Karolina Łachmacka

Ann Rutherford

Ann Rutherford
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańskiej publiczności Ann Rutherford na zawsze wpisała się w pamięci rolą Polly Benedict, dziewczyny Andy’ego Hardy’ego (Mickey Rooney) w serii popularnych filmów MGM z przełomu lat 30. i 40., ale na świecie jej twarz przywołuje na myśl najmłodszą córkę państwa O’Hara, siostrę Scarlett O’Hary (Vivien Leigh) w najbardziej legendarnym filmie wszech czasów, „Przeminęło z wiatrem”.

Prywatnie była córką znanego śpiewaka operowego i aktorki, a więc można metaforycznie rzec, że show biznes miała we krwi. Występowała w radiu od najmłodszych lat.

Urodzona 2 listopada 1917 roku w kanadyjskim Vancouver grając 13-letnią Karinę, Ann Rutherford miała 23 lata. Zadebiutowała w 1935 roku rolą Joan w „Waterfront Lady”. Pomiędzy 1935 a 1937 nakręciła aż 18 filmów. Jako Polly Benedict wystąpiła po raz pierwszy w 1937. Rolę tę powtórzyła jeszcze w jedenastu innych filmach z serii o Andy’m Hardy’m. Ponadto często pojawiała się u boku Johna Wayne’a w niezbyt pamiętanych dziś westernach z lat 30. Niebawem podpisała kontrakt z MGM. W 1938 roku wystąpiła w „Decydującej nocy”, potem u Selznicka zagrała w wyżej wspomnianym „Przeminęło z wiatrem”, a w 1940 na ekrany kin weszła „Duma i uprzedzenie” z Greer Garson i Laurence’em Olivierem w rolach głównych, gdzie Ann grała Lydię Bennet.

Na początku lat 40., w dobie kontraktowych etatów w studiach, Ann odważyła się na bardzo ryzykowny, acz odważny krok. Postanowiła pracować na zasadzie dobrowolnego wyboru ról. Nie miała więc kontraktu na kilka filmów na lata, ale podpisywała jeden na konkretny film. W takim układzie nie miała gwarantowanego zatrudnienia, ale dowolność wyboru pod względem artystycznym. W 1950 odeszła na emeryturę, jeśli o czymś takim można mówić w wieku lekko ponad 30 lat. Powróciła wyjątkowo w 1972 roku. Co ciekawe, kręcony wówczas film powstawał w miejscu, gdzie dawniej Ann dwanaście razy grała Polly Benedict.

W 1997 miała szansę na wielki come back, gdy zaproponowano jej rolę Rose w „Titaniku” (1997), kiedy ta jest już starszą panią w zaawansowanym wieku, ale Ann odmówiła. Dlatego w roli tej widzimy Glorię Stuart. Kto wie, może gdyby Ann przyjęła tę rolę, to ona dostałaby nominację do Oscara dla najlepszej aktorki drugiego planu, która powędrowała w ręce Stuart?

Ann dwukrotnie stawała na ślubnym kobiercu. Po raz pierwszy rękę oddała Davidowi May, dokładnie 24 grudnia 1942 roku. W 1943 urodziła córkę, Glorię May. Rozwiedli się w 1953. W tym samym roku Ann wyszła za Williama Doziera. Byli małżeństwem do 1991 roku, kiedy to Dozier zmarł. Co warte odnotowania, zanim Dozier poślubił Ann, był mężem innej, bardziej znanej aktorki, laureatki Oscara Joan Fontaine. Prywatnie Joan jest siostrą Olivii de Havilland, z którą Ann spotkała się na planie „Przeminęło z wiatrem”. Aktorka zmarła 11 czerwca 2012 roku w Beverly Hills, z powodu niewydolności serca.

(Visited 22 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>