Mariusz Czernic

Nie oglądaj się teraz (X Daphne du Maurier, książka)

Nie oglądaj się teraz (X Daphne du Maurier, książka)
Decrease Font Size Increase Font Size Rozmiar tekstu Drukuj

Małżonkowie siedzą w restauracji i bawią się w grę Nie oglądaj się teraz, polegającą na wymyślaniu historyjek na temat siedzących w pobliżu klientów. To jeden ze sposobów, w jaki próbują sobie radzić ze śmiercią córki. Innym lekarstwem, dzięki któremu mogą odzyskać psychiczną równowagę jest urlop w Wenecji. Zwiedzając to piękne miasto natrafiają na dziwne znaki, które wskazują, że musi się tu rozegrać coś strasznego.

Albo już się rozegrało – popełniono tu kilka morderstw, mieszkańcy i turyści czują się zagrożeni, a miasto traci dawny urok, moc i romantyczny nastrój. Wenecja nie jest tu więc wymarzonym i bezpiecznym gniazdkiem, lecz niepokojącym, mrocznym labiryntem bez wyjścia. Angielskie małżeństwo próbując odnaleźć radość życia i ukojenie trafia w wir nierealnych, przerażających zdarzeń.

W 60-stronicowym opowiadaniu Daphne du Maurier wyczuwa się niesamowitą zręczność w opowiadaniu historii i rysunku psychologicznym postaci. Widać przy tym, że autorka doskonale zna Wenecję i porusza się z wprawą doświadczonego przewodnika turystycznego. Gdy jednak w realne wydarzenia mieszają się zjawiska nadprzyrodzone to nawet doświadczony przewodnik nie potrafiłby wskazać właściwej drogi.

Pisarka przedstawia bohatera, męża i ojca, który po śmierci córki przepełniony jest bólem i smutkiem, próbuje zapomnieć o tragedii i nie wierzy, aby córka próbowała z zaświatów ostrzec go przed jakimś niebezpieczeństwem. Innego zdania jest jego żona, która po rozmowie z dwoma tajemniczymi siostrami promienieje radością, jakby rozwiązała wszystkie swoje problemy. Gdy jednak kobieta i mężczyzna próbują odmiennymi sposobami radzić sobie z problemem to coraz bardziej się od siebie oddalają.

Opowiadanie jest bardzo zagadkowe, aż do samego końca intryguje i wprowadza w ponury nastrój. Daphne du Maurier, choć była zafascynowana Wenecją, zauważyła w tym miejscu coś dziwnego – jakby to było miasto nierealne, istniejące w snach. Życie w tym regionie może być dla niektórych pięknym snem, a dla innych – okrutnym koszmarem. Są tu muzea i galerie, zabytkowe kościoły, bazylika św. Marka i pałac Dożów – jest wiele miejsc przyciągających turystów.

Jakby na przekór wszystkim pisarka wprowadza do fabuły elementy, które zamiast przyciągać odstraszają turystów – groteskowi mieszkańcy, tajemnicze morderstwa oraz kręte i mroczne uliczki, gdzie łatwo zabłądzić. Daphne du Maurier była dla mnie mistrzynią dłuższej formy literackiej czyli powieści, zaś jej opowiadania zwykle mnie nie zachwycały. Nie oglądaj się teraz jest wyjątkiem – to genialnie napisane opowiadanie, być może najlepsze, jakie udało się stworzyć tej kornwalijskiej pisarce. Nic dziwnego, że zwróciło uwagę filmowców.

Don't Look Now (Nicolas Roeg, 1973)  aaa

(Visited 29 times, 1 visits today)

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>