Karolina Łachmacka

Ann Harding

Ann Harding
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Amerykańska aktorka filmowa, teatralna, telewizyjna i radiowa. Laureatka nominacji do Oscara dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej.

Naprawdę nazywała się Dorothy Walton Gatley i urodziła się 7 sierpnia 1901 roku w San Antonio w stanie Teksas. Była córką zawodowego oficera armii amerykańskiej. Z racji zawodu ojca Dorothy spędziła większość dzieciństwa w rozjazdach. Jej ojciec brał udział m.in. w I wojnie światowej. Zmarł w 1931 roku w San Fransisco.

Dorothy uczęszczała do Bryn Mawr College w Nowym Jorku. Po skończeniu szkoły znalazła pracę przy scenopisach teatralnych i zaczęła występować na Broadwayu. Na ekranie kinowym debiutowała obok Fredrica Marcha w „Paris Bound” (1929). Rola w „Wakacjach” (1930) zapewniła jej jedyną nominację do Oscara. Niestety, Ann otrzymywała ciągle podobne role. W 1932 wystąpiła w roli Daisy, odrzuconej narzeczonej Leslie Howarda w „Królestwie zwierząt” (1932). W „Zdobywcach” (1932) partnerowała Richardowi Dixowi. Rok później zagrała w wersji „Kiedy kobiety się spotykają” z Myrną Loy i Alice Brady. Początkowo miała podpisany kontrakt z Pathé, które weszło w fuzję z RKO i wówczas Ann, wraz z Constance Bennett i Helen Twelvetrees, była nieformalnie nazywana „leading lady filmów dla kobiet„. Często jednak wypożyczano ją do MGM, czy Paramount.

Ann zawsze cieszyła się szacunkiem i sympatią krytyki. Jej filmy gromadziły też dużą rzeszę publiczności w kinach. Mimo wysokiej płacy (Ann Harding w pierwszej połowie lat 30. była jedną z najlepiej opłacanych aktorek w Hollywood) miała ambicje jako aktorka, których świat filmu wydawał się nie chcieć spełnić. Decyzję o porzuceniu Hollywood przypieczętował ślub Ann z dyrygentem Wernerem Janssenem. Wróciła w 1942 w „Oczach w nocy”, wczesnym dreszczowcu Freda Zinnemanna. W ciągu 5 kolejnych lat zaczęła grać dojrzałe role charakterystyczne. Wraz z rozwinięciem medium telewizji aktorka dzieliła swój czas także między pracę w filmie, a rolami w powstających serialach. W 1956 roku zagrała w swoim ostatnim filmie, co ciekawe, także z udziałem Fredrica Marcha, a także Gregory Pecka, pt. „Człowiek w szarym garniturze” (1956) Nunnally Johnsona.

W 1962 roku Ann rozwiodła się z Janssenem po 25 latach małżeństwa i po dekadach absencji wróciła na Broadway. Aktorka zmarła niemal miesiąc po swoich 80. urodzinach, w Sherman Oaks w Kalifornii.

(Visited 18 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>