Karolina Łachmacka

Ann-Margret

Ann-Margret
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Szwedzka aktorka, piosenkarka i tancerka. Zdobywczyni aż 5 Złotych Globów. Nominowana do Oscara, Emmy i Grammy.

Przyszła na świat 28 kwietnia 1941 roku w szwedzkim Valsjöbyn jako córka Anny Aronsson i Gustava Olssona. Dorastała pod kołem biegunowym. Jej ojciec dorastał w Stanach Zjednoczonych. Wrócił tam w 1942 roku, gdyż otrzymał dobrą ofertę pracy. Ann-Margret i jej matka przeprowadziły się do niego w listopadzie 1946 roku. Pierwszego dnia pobytu w Stanach ojciec zabrał córeczkę do Radio City Music Hall. Zamieszkali w Chicago. W 1949 roku Ann-Margret stała się obywatelką Stanów Zjednoczonych Ameryki.

Pierwsze lekcje tańca pobierała w szkole Marjorie Young. Jej rodzice wspierali ją w dążeniach do realizacji marzeń, matka szyła jej własnoręcznie niezbędne kostiumy. Matka aktorki pracowała w domu pogrzebowym po tym, jak jej mąż doznał poważnej kontuzji. Poprzez pracę w różnych miastach w klubach, głównie nocnych, młoda dziewczyna torowała sobie drogę do filmu. Rozpoczęła karierę wokalną. Nagrywała płyty, ale mimo oryginalnego głosu zawsze była bardziej znana jako aktorka niż piosenkarka. Wytwórnia chciała zrobić z niej damską odpowiedź na Elvisa Presleya, stawiając na jej uwodzicielską barwę. W 1962 roku na gali rozdania Oscarów zaśpiewała nominowaną do tej nagrody piosenkę „Bachelor in Paradise”. Wzbudziła tym wielkie zainteresowanie – zaproponowano jej trasę koncertową i występy w telewizji.

W wieku 19 lat wzięła udział w testach zdjęciowych i podpisała siedmioletni kontrakt z Twentieth Century Fox, zadebiutowała jednak będąc wypożyczoną do Paramount filmem „Arystokracja podziemi” (1961). Był to remake filmu z 1933 roku, który wyreżyserował Frank Capra; ten sam reżyser zajął się też filmem z 1961 roku.

Rola w „Bye Bye Birdie” uczyniła ją sławną. Rok później zagrała w musicalu z Elvisem Presleyem. „Viva Las Vegas” (1964) okazała się wielkim hitem kasowym. Ann-Margret i Elvis rozpoczęli roczny romans, który jednak zakończył się, a król rock ‚n’ rolla poślubił Priscillę Beaulieu. Mimo rozstania pozostali przyjaciółmi; Elvis do swojej śmierci przesyłał jej kwiaty przed każdą premierą sztuki, w jakiej brała udział.

Aktorka wystąpiła w „Cincinnati Kid” (1965), grając femme fatale, żonę Karla Maldena, która uwodzi Steve’a McQueena. Miała pofarbowane na rudo włosy i obcisłe ubranie. Jej wygląd kontrastował z anielskim wizerunkiem blondwłosej Tuesday Weld. Jej agent bez jej wiedzy odrzucił rolę tytułową w „Kasi Balou”, która przypadła w udziale Jane Fondzie. Pod koniec lat 60. miała własne show, występowała też w telewizji. W „C.C. and Company” (1971) po raz pierwszy zagrała sceny rozbierane.

Za rolę Nory w „Tommym” (1965) nominowano ją do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej, otrzymała też Złoty Glob. W 1993 roku na ekrany kin weszła komedia z Walterem Matthau i Jackiem Lemmonem pt. „Dwaj zgryźliwi tetrycy”, w której zagrała także Ann-Margret. Wystąpiła też jako Belle Watling w serialu „Scarlett” (1994) – kontynuacji „Przeminęło z wiatrem”. W 2006 roku zagrała drugoplanową rolę w filmie „Sztuka zrywania” z Jennifer Aniston i Vince’em Vaughnem.

Aktorka od 1967 roku jest żoną Rogera Smitha, który pod koniec lat 60. został jej menadżerem. Kilka lat później Rogerowi przyznano opiekę nad trójką jego dzieci z wcześniejszego związku, które wychowywali razem. Od 1979 roku Smith choruje na miastenię. Jego stan spowodował, że Ann-Margret w dużej mierze ograniczyła swoją aktywność zawodową.

(Visited 74 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>