Karolina Łachmacka

Annabella

Annabella
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Piękna francuska aktorka o międzynarodowej karierze. Pierwsza żona legendarnego gwiazdora Złotej Ery kina, Tyrone’a Powera.

Naprawdę nazywała się Suzanne Georgette Charpentier i urodziła się 14 lipca, czyli w święto narodowe Francji, w La Varenne Saint Hilaire. Czasopisma hollywoodzkie w latach 30. przedstawiając nową gwiazdę podawały jako rok jej urodzin 1913, ale nie jest to prawdziwy rok urodzenia aktorki. Podawany jest też 1904, ale najprawdopodobniej jest to 1909 rok.

Debiutowała niewielką rólką w filmie francuskim „Napoleon” (1927). Szybko stała się gwiazdą kina francuskiego, gdzie grywała główne role. Zagrała z Charlesem Boyerem w „La Barcarolle d’amour”. W 1933 zagrali razem w „La Bataille”, a w 1934 w „Karawanie”. W latach 30. zaczęła grać w brytyjskich filmach. W 1937 roku zagrała w wyprodukowanym przez brytyjską filię 20th Century Fox filmie „Wings of the Morning” (1937) z Henry Fondą. W 1938 roku zagrała w filmie 20th Century Fox w Hollywood, „The Baroness and the Butler” z Williamem Powellem. W filmie „Suez” (1938) powierzono jej rolę Toni Pellerin, gdzie zagrała z Lorettą Young i Tyrone’em Powerem.

Między Annabellą i młodszym o 5 lat Powerem wybuchł gorący romans. Oboje bardzo chcieli się pobrać, ale studio Foxa nie chciało słyszeć o formalizowaniu romansu. Tyrone był idolem kobiet i jako kawaler lepiej sprawdzał się w strategii marketingowej studia. Ponadto Annabella była mężatką i miała córkę, Ann. Mimo przeciwności pobrali się 23 kwietnia 1939 roku w ogrodzie domu Charlesa Boyera w Hollywood. Świadkiem był m.in. Don Ameche, przyjaciel Tyrone’a. Zamieszkała z nimi jej matka i mała Annie, która została adoptowana przez ojczyma. Ann Power została w przyszłości żoną wybitnego aktora, nominowanego do nagrody Akademii Oscara Wernera.

Annabella pozostawała zaniepokojona losami swojej ojczyzny, kiedy II wojna światowa rozpętała się w Europie pod koniec 1939 roku. Na rzecz roli żony postanowiła nieco zwolnić tempa swojej kariery, lecz szybko odkryła, iż brakuje jej pracy w filmie. Liczyła na rozwój swojej kariery, wciąż była młoda i piękna, no i oczywiście zdolna. Aktorka miała na koncie prestiżową nagrodę Pucharu Volpi dla najlepszej aktorki, którą otrzymała na festiwalu w Wenecji. Ty służył w szeregach Marines, co więcej wciąż pracował dla Foxa, a Annabella postanowiła próbować swoich sił w teatrze i na kilka miesięcy zamieszkała w Chicago. Zagrała też w dwóch filmach, „Tonight We Raid Callais” (1943) oraz „Bomber’s Moon” (1943). Spróbowała też swoich sił na Broadwayu w „Jacobowsky and the Colonel”. Sztuka odniosła wielki sukces. Ty odwiedzał swoją żonę w Nowym Jorku. Tyrone wciąż walczył na froncie, natomiast po uwolnieniu Paryża Annabella zapragnęła odwiedzić rodzime strony, więc wybrała się w podróż do Europy.

Ich ścieżki rozdzielały się na dobre. Po zakończeniu służby w wojsku Annabella i Tyrone starali się odbudować swoje relacje kolejną podróżą poślubną do Kanady. Nie udało im się jednak, a koniec związku przypieczętowała decyzja Annabelli o udziale w broadwayowskiej sztuce „No Exit”, wbrew woli Tyrone’a. Ponoć w ciągu kilku lat małżeństwa Tyrone nie był żonie wierny. Lana Turner twierdziła, że Tyrone Power był miłością jej życia i że mieli romans w 1948 roku, a Lana zaszła w ciążę. Ponieważ Annabella odmówiła mu rozwodu, by ten mógł poślubić Lanę, Turner zdecydowała się na aborcję. Na początku lat 40. Power miał sypiać z Judy Garland, która także miała zajść w ciążę i usunąć ją, ponieważ Annabella odmówiła rozwodu mężowi. Sama aktorka zaprzeczyła, by wiedziała o domniemanej ciąży Garland i by Ty prosił ją o rozwód. Niektórzy twierdzą, że Judy nie była w ciąży, a chciała jedynie nacisnąć na kochanka, by ten ostatecznie porzucił Annabellę.

Niemniej pod koniec lat 40. ogłoszono separację, a rozwód orzeczono 27 stycznia 1949. Jeszcze tego samego dnia Tyrone poślubił 24-letnią aktorkę i modelkę argentyńskiego pochodzenia, Lindę Christian

Po rozwodzie z Powerem, Annabella próbowała wznowić swoją karierę filmową. Wystąpiła z Jamesem Cagneyem w „13 Rue Madeleine” (1947). Po rozmowie z szefem studia, Darrylem F. Zanuckiem, nie widziała nadziei na rozwój kariery w Hollywood. Powróciła więc do Francji. Niestety, tam nie udało się jej odzyskać utraconej już pozycji gwiazdy. Z Powerem pozostała w przyjaznych stosunkach. Na planie jego ostatniego, niedokończonego filmu, odwiedziła go na kilkanaście dni przez jego nagłą, przedwczesną śmiercią.

Annabella zmarła w wieku 87 lat w Neuilly-sur-Seine we Francji na atak serca. Pochowano ją na cmentarzu Passe w Paryżu.

(Visited 11 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>