karierę przerwała tragiczna śmierć Carole w katastrofie lotniczej w 1942 roku.

Carole Lombard urodziła się w Fort Wayne w stanie Indiana 6 października 1908 roku jako Jane Alice Peters, jedyna córka Elizabeth i Fredericka Petersów. Miała dwóch starszych braci. Jej ojciec miał niemieckie, a matka angielskie korzenie. Po rozwodzie rodziców Elizabeth, zwana Bessie, zabrała trójkę swoich dzieci do Los Angeles, gdzie Carole skończyła szkoła szkołę średnią.

Carole zagrała swoją pierwszą rolę mając 11 lat, kiedy reżyser Allan Dwan wypatrzył ją gdy grała w baseball. W kolejnym filmie wystąpiła dopiero w 1924 roku. W ciągu następnych kilku lat występowała w wielu filmach, ale grywała epizody. Początkowo występowała jaka Jane Peters, potem jako Carol Lombard. W napisach wymieniono ją przez pomyłkę jako Carole, a nie Carol, i spodobała jej się ta wersja imienia. Tak narodziła się Carole Lombard.

Pierwszy poważny kontrakt podpisała z Fox Film Corporations w 1925 roku (10 lat później Fox połączył się z Twentieth Century Productions Darryla F. Zanucka i w ten sposób powstał 20th Century Fox). Pracowała też dla Macka Sennetta i Pathé Pictures. W 1929 roku odniosła sukces filmem dźwiękowym „High Voltage” i w 1930 roku podpisała kontrakt z Paramount Pictures.

W latach 30. stała się ulubienicą publiczności i najlepiej zarabiającą aktorką w Hollywood. Jej specjalnością stały się role komediowe. Carole ogłoszono królową komedii typu screwball. W 1934 roku wystąpiła w „Napoleonie na Broadwayu” z Johnem Barrymore’em. Jej występ w „Bolero” z George’em Raftem, z którym zresztą miała romans, zaowocował rolą w„Rumbie” w 1935. W 1936 roku zagrała Irene Bullock w „Moim panu mężuGregory La Cavy, gdzie partnerował jej były mąż, z którym pozostała w przyjaźni do końca życia, William Powell. Oboje otrzymali nominacje do Oscara za swoje role, jednak oboje przegrali (Carole z Luise Rainer za „Wielkiego Ziegfelda”, filmie, w którym główną rolę grał Powell). W 1937 roku wraz z Fredriciem Marchem w „Żadnych świętościWilliama Wellmana, klasycznej screwball comedy.

W tym czasie udało jej się wyegzekwować gwiazdorski kontrakt, zgodnie z którym kręciła dwa filmy rocznie. Carole miała ambicję pokazać się także jako aktorka dramatyczna. Wielkie nadzieje wiązała z rolą w filmie „Vigil In The Night (1940), ale film, choć miał dobre recenzje, nie odniósł wielkiego sukcesu, bo publiczność domagała się zabawnej Carole.

Carole była ulubienicą publiczności. Jej pierwszym mężem był William Powell, z którym była półtora roku. Po rozwodzie pozostali przyjaciółmi. Carole przyjaźniła się też z jego kolejną ukochaną, Jean Harlow. W 1934 roku zginął tragicznie Russ Columbo, z którym była związana. Mówiono też o jej związku ze scenarzystą Robertem Riskinem („Ich noce”, 1934). W 1936 roku na przyjęciu bliżej poznała Clarka Gable’a.

Ich związek rozkwitał z dnia na dzień. Carole była miłością życia Clarka. Była też jedyną kobietą, która stworzyła mu dom, o jakim marzył, która była dla niego towarzyszką, przyjaciółką i kochanką. Na udział w „Przeminęło z wiatrem” zgodził się głównie dlatego, że w kontrakcie obiecano mu opłacenie żądań rozwodowych jego drugiej żony, Rii Langham Gable. W marcu 1939 roku, kiedy miał kilka dni wolnych, pobrali się. Bardzo chcieli mieć dziecko. Carole, znana z dosadnych, błyskotliwych wypowiedzi i pieprznego humoru, powiedziała znajomym, że w niedziele nie przyjmują gości, bo uprawiają seks, pracując nad dzieckiem. W 1940 zdawało się, że im się udało, ale Carole poroniła. Kiedy Ameryka dołączyła do wojny, Carole, jako wielka patriotka, sprzedawała bony wojenne.

Wracając z Indiany Carole uczestniczyła w katastrofie samolotu. Nikt na pokładzie, w tym także matka aktorki, nie przeżył. Gable do końca życia nie pogodził się z tragiczną śmiercią Carole. Miała 33 lata. Ostatni film Carole, który miał premierę po jej śmierci, to „Być albo nie być” (1942) Ernsta Lubitscha, doskonała komedia wyśmiewająca Hitlera.

(Visited 66 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>