Mariusz Czernic

Podwójne ubezpieczenie (James M. Cain, książka)

Podwójne ubezpieczenie (James M. Cain, książka)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

„Zabójstwo popełnione przez dwojga ludzi jest jak jazda kolejką górską: ani jedno ani drugie nie może wysiąść na oddzielnych przystankach. Są na siebie skazani i będą jechać razem aż do końca. A ostatni przystanek jest na cmentarzu”. Zrealizowana przez Billy’ego Wildera adaptacja powieści Jamesa Caina stała się sztandarowym reprezentantem kina noir.

Filmy noir to realizowane w latach 40-tych i 50-tych opowieści kryminalne utrzymane w mrocznej atmosferze i osadzone w ponurych zaułkach wielkich miast, zadymionych biurach i ciemnych pomieszczeniach, gdzie kryją się ludzkie przywary i niedoskonałości. Do najciekawszych filmów tego nurtu należą adaptacje prozy kryminalnej Dashiella Hammetta, Raymonda Chandlera i Jamesa Caina: Sokół maltański, Wielki sen i Listonosz dzwoni zawsze dwa razy oraz najbardziej z nich doceniany, wyróżniony 7 nominacjami do Oscara Podwójne ubezpieczenie.

Pełen suspensu wzorowy kryminał, różniący się jednak od utworów Agaty Christie i Raymonda Chandlera, gdyż tożsamość mordercy jest znana od początku, nie musimy się zastanawiać, kto zabił, a mimo to historia jest skonstruowana i napisana w taki sposób, że czytelnik odczuwa ogromny niepokój. Raymond Chandler, który zaadaptował tę powieść na potrzeby kina, pisząc scenariusz filmu Wildera, powiedział, że Podwójne ubezpieczenie jest warte przeczytania nawet wówczas, gdy ktoś wyrwie ostatni rozdział. I jest to prawda, gdyż zakończenie tej historii można sobie samemu dopowiedzieć. Cain perfekcyjnie opisał historię o ludzkiej chciwości, morderstwie doskonałym oraz próbach przechytrzenia agencji ubezpieczeniowej. Agent ubezpieczeniowy planuje dokonać zbrodni z dwóch powodów: pieniędzy i kobiety. Zbrodnia jednak nie popłaca, więc nie zdobędzie ani jednego ani drugiego.

Najciekawsze w powieści nie jest jednak rozwiązanie intrygi, ale opis drobiazgowego planowania, przygotowywania alibi, dokonania morderstwa i późniejszego strachu przed zdemaskowaniem. Każdy popełnia błędy, ale niektóre błędy mogą drogo kosztować. Każdy jest zdolny do popełnienia zbrodni, nawet osoba o nieposzlakowanej opinii, mająca dobrą posadę w dobrej firmie. Zaskakuje zuchwałość bohaterów i dążenie do stabilności życiowej za pomocą zbrodniczych planów. Pomiędzy parą bohaterów dochodzi do typowego konfliktu z powodu zdenerwowania napiętą sytuacją, lęku przed policją, a może i wyrzutów sumienia. Ten konflikt główny bohater kwituje jednym zdaniem: „Jedna kropla strachu wystarczy, więcej nie trzeba, by zmienić miłość w nienawiść”.

Powieść Caina to ostrzeżenie przed zgubnym wpływem wyrachowanych kobiet, przez które można stać się nieświadomie ‚pionkiem w grze o fortunę’. To także historia o tym, by nie ulegać pokusie, która może doprowadzić do nieszczęścia, przyczynić się do upadku, zniszczyć cenne wartości moralne. Aby schwytać morderców policja nie musi się zbytnio wysilać, gdyż człowiek, nawet jeśli precyzyjnie zaplanował zbrodnię, może wpaść przez własną nieostrożność, nadmierną pewność siebie i niezdolność wyciągania wniosków z własnych błędów. O tym opowiada nie tylko Podwójne ubezpieczenie, ale także inna powieść Caina, Listonosz dzwoni zawsze dwa razy, zekranizowana przez Taya Garnetta w 1946.

double-indemnity

(Visited 17 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>