Monika Tomalik

The Boogeyman (Ulli Lommel, 1980)

The Boogeyman (Ulli Lommel, 1980)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Historia rozpoczyna się nocą gdy matka rodzeństwa – Lacey i Willy’ego, przekonana, że dzieci są już w łóżkach spotyka się ze swoim kochankiem. Upojona alkoholem oddaje się mu na kanapie, nie zauważając, iż dzieci przyglądają się całemu zajściu przez okno z podwórka.

Zauważa to jednak jej mężczyzna, i siłą zaciąga chłopca do jego pokoju, po czym związuje go i knebluje mu usta. Nie jest to pierwszy raz, kiedy znęca się nad Willy’m. Matka po raz kolejny nie reaguje i odsyła młodszą córkę do pokoju. Lacey jednak nie słucha się mamy i idzie do kuchni po nóż. Gdy oprawca chłopca wychodzi z pokoju, dziewczynka uwalnia brata. Willy bierze od siostry nóż i zabija śpiącego już kochanka matki. Dzieci trafiają do sierocińca, a ich matka do szpitala psychiatrycznego. Mijają lata. Rodzeństwo znalazło dom zastępczy, Lacey wyszła za mąż oraz urodziła syna zaś Willy nigdy nie odezwał się od zajścia pechowej nocy, od której mija 20 lat.

Pewnego dnia przychodzi list od umierającej matki rodzeństwa, a koszmar powraca. Lacey wraz z małżonkiem udają się do domu, w którym miało miejsce morderstwo. Kobieta chce uporać się z dręczącymi ją wspomnieniami. Wchodząc do sypialni, w której został zamordowany kochanek jej matki widzi jego odbicie w lustrze. W akcie desperacji zbija lustro, przez co uwalnia drzemiącego w nim ducha pragnącego zemsty. Od tej chwili już nic nie jest takie samo. Po powrocie na farmę, na której mieszkają zaczynają dziać się przerażające rzeczy, nie pomagają nawet egzorcyzmy… Moim zdaniem film sam w sobie nie ma nic ujmującego. Fabuła się dłuży, często nie łącząc się w logiczną całość.

Film ratuje całkiem dobra ścieżka dźwiękowa wprowadzająca widza w napięcie. Nie można też pominąć dość kontrowersyjnych scen zabójstw, dzięki którym trafił na listę „Video Nasty” – listę utworzoną w latach osiemdziesiątych w Wielkiej Brytanii opiewającą w filmy krytykowane przez prasę i religijne organizacje. Film można zaliczyć do gatunku slasherów, które właśnie w tym czasie przeżywały swoje najlepsze lata. W produkcji można się też doszukać elementy typowych opowieści o duchach a nawet dramatu. Co jeszcze sprawia, że film ten wbija się w pamięć? Sama postać Boogeymana, czyli „Czarnego Luda”, którym matki straszą niegrzeczne dzieci. W życiu Lacey i Willy’ego, Boogeyman pojawił się zarówno w sferze fizycznej i metafizycznej.

Jest on przenośnią, za życia tyranizującym dzieci kochankiem matki, zaś po śmierci demonem rządnym zemsty. Fabuła filmu jest jednak dość ciekawa, jednak jak już wspomniałam realizacja filmu pozostawia wiele do życzenia. Dramat młodych ludzi, którzy nie potrafią zaznać spokoju przez traumę z dzieciństwa jest tematem codziennym dzisiejszych czasów. Film ukazuje udręki, z jakimi zmaga się rodzeństwo, aby uwolnić się od koszmaru z przeszłości. Całkiem możliwe, że wielu widzów mogło się identyfikować z głównymi bohaterami. Powstało później wiele filmów o tożsamej tematyce, jednak Boogeyman, Ulli Lommela, jako pierwszy pokazał światu siłę zemsty oraz zło nie do pokonania.


The Boogeyman (1980) The Boogeyman (1980) aThe Boogeyman (1980) aa

(Visited 41 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>