Karolina Łachmacka

Ann Sothern

Ann Sothern
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Ann Sothern, a naprawdę Harriette Arlene Lake, opuściła dom dość wcześniej, pewna tego, co chce w życiu robić i osiągnąć. Zadebiutowała epizodem w 1927 roku w wieku 18 lat, w filmie „Broadway Nights”. W latach 1929-30 Ann występowała w mnóstwie filmów, głównie będąc estetyczną ich ozdobą. Była jedną z ‚dziewcząt Goldwyna’, ponadto występowała na Broadwayu i wykonywała piosenki na ekranie.

W 1934 roku Ann podpisała kontrakt z Columbia Pictures, ale współpraca żadnej ze stron specjalnie nie zadowoliła, więc po dwóch latach kontrakt rozwiązano. Potem próbowała swoich sił w RKO, ale po serii filmów, które zrobiły klapę, odeszła do MGM. Tam nakręciła pierwszy film w 1939 roku.

Ann długo walczyła o należne jej w świecie aktorskim miejsce. W 1939 roku po raz pierwszy zagrała rolę Maisie w pierwszym z serii komediowych filmów. Początkowo rola ta była przewidziana dla Jean Harlow, ale przedwczesna śmierć Jean w 1937 roku pokrzyżowała MGM plany. Po kilku filmach Ann doczekała się należnych jej świetnych recenzji – określono ją jedną z ‚najinteligentniejszych aktorek komediowych’.

Popularność Maisie spowodowała, że Ann występowała w tej roli także w radiu i niebawem poprowadziła własne radiowe show. W 1949 roku Ann zagrała świetną rolę w „Liście do trzech żon”. Film i rola Ann zebrały świetne recenzje, ale to nie wywindowało kariery aktorki w żadne szczególne miejsce.

W latach 50. Ann znacznie częściej pracowała dla telewizji. Grała główną rolę w serialu „Private Secretary”. Kiedy serial się skończył, stworzyła własne telewizyjne show, które prowadziła do 1961 roku. Do tego czasu zgromadziła cztery nominacje do Emmy.

W późniejszych latach Ann zmagała się z zapaleniem wątroby, które zrujnowało jej niegdyś wielką urodę, sprawiając, że wyglądała, jakby miała nadwagę. Przez lata pomijano ją w różnych produkcjach, także telewizyjnych, tak więc Ann pracowała dość sporadycznie. Ostatnia jej wielka rola to ta zagrana w „Sierpniowych wielorybach”, których gwiazdami miały być dwie inne wielkie aktorki: Bette Davis i Lillian Gish, ale wspaniała gra Ann sprawiła, że po ponad 80. latach w show businessie doczekała się zawodowej nobilitacji w postaci nominacji do Oscara dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Niestety, przegrała na rzecz Olympii Dukakis.

Ann była mężatką dwukrotnie. Oba związki zakończyły się rozwodem. Z drugim mężem ma córkę, Tishę Sterling, która także epizodycznie trudniła się profesją aktorki. Z racji podobieństwa Tishy do matki i podobnej barwy głosu, zagrała ona młodszą „wersję” postaci kreowanej przez Ann w „Sierpniowych wielorybach”. Wraz z córką, Ann w ostatnich latach życia przeniosła się do Ketchum w stanie Idaho. Tam zmarła w sędziwym wieku 92 lat.

(Visited 38 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>