Monika Tomalik

Smętarz dla zwierzaków / Pet Sematary (Mary Lambert, 1989)

Smętarz dla zwierzaków / Pet Sematary (Mary Lambert, 1989)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Film rozpoczyna się wizją amerykańskiej, typowo filmowej sielanki. Szczęśliwa rodzina kupuje nowy dom na łonie natury. Gdy docierają na miejsce wita ich przemiły sąsiad, dom okazuje się tym wyśnionym, ot, jak w bajce. Jest tylko jeden element psujący idyllę – ruchliwa autostrada w pobliżu domu, zbierająca krwawe żniwo wśród lokalnych zwierzątek domowych.

Dzieci, po stracie pupila pod kołami ciężarówek, chowają je na cmentarzysku w okolicy domu głównych bohaterów. Nad miejscem pochówku widnieje tabliczka sporządzona przez żałobników z napisem „Smętarz dla zwierzaków”. Podczas jednego ze spacerów, dzieci bardzo chciały zobaczyć to miejsce. Wizyta w miejscu pochówku zwierząt skłoniła starsze z dzieci do rozważań na temat śmierci oraz tego, że kiedyś przyjdzie też czas na jej ukochanego kotka i rodziców. Od samego początku filmu fabuła nakreśla też kiepskie relacje między ojcem rodziny a rodzicami żony.

Z przedstawianych zdarzeń nie wynika jednak, co może powodować niechęć do Louisa, gdyż sprawuje obowiązki męża, ojca i żywiciela rodziny wręcz perfekcyjnie. Rachel wraz z dziećmi sama odwiedzała, więc swoich rodziców, podczas gdy jej mąż chodził do pracy i opiekował się kotem córki. Jednego razu jednak dopuścił się niedopatrzenia, przez co kotek podzielił los okolicznych zwierząt i zginął pod kołami ciężarówki. Nie chcąc ranić dziewczynki, początkowo chciał podmienić zwierzątka lub powiedzieć, że kotek uciekł. Z odsieczą przychodzi jednak sąsiad, podsuwając pomysł pochówku kota na starym indiańskim cmentarzu. Nie minęła doba, zanim kot wrócił.

Nie był to jednak ten sam futrzak… Od tego momentu wszystko się zmienia. Los zwierząt ginących pod kołami ciężarówki podziela też malutki synek Louisa. I choć sąsiad próbuje odciągnąć go od pomysłu grzebania zwłok na indiańskim cmentarzu, ból po stracie dziecka zwycięża… od tego momentu już nic nie będzie takie samo. Ponad połowę filmu fabuła przypomina oglądanie albumu ze zdjęciami, wszystko rozgrywa się dość lakonicznie i wybiórczo, bez większych przestanków, ot, opowiadanie historii jakiejś rodziny. Akcja dzieje się minimalna, bez większej dynamiki. Dopiero gdzieś pomiędzy wizjami ducha zmarłego ucznia oraz śmiercią kota i dziecka zaczyna się wkradać pewne napięcie, które od tej chwili stale wzrasta.

Fabuła coraz bardziej angażuje widza, który do samego końca już ogląda film z zapartym tchem. Clou „Smętarza…” rozgrywa się pod koniec filmu, podczas gdy Louisowi przychodzi zmierzyć się z własnymi słabościami i pokonać demona w ciele swojego ukochanego synka. Akcja jednak nie kończy się na tym, Louis nie uczy się na własnych błędach i opętany żalem po stracie żony, powtarza sekwencję i chowa ją na indiańskim cmentarzu. Tym razem jednak płaci za to najwyższą cenę. „Smętarz dla zwierzaków” to jedna z tych adaptacji powieści Stephena Kinga, nad którą podczas kręcenia czuwał od początku do końca. Nawet postanowił to „udokumentować” pojawiając się epizodycznie w produkcji.

Co więcej, aby być pewnym jakości ekranizacji, sam napisał scenariusz do filmu. Za kamerą stanęła młoda, rozpoczynająca wówczas reżyserską karierą Mary Lambert. W klimat grozy doskonale wprowadził późniejszy laureat Oscara, Elliot Goldenthal. Całość jest zarówno tajemnicza i straszna, przejmująca zarówno na płaszczyźnie horroru i dramatu. Widz ogląda rozpoczynający się obłęd ojca rodziny aż do ostatecznego stadium, w którym przypłaca życiem nieroztropne postępowanie.

Film doskonale ukazuje rozpacz po tracie najbliższej osoby przejmującą tak bardzo, że chciałoby się ją odzyskać za wszelką cenę. Żal i gniew, który emanuje z obrazu przejmuje również widza, który próbuje postawić się w sytuacji Louisa. Gdyby z tej produkcji wyciąć wszystkie elementy kina grozy naszym oczom ukazałby się naprawdę dobrze napisany dramat społeczny.

Pet Sematary, 1989 a Pet Sematary, 1989Pet Sematary, 1989 aaa

(Visited 38 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>