Adrian Kaczyński

Uno (Aksel Hennie, 2004)

Uno (Aksel Hennie, 2004)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Uno” to teatr jednego aktora (niemal dosłownie) – Aksela Henniego („Łowcy głów”) wydaje się niezbyt odkrywcza i na tle wielu podobnych produkcji traktujących o zagubionych ludziach marginesu, czy lokalnych gangsterach mogłoby się wydawać, że nie musi się niczym wyróżniać, ale wydarzenia jak i sposób ich ukazania są dosyć wyjątkowy i myślę, że niepowtarzalne.

Cały film robi główny bohater i podejmowane przez niego decyzje znacząco wpływające na życie nie tylko jego, ale i najbliższych. Przychodzi mu zmierzyć się z przeszłością, teraźniejszością i byłymi kompanami, do których od początku ze swoimi zasadami i hierarchią wartości nie pasował. Wszystko to w walce o czystą kartę dla swojej przyszłości.

Poczynania Davida są przedstawione są jako motyw gry karcianej uno – musi pozbyć się wszystkich ciążących mu na życiu kart rozprawiając się ze swoim dotychczasowym bytem by móc ostatecznie poczuć się wygranym i zacząć życie na nowo, ale czy się uda i będzie to proste? Trzeba zobaczyć osobiście:). Po grze aktorskiej Aksela Henniego widać jego pełne zaangażowanie w ten projekt, które objawia się sporym autentyzmem wykreowanej postaci, jak i historii w całej rozciągłości.

Uno” jest przejmującym dramatem z dosyć sporym ładunkiem emocjonalnym i niewielką przewidywalnością, która jest dużą zaletą tak jak i bardzo dobra ścieżka dźwiękowa filmu, przy której spory udział miał zespół Ulver. Myślę, że Aksel Hennie zdał egzamin jako reżyser i scenarzysta – można żałować, że to jedyna jego produkcja.

(Visited 25 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>