Klaudia Wesołek

Salto / Somersault (Cate Shortland, 2004)

Salto / Somersault (Cate Shortland, 2004)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Nasza wiedza o kinie australijskim jest bardzo ograniczona, często żadna. Jedynie niewielkie grono odbiorców zna Petera Weira, który jednak od dawna przebywa w Hollywood. Entuzjaści mocnych wrażeń pamiętają Mad Maxa, z kolei fani telewizyjnych seriali z łezką w oku przypominają sobie Powrót do Edenu. Filmów w Australii kręci się dużo, ale nie każdy przeciętny widz wie, że ogląda produkcję tego kontynetu.

Australijski Somersault, nakręcony przez Cate Shortland w 2004, przedstawia historię Heidi – nieśmiałej, zamkniętej w sobie dziewczyny. Bohaterka przyłapana w niedwuznacznej sytuacji z partnerem matki, ucieka z domu. Wyjeżdża do położonego w górach, odludnego kurortu. Dziewczyna bezskutecznie liczy na pomoc znajomego. Kiedy jednak okazuje się, że jest zdana tylko na siebie, wplątuje się w liczne romanse. Niektórzy widzowie, mogliby odnaleźć w tym filmie powiązania z Nimfomanką Larsa von Triera. Jednak te dwa filmy opierają się na zupełnie innych koncepcjach, bowiem próba uwiedzenia przez dziewczynę starszego od niej Adama, jest wyłącznie punktem wyjścia dla całej fabuły filmu. Bohaterka nie uwodzi, powodowana chęcią zdobycia czy przyjemności. Heidi uwodzi z poczucia bezradności oraz lęku przed samotnością.

Po przyjeździe Heidi nie uzyskała pomocy od osoby, którą uważała za przyjaciela. Zraniona, udała się do pobliskiego klubu, gdzie postanowiła znaleźć wsparcie i zrozumienie, oddając w zamian swoje ciało. Po upojnej nocy z nieznajomym, miała nadzieję, że znalazła kogoś, kto się nią zaopiekuje, zrozumie i pokocha. Niestety była tylko jedną ze zdobyczy. W tym samym klubie był Joe. Chłopak długo przyglądał się tańczącej Heidi. Następnego dnia zobaczył dziewczynę, podszedł, porozmawiał z nią i tak się rozpoczęła ich znajomość.

Po kilku spotkaniach Heidi oczekiwała deklaracji i magicznego słowa „kocham”, ale Joe nie chciał się zaangażować. Zrozpaczona dziewczyna po raz kolejny udała się na poszukiwania swojej potencjalnej bratniej duszy. Znów wykorzystała swoją seksualność, by zdobyć uwagę innych ludzi. Heidi rozpaczliwie poszukuje miłości, wszędzie gdzie tylko to możliwe. Pragnie uczucia, nawet kosztem upokorzeń, wyrzeczeń, kosztem samej siebie. Jednak każda próba wejścia w związek, kończy się dla niej niepowodzeniem.

Joe wydawał się być inny niż mężczyźni, których spotkała na swojej drodze Heidi. Chłopak był zaintrygowany tą dziewczyną, która nie wiadomo skąd zjawiła się mieście. Można powiedzieć, że stanowili z pozoru dwa odrębne światy. On pochodził z porządnej, zamożnej rodziny. Ona próbowała od nowa ułożyć swoje życie. Udało jej się znaleźć mieszkanie i pracę w myjni samochodowej, ale nadal poszukiwała swojej wartości. Heidi odsłoniła przed chłopakiem najbardziej intymne zakamarki swojej duszy.

Z kolei Joe przeraził się tym wylewem uczuć dziewczyny, która była gotowa oddać swoje serce, każdemu kto okaże jej choćby minimalne zainteresowanie. Nie broni również Heidi przed atakami znajomych, którzy naśmiewają się z pracy jaką wykonuje. W jednej z scen powie o koleżance, z którą pracuje Heidi: „To tylko pieprzona dziewczyna z obsługi”. Jednak mimo różnic klasowych, bohaterowie są do siebie podobni. Joe, podobnie jak Heidi poszukuje swojej tożsamości oraz wartości, na których może oprzeć swoje życie.

salto
Nie tylko główni bohaterowie mają problemy z nawiązaniem głębszej relacji z drugim człowiekiem. W filmie pojawia się także chłopiec chorujący na zespół Aspergera. To zaburzenie powoduje przede wszystkim upośledzenie umiejętności społecznych. W jednej ze scen chłopiec nie potrafi rozróżnić emocji wyrazu twarzy przedstawionej na planszach, które pokazuje mu matka. Heidi wydaje się rozumieć dziecko. W jednej ze scen, bohaterka patrzy jak chłopiec skacze na trampolinie. Robi to mechanicznie i beznamiętnie. Heidi długo patrzy na chłopca. Każdy z bohaterów zmaga się z pewnego rodzaju życiowym piętnem. Właścicielka hotelu, która wynajęła mieszkanie Heidi, jest typową miłą, starszą panią. Kobieta jest powściągliwa w okazywaniu emocji. Ta powściągliwość spowodowana jest tajemnicą, którą skrywa. Jednak to właśnie samotna właścicielka hotelu, stanie się oparciem dla głównej bohaterki.

Z ciężarem emocjonalnym bohaterów komponuje się scenografia filmu, utrzymana w chłodnej, niebieskiej tonacji. Charakterystyczna, wyostrzona kolorystyka współgra z samotnością Heidi. Już w początkowej sekwencji, w której bohaterka rozwiesza pranie, ujęcia mają kolor niebieski. Niepokojący, zimowy krajobraz w filmie sprawia, że akcja mogłaby się rozgrywać w mroźnej, odległej Skandynawii. Przywodzi to na myśl kino tamtego rejonu.

Podobnie jak skandynawscy reżyserzy, autorka filmu skupiła się przede wszystkim na ukazaniu skomplikowanych relacji międzyludzkich. Fabuła rozwija się powoli, podobnie jak powoli uczy się swojej wartości bohaterka filmu. Reżyserka skupiając swoją uwagę na detalach, obrazuje emocje dziewczyny. W mocnych zbliżeniach widzimy twarz bohaterki albo przedmioty, które dotyka. Heidi nie jest „tylko pieprzoną dziewczyną z obsługi”, jest wrażliwą i delikatną osobą. Warstwa wizualna filmu podkreśla emocjonalność bohaterki.

Częste zbliżenia obrazujące dotyk dziewczyny, powodują namacalną wręcz sensualność tego filmu. Heidi bierze ze sobą w podróż pamiętnik, gdzie wkleja ważne dla siebie zdjęcia, wycinki z gazet. W jednej ze scen, w których dziewczyna przegląda pamiętnik, gładzi palcem zdjęcie jednorożca. To baśniowe stworzenie symbolizuje czystość oraz związaną z nią niewinność. Nie bez powodu został on przedstawiony w filmie. Główna bohaterka ufa bezgranicznie ludziom i tak naprawdę dopiero uczy się czym jest życie.

Somersault to przejmujące studium ludzkich emocji. Film jest zapisem podróży głównej bohaterki w poszukiwaniu takich wartości jak miłość czy przyjaźń, podróży w głąb siebie. Minimalistyczna w środkach, niebieska tonacja scenografii oraz umiejętnie skomponowana z fabułą muzyka filmu tworzą przejmujący i refleksyjny obraz filmowy.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMCDSOME EC002Somersault, 2004

(Visited 23 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>