Karolina Łachmacka

Betty Grable

Betty Grable
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka filmowa, znana przede wszystkim jako symbol seksu lat 40. i najpopularniejsza pin-up girl II wojny światowej. Jedno z jej zdjęć w stroju kąpielowym znalazło się na liście „100 zdjęć, które zmieniły świat” według magazynu „Life”. Jej nogi uważano za najpiękniejsze i wręcz idealne według wymiarów. Każda z jej nóg została ubezpieczona na 1 milion dolarów!

Betty Grable na świat przyszła jako Ruth Elizabeth Grable 18 grudnia 1916 roku w St. Louis w stanie Missouri jako najmłodsze z trojga dzieci Johna C. Grable’a i Lillian Rose Hoffman. Odlegli krewni aktorki wywodzili się z Holandii, Irlandii, Niemiec i Anglii.

Betty debiutowała jako tancerka rewiowa mając zaledwie 13 lat. Był to nielegalny wiek, by występować w filmie w takiej roli, ale Betty była dobrze rozwiniętą nastolatką o ponętnych kształtach, poza tym wzięła udział w niesławnym dziś typu przedstawieniu, „blackface”, wg którego wszyscy tancerze mieli twarze pomalowane na brązowo, a wręcz czarno (przedstawienia tego typu zostały zbojkotowane w Stanach w drugiej połowie poprzedniego wieku; miały na celu ośmieszające przedstawienie ludzi czarnoskórych). Matka Betty miała ogromne ambicje i chciała nawet wbrew woli córki uczynić ją gwiazdą. Niebawem przemalowała włosy nastoletniej aktorki na krzykliwy, platynowy blond.

Do następnego filmu matka Betty sfałszowała jej datę urodzenia, twierdząc, że młoda aktorka jest starsza niż w rzeczywistości. Kiedy sprawa wyszła na jaw, Betty została zwolniona. Niemniej udało jej się dostać rolę dziewczyny Goldwyna w „Whopee!” (1930) u boku Eddie’ego Cantora, u nas przetłumaczonym dość głupkowato na „Byczo jest!”. Mimo że jej nazwisko nie pojawiło się w napisach, to ona przewodziła tancerkom w pierwszym numerze, „Cowboys”.

Grable ciężko pracowała przez całe lata 30., w filmach różnej klasy i o różnej popularności. Wśród jej filmów znalazła się m.in. „Kawalkada” (1933) z wręcz epizodyczną rolą aktorki, „Dziecko Manhattanu” (1933), „Wesoła rozwódka” (1934) z Ginger Rogers i Fredem Astaire’em, „Błękitna parada” (1936), czy „Proszę tędy” (1937).

Jej moment przełomowy w karierze nastał w 1939 roku, kiedy to zebrała świetne recenzje rolą na Broadwayu w „Du Barry Was a Lady”. W 1940 roku udało jej się podpisać kontrakt z 20th Century Fox i została główną żeńską gwiazdą tej wytwórni, występując w całej masie filmów, w tym często w technikolorze. W „Księżycu nad Miami” (1941) zagrała z Carole Landis i Donem Amache. W 1944 roku premierę miała „Dziewczyna z fotki”, której oryginalny amerykański tytuł, „Pin-Up Girl”, stał się przydomkiem Betty jako ulubienicy publiczności w latach 40. W „Siostrach Dolly” (1945) zagrała siostrę June Haver. Jej najpopularniejszym filmem pozostaje do dziś „Mama nosiła trykoty” z 1947 roku.

W 1943 roku Betty została uznana królową box office, gdyż to jej filmy przyciągały najwięcej widzów do kin. Jej lekkie i przyjemne filmy stały się odskocznią dla żołnierzy amerykańskich, walczących na froncie II wojny światowej. To właśnie w tym roku wykonano sławne zdjęcie Betty. Choć wśród najpopularniejszych pin-ups nie brakowało Rity Hayworth, Dorothy Lamour, czy Lany Turner, to zdjęcia Betty Grable zdobiły ciemne kąty koszarów amerykańskich chłopców.

Nawet po wojnie i wraz z upływem lat popularność Betty Grable nie malała. Darryl F. Zanuck przeznaczał masę pieniędzy na promocję swojej kasowej gwiazdy. Jej ostatni film dla Foxa to sławny „Jak poślubić milionera”, u boku Lauren Bacall i Marilyn Monroe. Oczywiście Betty jak zawsze błyszczała. Jednak film ten okazał się przede wszystkim hitem Marilyn Monroe. Najmłodsza z całej trójki Marilyn zdobyła sobie sympatię dzięki urokowi i niekwestionowanym talencie komediowym, natomiast najlepsza aktorsko Bacall zebrała świetne recenzje. Czego jednak najbardziej nie dało się ukryć, Betty była najstarszą z trzech gwiazd – Bacall była o 8, a Monroe o 10 lat młodsza. Film odniósł sukces, ale Betty po raz pierwszy została przyćmiona.

W międzyczasie walki z szefem wytwórni zaczęły nabierać na ostrości. Betty kłóciła się z Zanuckiem, który zdawał się chcieć mieć kontrolę nad jej duszą i ciałem. W czasie jednej z bardziej karczemnych awantur Betty podarła kontrakt z Foxem na strzępy i wybiegła wściekła jak diabli ze studia. W latach 50. skupiła się na telewizji, a w latach 60. otrzymała rolę w musicalu „Hello, Dolly!” w Las Vegas. Jej ostatni występ to rola w „Belle Starr” na scenach Londynu, jednak przedsięwzięcie zostało zmiażdżone przez recenzentów.

Prywatnie Betty Grable dwukrotnie stawała na ślubnym kobiercu. Jej mężem w 1937 roku został były gwiazdor dziecięcy, Jackie Coogan, jednak ich wspólne życie nie układało się najlepiej, zwłaszcza z powodu stresu, jaki ciągle przeżywał Jackie, który w sądzie toczył walkę o pieniądze, które zarobił jako dziecko (w filmie „BrzdącChaplina był gwiazdą), a które przypadały według ówczesnego prawa jego rodzicom. Rodzice Coogana nie chcieli wypłacić mu pieniędzy kiedy syn stał się pełnoletni. Betty i Jackie rozwiedli się w 1940 roku.

W 1943 roku Betty wyszła za trębacza i lidera big bandu, Harry Jamesa. Ich związek formalnie trwał 22 lata, ale był niesamowicie burzliwy. Oboje dużo pili i nie dochowywali sobie wierności. Z tego związku Betty ma swoje jedyne dzieci, dwie córki: Victorię i Jessicę. Po rozwodzie aż do końca życia Betty związana była ze znacznie młodszym Bobem Remickiem, ale nigdy nie zalegalizowali swego związku.

Betty Grable zmarła 2 lipca 1973 roku po przegranej walce z rakiem płuc. Miała 56 lat. Została pochowana na cmentarzu w Inglewood w Kalifornii.

W wywiadzie z 2007 roku twórca „Playboya”, Hugh Heffner, wyznał, że to osoba Betty Grable zainspirowała go do stworzenia swojego imperium.

(Visited 13 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>