Karolina Łachmacka

Barbara O’Neil

Barbara O’Neil
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka, laureatka nominacji do Oscara. Znana przede wszystkim z roli matki Scarlett O’Hary, Ellen, w ekranizacji powieści Margaret Mitchell, „Przeminęło z wiatrem” (1939). Co ciekawe, grając matkę trzech niemal dorosłych dziewcząt, w rzeczywistości Barbara O’Neil miała ledwie ponad 28 lat, co czyniło ją tylko o 3 lata starszą od Vivien Leigh, która grała Scarlett.

Pochodziła z dobrze usytuowanej rodziny z Nowej Anglii. Ukończyła prestiżowe szkoły, m.in. Sarah Lawrence College. Swoją przygodę z aktorstwem rozpoczęła od występów w letnim teatrze. Późniejszymi czasy została członkinią kierowanego przez Joshuę Logana Cape Cod University Players, gdzie zaczynali także m.in. James Stewart, Henry Fonda, Margaret Sullavan, Mildred Natwick. Przez kilka lat w latach 30. Barbara była żoną Logana.

Na ekranie debiutowała rolą Helen Morrison Dallas we „Wzgardzonej” (1937) z nominowanymi do Oscara Barbarą Stanwyck i Anne Shirley. W 1938 roku David O. Selznick obsadził ją w roli statecznej Ellen O’Hary, matki Scarlett i jej młodszych sióstr, Suellen i Carreen. Film, w przeciwieństwie do książki, nie poruszał znacznie wątku matki głównej bohaterki (epizod jej młodości został całkowicie pominięty). W zasadzie więc rola Barbary była niewielka. W przeciwieństwie do innych aktorek występujących w tym obrazie, nie miała też pola do popisu w gestii pokazania swego uroku – Ellen cały czas nosi czarną suknię i skromnie upięte włosy. Pojawia się w zaledwie kilku scenach.

Mimo młodego wieku, Barbara została zaszufladkowana do podobnych ról i właściwie zawsze grywała już dość stateczne matrony, bądź, jeśli los był bardziej łaskawy, kobiety z charakterem. Już rok później Barbarze powierzono drugoplanową rolę księżnej de Praslin w „Guwernantce” (1940) Anatole’a Litvaka. Tym razem miała większe szanse na pokazanie swego kunsztu. Jej postać była zimną, egoistyczną matką trójki dzieci i żoną szlachetnego księcia de Praslin (w tej roli genialny Charles Boyer). W życiu rodziny pojawia się skromna guwernantka, Henriette (Bette Davis), która wnosi w nieszczęśliwe życie dzieci i męża księżnej brakującą miłość i ciepło. Początkowa zazdrość księżnej przeradza się w obsesję, co prowadzi do tragedii. Rola Barbary została nominowana do Oscara za najlepszą kreację drugoplanową.

Mimo sukcesu, Barbara porzuciła ekran na wiele lat. Występowała w teatrze i radiu. Wróciła rolą Jessie Brown w „I Remember Mama” (1948) z Irene Dunne. Wystąpiła też w kilku film noirs, choć w rolach drugoplanowych, jak w „Wirze” (1949) Premingera z Gene Tierney, „Twarzy anioła” (1952) z Jean Simmons i Robertem Mitchumem (także w reżyserii Otto Premingera), a także w „U progu tajemnicy” (1948) Fritza Langa z Joan Bennett i Anne Revere. Jej najbardziej pamiętny ostatni film to „Historia zakonnicy” (1959) Freda Zinnemanna z wybitną kreacją Audrey Hepburn w roli siostry Luke.

Aktorka zmarła 3 września 1980 roku w wieku 70 lat.

(Visited 46 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>