Karolina Łachmacka

Polowanie / Jagten (Thomas Vinterberg, 2012)

Polowanie / Jagten (Thomas Vinterberg, 2012)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Z filmem Thomasa Vinterberga wiązałam dość duże nadzieje. Wszystko z powodu udziału Madsa Mikkelsena, którego kilka miesięcy wcześniej oglądałam jako tytułowego Kochanka królowej. Oba filmy różnią się praktycznie w każdym punkcie i niełatwo odnaleźć ich wspólny mianownik. Krytykom filmowym zapewne o wiele bardziej spodoba się poruszający dość trafnie temat o charakterze społecznym obraz Vinterberga, ja jednak nie potrafię zapomnieć, że jak bóbr płakałam po seansie „Kochanka królowej”, a rozmyślania o filmie towarzyszyły mi przez dłuższy czas.

Ale wróćmy do „Polowania”. Jak już wspomniałam, niezwykle ważny we współczesnym społeczeństwie jest temat poruszony przez twórców ów dramatu. Film ten jest dość prosty w konstrukcji – w życiu bohatera, dotychczas zwyczajnym, następuje trzęsienie ziemi. Wszystko z powodu oskarżenia o pedofilię. Lucas (świetny Mikkelsen) pracuje w przedszkolu i ma świetne podejście do dzieci. Miasteczko, w którym żyje, to zwarta społeczność, w której każdy każdego zna. Wydawać by się mogło, że jak własną kieszeń. Toteż z szokiem przyjęta zostaje wiadomość, że ktoś mógł dopuścić się tak okrutnego i strasznego czynu, jak molestowanie seksualne dziecka. A jednak na obrazie bez skazy pojawia się rysa, która przeistacza się w głęboką ranę. Rozpoczyna się polowanie na zwyrodnialca.

W filmie Vinterberga od początku znamy prawdę co do wiarygodności i przyzwoitości Lucasa. Nie to jest bowiem pytaniem, które zostaje tutaj postawione. O wiele bardziej intrygującym pozostaje mechanizm, jaki doprowadza do tragedii bohatera. Zostaje wydany wyrok, choć brakuje podstawowych dowodów, a poszlaki (jak wydumana przez dzieci piwnica Lucasa) obalają fakty. Nikogo jednak za bardzo to nie interesuje.

To rzeczywiście dramatyczne, w jaki sposób można zniszczyć, zdeptać człowieka i jego godność. Tym bardziej, kiedy brakuje przesłanek ku temu, bo odsądzać go od czci i wiary. Sposób weryfikacji niekonkretnych opowieści dziewczynki, małej Klary, budzi dość spore zastrzeżenia. Słusznie więc można obawiać się, że ofiara pomówień może paść każdy.

I nie jest to pieśń martyrologiczna na cześć zwyrodnialców. Trzeba przyznać bowiem, że trudno jest powiedzieć, jak się zachować. Jak prawidłowo zweryfikować zeznania dziecka? Jak dojść do prawdy, by nikogo nie zranić?

Mimo potencjału, jaki drzemie w tym filmie, trudno mi jest powiedzieć, że czuję się tym seansem dopieszczona. Mads Mikkelsen już dawno trafił na moją listę ulubionych aktorów, nie można też narzekać na drugoplanową obsadę. Podobają mi się też zdjęcia i scenografia, udział natury w tworzeniu klimatu filmu. Niestety, nie jest on jednak w żaden sposób porywający. A szkoda.

Trailer

Galeria

(Visited 24 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>